Wij zijn vandaag bijeengekomen om getuige te zijn van het voorgenomen huwelijk van metal en fantasy. Metal en fantasy kennen elkaar al decennia, lonken ook al sinds hun geboorte naar elkaar, maar tot een formele verbintenis kwam het nog niet eerder. We zijn daarom verheugd dat in deze editie van Dood & Verderf de twee eindelijk de grote stap zetten. 

Onze Buitengewoon Ambtenaar van de Escapistische Stand heet Sander Klijn. Als schrijver van het fantasyboek Demonen én metalhead kan Sander vol overtuiging vertellen wie metal en fantasy precies in relatie tot elkaar zijn, waarom ze zo goed bij elkaar passen, welke opmerkelijke overeenkomsten ze vertonen, maar ook op welke valkuilen er voor hen op de loer liggen.

De romantische muziek wordt tijdens deze huwelijksceremonie verzorgd door fantastische bands als Rotting Christ, Amon Amarth en The Great Old Ones. Sander zal daarbij elke compositie vakkundig becommentariëren, zodat we over een uur tijd niets anders kunnen concluderen dan dat metal & fantasy voor elkaar gemaakt zijn.

• Bestel Demonen van Sander Klijn

Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

Blind Guardian – Into the Storm (Live, 2003)

Amon Amarth – Twilight of the Thunder God (Twilight of the Thunder God, 2008)

The Great Old Ones – The Omniscient (Cosmicism, 2019)

Rotting Christ – 666 (Kata Ton Daimona Eaytoy - Do What Thou Wilt, 2013)

Ne Obliviscaris – Devour Me, Colossus – Part I – Blackholes (Citadel, 2014)

Orbit Culture – The Shadowing (Nija, 2020)

Zwaar Aanbevolen

Erra - Further Eden (Silence Outlives the Earth, 2026)

“Vorige maand bracht de Amerikaanse progressieve metalcoreband Erra zijn nieuwste telg uit, genaamd Silence Outlives The Earth.” Dat vertelt Maarten O namens het online magazine Zware Metalen. Maarten vertelt dat de plaat wederom wat melodischer klinkt dan het voorgaande werk. Maar, zegt hij ook: “Met daarop weer wat échte oorwurmen, zoals deze luistertip voor Sander. Ik gaf weliswaar 78 punten, wat niet bijster veel is, maar ook nu groeit het album weer met de luisterbeurt.”

• Lees de recensie op Zware Metalen

Goed goed, wat een gemiddelde grunter in een microfoon schreeuwt, daar versta je natuurlijk helemaal niets van. Maar wie de songteksten erbij pakt, komt erachter dat veel metalbands zeer succesvol schatduiken in de wereld van de literatuur.

Om beter te begrijpen wat literatuur precies voor de metal betekent, is vandaag Daan de Neef te gast. Je kent Daan mogelijk als oud-kamerlid, voormalig tekstschrijver van Mark Rutte en het tekstuele geweten van Rotterdams burgemeester Carola Schouten. Minder bekend is dat deze boomlange metalhead officieus hoogleraar literaire metal is.

In deze editie van Dood & Verderf legt Daan uit hoe bands als Iron Maiden, Moonspell en Terzij De Horde leunen op de letteren. Zij brengen namelijk vergeten en gevierde schrijvers als William Blake, Patrick Suskind en Hendrik Marsman onder de aandacht bij een compleet nieuw publiek.

Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

Iron Maiden - Rime of the ancient mariner (Powerslave, 1984)

Samuel Taylor Coleridge (1772-1834) was een Engels dichter, filosoof en literair criticus. Hij is vooral bekend om zijn romantische poëzie, met name om zijn gedichten The Rime of the Ancient Mariner, Christabel en Kubla Khan.

Moonspell - Herr Spiegelmann (Irreligious, 1997) 

Het parfum is de bekendste roman van de Duitse auteur Patrick Süskind. Het boek verscheen in 1985 en was een wereldwijde bestseller. De single "Du riechst so gut" van de Duitse rockband Rammstein en het nummer "Herr Spiegelmann" van de Portugese gothicmetalband Moonspell zijn naar verluidt beïnvloed door de roman.

Terzij de Horde - Wacht / Lex Barbarorum (idem, 2015)

Hendrik Marsman (Zeist, 30 september 1899 - Golf van Biskaje, 21 juni 1940) was een Nederlands dichter, vertaler en literair criticus. Marsman behoorde tot het vitalisme en het expressionisme.

Skyclad - Great blow for a day job (Oui Avant-Garde a Chance, 1996)

Faust is het belangrijkste werk van de Duitse schrijver Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832). Hierin laat Faust zich verleiden tot een pact met de duivel om al zijn wensen te laten uitkomen.

Ulver - The Argument, Plate 2 (Themes From William Blake's The Marriage Of Heaven And Hell, 1998)

William Blake's The Marriage Of Heaven And Hell is een serie teksten die bijbelse profetie imiteren, maar Blake's persoonlijke romantische en revolutionaire overtuigingen uitdrukken. Het werk bevat de beroemde Proverbs of Hell, provocatieve en paradoxale uitspraken ontworpen om gedachten te stimuleren.

Zwaar Aanbevolen

Miserere Luminis - les fleurs de l'exil (Sidera, 2026)

Vanuit de bibliotheek van het online magazine Zware Metalen krijg je als lees- en luistertip Sidera, het nieuwe album van de Canadese blackmetalband Miserere Luminis. Sidera kreeg bijna een 10 van de recensenten. 

Zo schreef eindredacteur Patrick over het album: “Voor mij is muzikale volmaaktheid een illusie, een onbereikbare utopie… slechts uitzonderlijk voelt een album zo dicht bij die perfecte harmonie als Sidera van Miserere Luminis.” Dat is mede dankzij de teksten, die vaak diepe, emotionele thema's aansnijden. Dat hoor je ook écht terug in de zang, ook al is die in het Frans. 

