Metalfestivals zijn zéér populair, maar ook zéér lastig om te organiseren. Bas Vonk, hoofd productie bij Baroeg Open Air, vertelt in aanloop naar de zestiende editie over welke uitdagingen er spelen én hoe je die overwint. Plus: een scoop over kindercorpsepaint.
Aanhoudende inflatie, onzekere vergunningverlening, stijgende productiekosten, onbetaalbare bands én steeds meer concurrentie: anno 2025 een metalfestival organiseren is zeer, zeer uitdagend. En vaak loopt het ook verkeerd af. Eerder dit jaar werden onder meer The Rock Circus, Graveland en Helmond Open Air om al die redenen geannuleerd.
We praten in deze editie van Dood & Verderf daarom met Bas Vonk. Bas is sinds jaar en dag betrokken bij de productie van Baroeg Open Air, hét festival voor extreme muziek in Rotterdam. Hij weet uit eerste hand wat de vele valkuilen zijn die hierbij komen kijken, maar ook hoe je er toch jaar op jaar een succes van maakt.
Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.
Playlist
- Bolt Thrower – The Killchain (Those Once Loyal, 2005)
- Cock Sparrer – I Got Your Number (Shock Troops, 1982)
- Lifeless Past – Anxiety (single, 2023)
- Igorrr – Cheval (Savage Sinusoid, 2017)
- Violent Magic Orchestra -Supergaze (Death Rave, 2024)
- Gutalax – Sex drugs and fecal gore (Stinking Collection, 2015)
- Hate – Erebos (Erebos, 2010)
Zwaar aanbevolen
Blackbraid – The Dying Breath Of A Sacred Stag (Blackbraid III, 2025)
Zware Metalen heeft als luistertip voor jou een nummer van de nieuwe Blackbraid, het Native American black metal-soloproject van Sgah’gahsowáh. En aan het einde mag je vertellen of de band iets is voor BOA 2026.
“Blackbraid III borduurt probleemloos voort op het DNA van de voorgaande albums”, schrijft recensent Patrick Verhoeven, “maar ademt tegelijkertijd een zwaardere, donkerdere sfeer. De composities lijken daarnaast nog nadrukkelijker te leunen op de kracht en melodie van de gitaar. Dit derde album van Blackbraid levert niet alleen verzengende, brute kracht, maar ook intrigerende diepgang. Een fascinerend album.”