• Lees de recensie op Zware Metalen

Wie niet beter weet, hoort in metal enkel een enorme bak herrie die je hersenen volledig overspoelt en compleet lam legt. Maar kijk eens onder de cognitieve motorkap. Dan kom je er al snel achter dat je met metal je hersenen ook prima kunt stimuleren.

Hoe dat werkt, weet prikkelexpert Suzanne Nieuwenhuijs. Naast liefhebber van metal is zij gespecialiseerd in hoe hoogsensitieve mensen gelukkig kunnen zijn op de werkvloer, en welke rol muziek daarbij kan spelen.

In dit uur van Dood & Verderf komen Suzanne en ik er via zes platen achter hoe je door metal je hersenen kunt opladen, verdoven, prikkelen, stabiliseren en uitschakelen. Ook geeft ze tips om erachter te komen of je hoogsensitief bent, en met welke eenvoudige trucs je je werkomgeving een stuk plezieriger kunt maken.

En dat alles met dank aan metal.

Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

1. Rammstein - Mein Herz brennt (Mutter, 2001)
2. Fear Factory - Demanufacture (Demanufacture, 1995)
3. Korn - Faget (Korn, 1994)
4. Alice in Chains – Junkhead (Dirt, 1992)
5. Nine Inch Nails – Head Like a Hole (Pretty Hate Machine, 1989)
6. Tool – H. (Aenima, 1996)

Shownotes

• Beluister de Geluk of je Leven-podcast van Suzanne
• Of check haar TedX-talk over de kracht van hoogsensitiviteit
• Benieuwd of je zelf hoogsensitief bent? Probeer dan deze vragenlijst van Universiteit Leiden uit 2022 of deze internationale versie uit 2024
• Check (en vermeld!) op Reddit de hier-word-ik-gelukkig-van-metaltips in de discussie over deze show

Het komende uur betreden we het gladste ijs van de metalscene. Deze editie van Dood & Verderf gaat namelijk over nsbm, oftewel nationaal-socialistische blackmetal. Het is geen groot segment in de scene, maar het is wel een heel lastig onderwerp, en werpt daarmee ook een lange schaduw over de metal als geheel.

Over dit precaire onderwerp praat ik met leden van Lijkschouwer. Lijkschouwer is een uitgesproken linkse, anti-fascistische-blackmetalband uit Rotterdam, die bovendien vorig jaar mijn favoriete metalplaat uitbracht, All What Did The Blade Reveal.

Bassist Rens de Boer en zanger & drummer Gijs van Teylingen vertellen wat nsbm is, waar het toch in vredesnaam vandaan komt, wat zij ertegen proberen te doen, en welke gevolgen dat voor hun band heeft.

• Ga 22 januari naar Lijkschouwer in Roodkapje
• Twijfels over je favoriete bands? Check ze in Luke's Black Metal Sketchbook of IsItSketch op Reddit
• Lees verder op KindaMuzik over de Rotterdamse black metal maffia
• Bonustip: dit onderzoek van de antifascistische onderzoeksgroep Kafka over nsbm

Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

1. Terzij de Horde - A Hammer to the Great Matter of Birth and Death (Our breath is not ours alone, 2025)
2. Yellow Eyes - Silence Threads The Evening's Cloth (Silence Threads The Evening's Cloth, 2012)
3. Wolves in the Throne Room - Wanderer Above the Sea of Fog (Black Cascade, 2009)
4. Agriculture - Relier (Agriculture, 2023)
5. Lijkschouwer - To Slake All Thirst (All what did the blade reveal, 2025)

Hairspray. Androgenie. Gitaarsolo’s. Mötley Crüe. Make-up. The 80’s. Party anthems. Poison. Spandex. En power ballads.

Jawel, daar gaan we: Dood & Verderf durft het eindelijk aan en duikt diep in de wondere wereld van de hair metal. Live vanaf Helldorado 2025 in Eindhoven praat ik daarover met gitarist Martin Postuma en drummer Holmer Schoon van het Friese Bildtstar, zeg maar De Kast van de hair metal.

En ik, zeg ik er direct bij, snap he-le-maal niets van hair metal. Dus dat wordt de uitdaging van dit uur Dood & Verderf: lukt het Martin en Holmer om van mij alsnog een fan te maken?

Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

1. Twisted Sister - We’re gonna make it (You can’t stop rock ‘n roll, 1983)
2. Whitesnake - Still of the night (Whitesnake, 1987)
3. Ratt - Round and Round (Out of the cellar, 1984)
4. Van Halen - Hot for teacher (1984)
5. Quiet Riot - Metal health (Metal Health, 1983)
6. Mr. Big - Daddy, brother, lover, little boy (Lean into it, 1991)
7. Mötley Crüe: Knock ‘em dead, kid (Shout at the devil, 1983)
8. Bildtstar - Burning after midnight

Behead the prophet. Blessed are the sick. Glorification of the black god. De Mysteriis Dom Sathanas. Crush the Jewish Propheth. The Arrival of Satan's Empire.

Metal en God. Dat is in de regel geen al te gelukkige combinatie. Of juist wel, maar sowieso niet op een vrolijke manier.

Toch durft dominee Renata Japenga het aan om in haar kerk in Gouda protestants-christelijke diensten te vieren met een prominente rol voor metal.

Sterker nog: Renate ziet veel raakvlakken tussen de thematiek van metal en van het christelijk geloof.

Om erachter te komen hoe zij die Gordiaanse knoop weet te ontwarren, begeleidt Renate ons in deze editie van Dood & Verderf door een dienst waarin we horen hoe God en het christendom - ondanks dat vele, vele bands en fans er gruwelijk mee aan de haal gaan - uitstekend passen bij metal.

En, ook niet onbelangrijk, dat het christelijk geloof veel meer gezichten kent dan diegene waar de metalscene het liefst op afgeeft.

Vind je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

Queens of the Stone Age - No One Knows (Songs for the Deaf, 2002)

Black Sabbath - God is Dead? (13, 2013)

Devin Townsend - Spirits Will Collide (Empath, 2019)

Skillet - Hero (Awake, 2009)

xDisciplex AD - So Send I You (No Blood, No Altar Now, 1999)

Zwaar Aanbevolen

Castle Rat - Wizard (The Bestiary, 2025) Maarten O, redacteur bij Zware Metalen, sprong direct op toen ik mijn gast introduceerde. “Ik heb iets dat bij uitstek muziek is voor in de kerk. En het is ook niet te extreem of heftig, dus ik denk dat Renate dit wel kan waarderen.”

Want, vertelt Maarten, hij heeft Castle Rat met Wizard voor je uitgekozen, afkomstig van het gloednieuwe album The Bestiary.

Recensent TimX schrijft daarover: "Castle Rat maakt niet alleen muziek. De hele band draait om een zelf gecreëerde fantasiewereld waarin ieder bandlid een eigen rol vertolkt. The Bestiary is een top album. Bij liefhebbers van heavy metal met een flinke dosis doom zal dit album zeker in de smaak vallen."

• Lees de recensie op Zware Metalen

Dood. Duisternis. Dysenterie. Drama. Diabolica. 

Wie metal aan de oppervlakte beziet, ziet niets dan Dood & Verderf. Maar niets is minder waar. Althans, dat beweert en bezweert Maureen Crijns. Als geluksdocent bij de Hogeschool Rotterdam en vaste vriend van Baroeg weet zij als geen ander hoe de werelden van ‘geschreeuw en gebeuk’ en ‘endorfine en oxytocine' gek genoeg perfect op elkaar aansluiten. 

In deze uitzending van Dood & Verderf belicht Maureen aan de hand van zeven platen hoe dat eruit ziet, gelukkig worden door metal, variërend van vrouwvriendelijke moshpits tot puberale catharsis.

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

Strapping Young Lad - Love (Alien, 2005)

Slayer - Raining blood (Reign in Blood, 1986)

Benighted - Scars (Ekbom, 2024)

Gutalax - Diarrhero (The Shitpendables, 2021)

Amenra - A Solitary Reign (Mass VI, 2017)

Bell Witch - The Clandestine Gate (Future’s Shadow part 1: The Clandestine Gate, 2023)

Zwaar Aanbevolen

Igorrr - Daemoni (Amen, 2025)

“Wat een mooi thema!” Zo reageerde Zware Metalen-redacteur Maarten O. verheugd op Maureens geluk-thema bij Dood & Verderf. “Dan pak ik voor de gelegenheid een plaat die mij de afgelopen weken erg blij heeft gemaakt, mede door zijn veelzijdigheid en bruisende energie: Amen van Igorrr. De Fransman mixt metal met onder andere klassiek, barok, jazz en elektronica. Klinkt uitdagend? Dat is het ook!”

Zijn collega Patrick schrijft op Zware Metalen over het album: “Op Amen weet Igorrr zijn ongebruikelijke en gedurfde ideeën te vertalen naar een bijzonder veelzijdig en breed uitwaaierend album. Nee, dit is geen easy-listening of een gemakkelijk in het gehoor liggende, vrijblijvende allemansvriend. Maar zeg nou zelf: daar ben je als luisteraar van Igorrr toch ook helemaal niet naar op zoek?”

• Lees de recensie op Zware Metalen

Wat metal, wat grindcore, wat stoner, wat punkrock, wat teringherrie. Niets nieuws onder de zon in Dood & Verderf, zou je denken. Maar niets is minder waar. Want in deze editie vertrekken we naar de exotische wereld van de Spaanstalige teringherrie. 

Live vanaf het festivalterrein van Baroeg Open Air zit ik in de podcastcontainer met Bram ‘El Pastuso’ Franssen. Bram, dat is de zanger en trompettist van ¡Pendejo!. En ¡Pendejo!, dat is, en ik citeer, ‘snelle stoner met trompet én trombone, stomp-groovend als een zwaar opgevoerde stoomwals die wordt aangedreven door een megawaterpijp met op smeltend asfalt gekweekte wiet erin’. 

Spaanstalige teringherrie dus. We bezoeken daarvoor zo ongeveer elk land in Midden- en Zuid-Amerika, plus nog wat Zuid-Europa, en natuurlijk ons eigen Nederland. Vamos! 

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

1. Brujeria - La Migra (cruza la frontera II) (Raza Odiada, 1995)
2. Consulado Popular - Me Mamé (single, 2017)
3. Motosierra - Andate a cagar (Life in Hell, 2006)
4. Luzbel - Por piedad (Luzbel, 2019) 
5. ¡Pendejo! - La Reina De La Ametralladora (Volcán, 2023)
6. Bala - Agitar (Maleza, 2021)
7. Avernal featuring Pato Larralde - Solo ante la muerte (Requiem para los Rebeldes Necrologia, Pt. 1)

Zwaar Aanbevolen

Zatokrev - Pearl Eyes (Bring mirrors to the surface, 2025)

Zatokrev, vertelt online magazine Zware Metalen in zijn maandelijkse Zwaar Aanbevolen-tip, is een Zwitserse doom/death/sludge-band en brengt eind deze maand - na zeven jaar afwezigheid - zijn vijfde album op de markt. Bring Mirrors To The Surface verschijnt via het gerenommeerde Pelagic Records en is voer voor fans van Cult Of Luna, Neurosis en Minsk.

Redacteur Robert de Leeuw schrijft: "Bring Mirrors to the Surface is een intrigerende comeback-plaat geworden waar je even de tijd en ruimte voor moet nemen. Maar juist dat zijn vaak de releases die uiteindelijk blijven hangen."

• Lees de recensie op Zware Metalen

Aanhoudende inflatie, onzekere vergunningverlening, stijgende productiekosten, onbetaalbare bands én steeds meer concurrentie: anno 2025 een metalfestival organiseren is zeer, zeer uitdagend. En vaak loopt het ook verkeerd af. Eerder dit jaar werden onder meer The Rock Circus, Graveland en Helmond Open Air om al die redenen geannuleerd.

We praten in deze editie van Dood & Verderf daarom met Bas Vonk. Bas is sinds jaar en dag betrokken bij de productie van Baroeg Open Air, hét festival voor extreme muziek in Rotterdam. Hij weet uit eerste hand wat de vele valkuilen zijn die hierbij komen kijken, maar ook hoe je er toch jaar op jaar een succes van maakt. 

• Koop tickets voor Baroeg Open Air

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

1. Bolt Thrower - The Killchain (Those Once Loyal, 2005)
2. Cock Sparrer - I Got Your Number (Shock Troops, 1982)
3. Lifeless Past - Anxiety (single, 2023)
4. Igorrr - Cheval (Savage Sinusoid, 2017)
5. Violent Magic Orchestra -Supergaze (Death Rave, 2024)
6. Gutalax - Sex drugs and fecal gore (Stinking Collection, 2015)
7. Hate - Erebos (Erebos, 2010)

Zwaar aanbevolen

Blackbraid - The Dying Breath Of A Sacred Stag (Blackbraid III, 2025)

Zware Metalen heeft als luistertip voor jou een nummer van de nieuwe Blackbraid, het Native American black metal-soloproject van Sgah’gahsowáh. En aan het einde mag je vertellen of de band iets is voor BOA 2026.

“Blackbraid III borduurt probleemloos voort op het DNA van de voorgaande albums”, schrijft recensent Patrick Verhoeven, “maar ademt tegelijkertijd een zwaardere, donkerdere sfeer. De composities lijken daarnaast nog nadrukkelijker te leunen op de kracht en melodie van de gitaar. Dit derde album van Blackbraid levert niet alleen verzengende, brute kracht, maar ook intrigerende diepgang. Een fascinerend album.”

• Lees de recensie op Zware Metalen

Van Metallica-shirts bij H&M tot de onleesbare takkenbossenlongsleeves van trv kvlt-blackmetalbands: de invloed van metal op kleding is enorm. En omgekeerd. Want een goed shirt kan het verschil maken voor de status, inkomsten en bekendheid van een band.

Daarom duiken we in deze editie van Dood & Verderf zo diep mogelijk in de rol en betekenis van merchandise. We doen dat met Julian Schaap, cultureel socioloog bij Erasmus Universiteit Rotterdam en keihard metalhead. Julian legt uit welke plek merch precies in de scene inneemt, en welke - soms bizarre, soms humoristische, soms activistische en soms opruiende - rol deze kan spelen.

We bespreken nep-deathmetalbands die opeens neonazi's bleken, de shirts die verboden werden (hoi Cradle Of Filth!), de meest pakkende teksten op kleding, het belang van een nét voldoende herkenbaar logo, het eeuwige geflirt met foute denkbeelden, en de soms absurde kosten van merchandise.

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

AC/DC - Back in Black (Back in Black, 1980)

Cradle Of Filth - The Forest Whispers My Name (The principle of evil made flesh, 1994)

Morbid Angel - Day of Suffering (Blessed are the sick, 1991)

Blood Incantation - The Stargate (Tablet I) (Absolute Elsewhere, 2024)

Mgla - Age of Excuse III (Age of Excuse, 2019)

Bolt Thrower - No Guts, No Glory (Mercenary, 1998)

Zwaar Aanbevolen

Vergankelijk - Zielsalleen (Verdwaald in het doolhof van mijn eigen geest, 2025)

Voor deze ronde heeft Zware Metalen een luistertip van de Belgische black/doommetalband Vergankelijk: Verdwaald in het doolhof van mijn eigen Geest.

Eindredacteur Tom Watthy omschrijft de aanpak van Vergankelijk als origineel. Ik citeer: “De tweemansband concentreert zich op de weg van aftakeling die tot de definitieve terneerlegging leidt. Ze zal dit de komende jaren uitwerken in een trilogie die respectievelijk de vergankelijkheid van de geest, het lichaam en de ziel behandelt. Het woord “prachtig” is, gezien het onderwerp, misplaatst. Laat het me dus houden op slepend, sterk, krachttoer en confronterend. 

• Lees de recensie op Zware Metalen

The moment I heard that someone was doing his PhD regarding the way that metal and jazz influence each other, I knew that there would be an edition of Death & Decay about this topic. I love both genres, and I especially love the tracks that move between the two.

It is therefore my great pleasure to introduce Luis Mora Matus to the show. Luis is currently doing research at the Koninklijk Conservatorium Brussels in Belgium. There he figures out how, and I quote, “technical tools from progressive metal can be translated into the contemporary jazz practice”.

Furthermore, Luis plays drums in Quantum Trio, a hardcore jazz act that incorporates influences from metal to sound even more impressive.

In this episode, Luis will explain what these relationships between metal and jazz are, which acts make use of them, and why the world would be a better place if more acts did so.

Playlist

Dream Theater - Learning To Live (Images and Words, 1992)

Derek Sherinian - Atlantis Part 1 - Apocalypse 1470 BC (Planet X, 1999)

Meshuggah - Bleed (Obzen, 2008)

Tigran Hamasyan - The Glass-Hearted Queen (Red Hail, 2009)

Quantum Trio - No Way Out (No Way Out, 2025)

Zwaar Aanbevolen

Puteraeon - The Land Of Cold Eternal Winter (Mountains of Madness, 2025)

Sweden's Puteraeon releases its fifth album with Mountains of Madness, which is thematically inspired by H.P. Lovecraft. A super solid oldschool death metal record, according to Zware Metalen editor Michiel Hoogkamer. Or, in his own words:

“Absolute strength of the record is the ‘flow’. The record is brutal where it should be brutal and compelling where it is called for, keeping you listening spellbound throughout. 

“Dan Swanö, who handled the master, was quite impressed. He says that Mountains Of Madness might go down in the books as one of the best ‘Swe-death releases ever’. Time will tell, but for now, there's also no doubt in my mind that Puteraeon brings a fine record here.”

• Lees de recensie op Zware Metalen

Van Bamboleo tot Wrecking Ball, en van the Ring of Fire tot Oops I Did It Again: die altijd stoere metalbands vinden het stiekem heer-lijk om platen uit heel andere genres te coveren. 

Soms is het resultaat ronduit geweldig, zoals The Legend of Zelda door August Burns Read. En soms is het resultaat ronduit desastreus, zoals Wicked Games door In Flames, of The Sound of Silence van Disturbed. 

Maar waarom doen toch zoveel metalbands een poging? Is het simpelweg effectbejag om te scoren over andermans rug? Of zit er een groter artistiek plan achter?

De enige en allerbeste bron om die vragen aan te stellen, is natuurlijk Nederlands metalcovertrots, Pene Corrida. Al bijna 15 jaar speelt dit collectief uit Dordrecht, Breda en Rotterdam de sterren van de coverhemel, met publiekslievelingen als Europapa, Let It Go en Captain Jack, maar ook met muzikale vondsten zoals een medley van Prodigy-kneiters.

Voor Dood & Verderf zocht de band de 7 meest opvallende metalcovers uit. Aan de hand daarvan bespreek ik met de zangers Danny Feijtel en Bart van Beek de hoogte- en dieptepunten van dit opmerkelijke subgenre, en leren we alles over de do’s en dont’s van de metalcover.

• Bekijk de discussie over metalcovers op Reddit
• Beluister alle in de discussie genoemde covers op Spotify

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

• De slechtste: Puddle of Mudd - About a Girl (Nirvana)
• De identiekste: Lauren Babic & Gerard Vachon - Mikasa (Veil of Maya)
• De OG: Atreyu - You give love a bad name (Bon Jovi)
• De omgekeerdste: T-Pain - War Pigs (Black Sabbath)
• De best uitgevoerde: Ice Nine Kills - Animals (Maroon 5)
• Die van Dennis: Leo Moracchioli / Frog Leap Studios - Feel Good Inc. (Gorillaz)
• De door Bart het meest verkeerd ingeschatte: Pene Corrida - Europapa (Joost Klein)

“Waarom zou iemand deze overheid vertrouwen? En, waarom zou iemand zich aan welke afspraak dan ook houden?” Horen we hier een crustige kraker? Een vastgeketend lid van Extinction Rebellion? Zeker niet: deze uitspraak is afkomstig van Ferry Koster, hoogleraar arbeid en instituties aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Maar laat je daardoor niet in de luren leggen: Ferry is ook voormalig bandlid van menig punk- en hardcoreband, met welluidende namen als Los Asesinos De La Superficialidad en Katzenjammer Kids. 

En Ferry is een groot pleitbezorger van twijfel: openstaan voor de mogelijkheid dat de wereld compleet anders in elkaar zit dan je altijd dacht. Aan de hand van zeven punk- en hardcoreplaten laat Ferry horen waarom dat twijfelen toch zo belangrijk is, en hoe van de gebaande paden afstappen dé sleutel tot succes vormt.

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

De playlist

Dead Kennedys - Chickenshit conformist (Bedtime for Democracy, 1986) MDC - Born to die (Millions of dead cops, 1980) Husker Du - pink turns to blue (Zen Arcade, 1984)

Victims Family – Supermarket nightmare (4 great thrash songs, 1995)

Pixies – River Euphrates (Gigantic / River Euphrates, 1988)

From Ashes Rise - Rung by rung (Concrete and steel, 2019)

Brandende omgekeerde kruizen. Doorgelopen corpse paint. War jackets vol spikes en patches. Afgesneden schapenkoppen. Nog meer omgekeerde kruizen. Grote bossen ongewassen haar. Shirts van Death, Morbid Angel en Slayer. En vlammen. Véél vlammen.

Nee, moeilijk is het niet, de metalscene inbeelden. Maar hoe het er achter de schermen echt uitziet, dat weten maar weinigen. Gelukkig is vandaag Sonja Schuringa te gast. Als geen ander weet deze fotograaf op en onder de huid te komen van legendes en enfant terribles als Igorrr, Gaerea, Shining en Wardruna. 

In deze uitzending van Dood & Verderf op Operator Radio laat Sonja 6 bands horen, elk met hun eigen verhaal, voor en achter de camera.

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

1 Der Weg Einer Freiheit - Immortal (Noktvrn, 2021)

2 Wardruna - Helvegen (Runaljod - Yggdrasil, 2013)

3 Gaerea - Laude (Mirage, 2022)

4 Igorrr - Double Monk (Nostril, 2010)

5 Benighted - Let the blood spill between my broken teeth (Asylum Cave, 2012)

6 Shining - Låt Oss Ta Allt Från Varandra (V. Halmstad, 2007)

Zwaar Aanbevolen

Wrath Of Logarius - Keeper Of The Spectral Legion (Crown Of Mortis, 2025)

Bij het online magazine Zware Metalen wist redacteur Joris Meeuwissen direct welke tip hij aan Sonja wilde geven: Wrath Of Logarius. Op 4 april komt namelijk het debuutalbum Crown Of Mortis uit, dat doet denken alsof Gaerea, Dark Funeral en Lorna Shore een kind hebben gekregen. 

Of, in Joris’ woorden: “De extreme metal van Wrath Of Logarius heeft raakvlakken met black- en deathmetal, maar kent ook zijn kanten waarin experimentaliteit, hoekigheid en puntigheid niet wordt geschuwd."

Wat is nóg fascinerender dan naar metal luisteren? Ernaar kijken natuurlijk. Er is namelijk weinig mooier, tenenkrommender, bizarder, teleurstellender, lelijker, hilarischer, gruwelijker en ongeloofwaardiger dan de verhalen achter metal en zijn muzikanten. En documentaires zijn de ideale toegangspoort daartoe.

Daarom in deze editie van Dood & Verderf: Mike Redman, Rotterdams grootste multitalent (check dit dan, of deze), waaronder als documaker. Mike legt momenteel samen met Jason Köhnen de laatste hand aan de documentaire Metaal. Hierin belicht hij de Nederlandse extreme-metal-scene tussen 1985 en ‘95. Speciaal voor Dood & Verderf koos hij zijn favoriete docu’s over metal, variërend van de tranentrekker over Jason Becker tot de teloorgang van de maatschappij in Amerika. 

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

Megadeth - In my darkest hour (So far, so good…so what!, 1988)

The Decline of Western Civilization Part II: The Metal Years (1988) - IMDb

“Documentary showcase, what life was like for the music artists living during the Los Angeles Heavy Metal scene in the mid and late 1980s.”

Bad Brains - The Regulator (Bad Brains, 1982)

Bad Brains: A Band in DC (2012) - IMDb 

“Bad Brains are one of the most important and influential American bands still working today. They melded punk and reggae into an innovative style that has yet to be copied. Their impact and influence can be heard in groups like Beastie Boys, No Doubt, Nirvana, Jane's Addiction and countless more. Despite the troubles of an eccentric front man they have stayed together for 30 years without ever reaching the level of success so many think they deserve. Using rare archival footage and original comic illustrations the film re-constructs Bad Brains' rich and complicated history.”

Jason Becker - Temple of the absurd (Perpetual Burn, 1988)

Jason Becker: Not Dead Yet (2012) - IMDb 

“When doctors diagnosed 19-year-old rock star Jason Becker with Lou Gehrig's Disease, they said he would never make music again. 22 years later, without the ability to move or to speak, Jason is alive and making music with his eyes.”

Judas Priest - Better by you, better than me (Stained Class, 1978)

Dream Deceivers (1992) - IMDb 

“Two young men attempt suicide, one dies, the other survives disfigured. Their parents sue heavy metal band Judas Priest, alleging their music influenced the act. The documentary covers the unprecedented trial against the band.”<]]> full 68 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2025/02/2025-02-mike-redman-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/januari-2025-11-experts-over-de-11-bands-van-2025/ Mon, 13 Jan 2025 10:23:00 +0000 https://doodenverderf.nl/?p=26389 Ja, het is zoeken met een lantaarntje naar hoop en optimisme in het nieuwe jaar. Daarom een bijzondere editie van Dood & Verderf. Ik vroeg aan 11 experts die eerder te gast waren in deze show, wat dé bands zijn die je in 2025 in de gaten moet houden. Hun antwoorden variëren van Hongaarse electro-deathmetal, doedelzakmetalcore, Iraanse mystiek, polsensnijdende darkwave tot Nietscheiaanse blackmetal, boze-mannen-hardcore en overrompelende symfonieën.

In dit uur hoor de volgende elf lichtende lichten en zoutende zouten vertellen over hun favoriete nieuwe acts en releases: 

1. frontvrouw Alma Alizadeh van For I Am King
2. de Belgische metalprofessor Didier Goossens
3. breakcore-, doommetal- en darkjazzpionier Jason Köhnen
4. Neerlands beste kamerlid Lisa Westerveld
5. apocalyps-adept Marleen van de Kerkhof
6. martial arts- en socialisme-expert Peter Kwint
7. To The Teeth-playlistsamensteller en NRC-journalist Peter van der Ploeg
8. Hardcore-zine-maker Yordi Dam 
9. christelijke-metal-icoon Jasper Verhorst
10. Zware Metalen-hoofdredacteur Maarten Ondersteijn
11. en Rotterdams burgemeester-speechschrijver Daan de Neef

Geniet ervan!

Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

Playlist

Paleface Swiss - The Gallow (The Gallow, 2023)

• Door Alma Alizadeh (frontvrouw For I Am King)
• Beluister de uitzending met Alma

Paleface Swiss, wat een fantastische band, live: "niet te geloooooooven" zoals Rembo van Rembo&Rembo zou zeggen. Ik heb ze afgelopen zomer op DMF gezien en het was mokertje hard (gebruik "mokertje hard" nooit, maar dan snap jij wat ik bedoel). Je hebt van die bands waar je naar staat te kijken live en dan denk je: hallo ik wil nu spelen, dit is er een :D

Lowen - Najang Bah Divhayeh Mazandaran (Do Not Go To War With The Demons Of Mazandaran, 2024)

• Didier Goossens (onderzoeker Nederlandstalige blackmetal)
• Beluister de uitzending met Didier

Voor mij dé band om in 2025 in de gaten te houden: Lowen, liefst met track 'Najang Bah Divhayeh Mazandaran.' Hebben in 2024 hun tweede plaat uitgebracht bij Church Road Records en het Nederlandse Lay Bare Recordings. Zangeres Nina Saeidi is de dochter van Iraanse vluchtelingen en opgegroeid in Engeland, en dus echt een kind van twee werelden. Die nieuwe plaat belichaamt haar hybriditeit perfect: loeiharde Black Sabbath/Bolt Thrower-doomriffs in Midden-Oosterse ritmepatronen met lyrics in zowel Brits als Farsi die terug- en vooruitkijken naar de mensheid op basis van pre-islamitische koningenliteratuur. Een dijk van een plaat die in 2025 ongetwijfeld veel live zal worden gespeeld op Britse en Europese podia, en daarom een show om niet te missen. 

Watch My Dying - Napköszörü (Egyenes Kerülö, 2024)

• Door Jason Köhnen (Bong-Ra, Celestial Season, Kilimanjaro Darkjazz Ensemble)
• https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2025/01/2025-01-vooruitblik.jpg?fit=1920%2C1080&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/december-2024-filosoof-dennis-de-gruijter-over-de-filosofie-achter-metal-en-de-metal-achter-de-filosofie/ Mon, 09 Dec 2024 19:53:54 +0000 https://doodenverderf.nl/?p=26381 Metal is voor stoïcijns coach Dennis de Gruijter zoveel meer dan herrie, 'sleeeejuuuur' roepen en bier drinken. Metal is voor hem het portaal naar andere werelden: eerst die van de duisternis, daarna die van de filosofie. In deze uitzending laat Dennis (en zijn dochter!) horen hoeveel filosofische lagen de metal ontsluit.

  Als er één filosofiestroming is die trv kvlt metal is, dan is het wel de stoïcijnse filosofie. Alles wat gebeurt in de wereld, zegt de stoïcijnse filosoof, is van tevoren onverbiddelijk bepaald. De vrijheid en autonomie van de mens zit hem erin dat hij vrij is in zijn oordeel hierover. 

  Dus ja, er is lijden, weerstand, Irene Moors en de smurfen, teleurstelling, duisternis, tokkies op fatbikes, trauma, geweld, clowns met een alcoholprobleem, strijd, oorlog, alles. Maar, zegt stoïcijns coach Dennis de Gruijter: “Wie zich wil ontwikkelen heeft weerstand nodig. En weerstand of tegenslag is een alomtegenwoordige grondstof!” 

  Juist de metal heeft hem tot die inzichten gebracht. “Dankzij metal ben ik me gaan verdiepen in Engelse literatuur en klassieke filosofie”, schrijft hij op LinkedIn. “En, hoe raar het ook klinkt, het is tot vandaag een inspiratiebron voor mijn Stoïcijnse coaching. Het is voor jezelf opstaan, de kracht in jezelf zoeken en niet in de regeltjes of status quo, anders durven zijn dan de massa, en een beetje staal in je ruggegraat ontwikkelen.”

  In dit uur van Dood & Verderf laat Dennis aan de hand van 7 platen horen waarom juist metal past bij stoïcijnse filosofie, hoe we kunnen groeien door weerstand, en waarom een Sliedrechtse donderpreek een prima bodem vormt voor hallucinaties over de hel.  

  Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

  Playlist

  Paradise Lost – As I Die (Shades of God, 1992)

  Arch Enemy – Beast of Man (Stigmata, 1998)

  Black Sabbath – A national Acrobat (Sabbath Bloody Sabbath, 1973)

  Sabbat – The Best of Enemies (Dreamweaver, 1989)

  Ex Deo – The Philosopher King (2020)

  Manowar - Carry On (Fighting the world, 1987)

  Zwaar aanbevolen

  Iotunn - Twilight (Kinship, 2024)

  Het online magazine Zware Metalen zag je lijst vol traditionele platen En dacht: die Dennis moeten we muzikaal even bijpraten Misschien, dachten zij, is Iotunn iets voor jou Met een modern geluid, maar de oude metal trouw De band komt uit Denemarken en werd in 2015 opgericht En betaalt aan bands als Borknagar en Persefone zijn schatplicht Hoe dat klinkt, weet redacteur MrJingles te vertellen Dus laat de volgende woorden in je oren schellen:

  "Iotunn brengt na het fantastische Access All Worlds wederom een dijk van een plaat uit. Dit is voer voor liefhebbers van sterk melodisch gitaarwerk, waarbij het allemaal wel wat steviger mag. De muziek mag dan wel de noemer progressief hebben, maar nergens wordt het album Kinship te moeilijk om te verteren. Het is echter wel een muzikale reis langs atmosferische landschappen, die de aandacht verdient om je er eens goed in te verdiepen."

  • Lees de recensie van Iotunn – Kinship op Zware Metalen
  ]]> full 66 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/12/2024-12-dennis-de-gruijter-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/november-2024-reformist-legt-uit-hoe-je-het-moeras-van-de-middelmaat-ontstijgt/ Thu, 14 Nov 2024 15:02:58 +0000 https://doodenverderf.nl/?p=26365 Een van dé nieuwe beloftes in het Nederlandse metallandschap is Reformist. Maar hoe kom je op die plek? En hoe maak je de stap naar het grote succes? Zanger Freek Kruijswijk en gitarist Mark van Gils delen al hun geheimen om de boyband van de metal te worden, variërend van radicaal darlings killen tot Trello-boards.

  Bekijk hier hoe de uitzending eruit zag: kort op Insta, lang op YouTube)

  (voor de goede luisteraar: de opname werd ditmaal niet in de container van Operator Radio gemaakt, maar thuis aan de keukentafel)

  Meer dan 100 duizend. Zoveel bands staan er vermeld op Metal Archives, dé online database voor metal. Ruim 3 duizend daarvan komen uit Nederland. 1 daarvan heet Reformist. En die band is te gast in deze uitzending van Dood & Verderf.

  Reformist is namelijk niet alleen een supertoffe band, maar ze weten zich ook op magische wijze te ontworstelen aan dat enorme moeras aan bands. Een crowdfundactie voor hun nieuwe plaat leverde dit jaar bijna tienduizend euro op, betaald door ruim 140 fans. Begin komend jaar maakt dat de release van het debuutalbum Voyages mogelijk.

  In Dood & Verderf praat ik met zanger Freek Kruijswijk en gitarist Mark van Gils over hoe Reformist moedig de oceaan aan middelmaat ontstijgt, en zo zijn eigen plek weet te veroveren. Want hoe bouw je een achterban op? Hoe kom je bij boekers in beeld? Hoe zet je een succesvolle crowdfunding op? En, natuurlijk het belangrijkste, hoe maak je iets dat beter is dan de rest? Daar komen we in deze uitzending van Dood & Verderf achter.

  Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

  Playlist

  1 Reformist - Oblivion (2024)

  2 Incubus - Drive (Make Yourself, 1999)

  3 Meshuggah - Dancers to a Discordant System (Obzen, 2008)

  4 Escape The Fate - Not Good Enough for Truth in Cliche (Dying is your latest fashion, 2006)

  5 Ten56. - Diazepam (Downer, 2023)

  6 Jason Paige - Pokémon Theme Song (1999)

  ]]> full 65 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/11/2024-11-reformist-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/oktober-2024-distant-geeft-hoorcollege-deathcore/ Tue, 15 Oct 2024 12:29:23 +0000 https://doodenverderf.nl/?p=26352 Deathcore is extreme muziek in optima forma. Maar achter die schijnbaar ondoordringbare geluidsmuren zitten prachtige verhalen verstopt. Elmer Maurits en René Gerbrandij van het Rotterdamse Distant draaien de platen die hen inspireerden en delen hun favoriete lore.

  Met blote handen blokken gewapend beton in elkaar slaan. Je oma doodsangsten geven als ze weleens wil horen waar haar favoriete kleinkind nou eigenlijk naar luistert. De 10 kilometer onder de 30 minuten hardlopen. De apocalyps van een soundtrack voorzien waar zelfs de apocalyps bang van wordt.

  Dat, en meer, is wat je met deathcore kan doen, het tamelijk bizarre satanskind van enerzijds deathmetal en anderzijds metalcore. Deathcore fascineert me al jaren: het klinkt tegelijkertijd extreem én toegankelijk, lijkt uit elkaar te barsten van de energie, en speelt heel plezierig met duistere thema’s en visuals.

  In dit uur van Dood & Verderf laten Elmer Maurits en René Gerbrandij horen waar deathcore vandaan komt, wat het kan, waarom het zo groot is geworden, en hoe het zich ontwikkelt. Elmer en René weten dat als geen ander. Zij zijn de bassist en drummer van Distant, al tien jaar misschien wel Nederlands grootste deathcoreband - uit Rotterdam!

  Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden.

  Playlist

  1 Suicide Silence - No Pity For A Coward (The Cleansing, 2008)

  2 Black Tongue - Coma (Born Hanged / Falsifier, 2014)

  3 Lorna Shore - To The Hellfire (...And I Return To Nothingness, 2021)

  (bekijk hier het optreden van Distant met Will Ramos van Lorna Shore)

  4 Infant Annihilator - Cunt Crusher (The Palpable Leprosy Of Pollution, 2012)

  5 Bring Me The Horizon - Pray For Plagues (Count Your Blessings, 2006)

  6 Distant - Fleshweaver (Tsukuyomi: The Origin, 2024)

  Zwaar Aanbevolen

  7 Blood Incantation - The Message [Tablet I] (Absolute Elsewhere, 2024)

  Omdat Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van Zware Metalen, zijn vingers niet durft te branden aan een genre waar Elmer en René veel meer vanaf weten, tipt hij de nieuwe Blood Incantation. Maarten is namelijk zeer benieuwd of jullie iets kunnen met wat complexere progdeath.

  Zijn collega Michiel Hoogkamer schrijft over dat nieuwe album: “Zanger-gitarist Paul Riedl zelf spreekt over de soundtrack van een episch sciencefictionverhaal, in de vorm van een jaren ’70 progalbum gespeeld door een jaren ’90 deathmetalband uit de toekomst. Hij ziet er niet ver naast, want het gekende Blood Incantation-universum wordt uitgebreid met pure prog en Pink Floyd-achtige sfeerzettingen, die laatste soms zelfs inclusief bijpassende zangstem. Er gebeurt dan ook verdomd veel, daar ergens anders. De verschillende stijlen zouden er gemakkelijk voor kunnen zorgen dat het allemaal wat onsamenhangend wordt, maar die valkuil wordt behendig omlopen door de structuur van de plaat. Zodoende is Absolute Elsewhere mijn plaat van het jaar.”

  • Lees de recensie op Zware Metalen
  ]]> full 64 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/10/2024-10-distant-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/september-2024-christelijke-metal-dat-kan-prima-laat-jasper-verhorst-van-metalbijbel-horen/ Thu, 26 Sep 2024 15:07:49 +0000 https://doodenverderf.nl/?p=26347 Bijbels uitdelen op Into The Grave, riffs spelen bij whitemetalband A Life Aligned, maar ondertussen ook héél hard gaan op Dying Fetus: Jasper Verhorst doet het allemaal. Want, zo laat hij horen, christendom en metal gaan prima samen (nouja, behalve Behemoth en Igorrr dan).

  Te midden van de zwartgallige poelen van dood & verderf die automatisch ontstaan op het festivalterrein van Baroeg Open Air, is een lichtpunt te vinden. Hier, in de podcast-container van Operator Radio, sta ik met Jasper Verhorst. En Jasper is niet alleen de gitarist van metalcore-act TerraDown. 

  Hij speelt ook in een christelijke metalband: A Life Aligned. Sterker nog: Jasper werkt voor Metalbijbel Nederland. Deze stichting deelt op metalfestivals, zoals Baroeg Open Air, bijbels uit, en gaat zo met metalheads het gesprek aan over het christendom.

  Wat? Metal en christendom? Da’s toch net zo aannemelijk als de PVV en asielzoekers knuffelen? Dat zou je denken. Aan de hand van zeven platen, variërend van metal-opwekkingsmuziek tot Dying Fetus, vertelt Jasper hoe christenen ook metal kunnen zijn, en hoe dat eigenlijk klinkt, trv cvlt white metal.

  Vond je dit tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. En ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Tot volgende maand bij Dood & Verderf! 

  Playlist

  1. Oh, Sleeper - Children Of Fire (Children of Fire, 2011)
  2. Red - Let It Burn (Until we have faces, 2011)
  3. Dying Fetus - Subjected To A Beating (Reign Supreme, 2012)
  4. Crimson Moonlight - Intimations of everlasting Constancy (Veil of remembrance, 2005)
  5. Pentokrator - Awesome God (single, 2016)
  6. TerraDown - Checkmate (Checkmate, 2023)
  7. A Life Aligned - Shock And Awe (The Fill, 2023)
  ]]> full 63 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/09/dood-verderf-2024-09-jasper-verhorst.jpg?fit=2134%2C1491&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/augustus-2024-dit-zijn-de-elektronicaplaten-waar-metalheads-hard-op-gaan-volgens-boa-programmeur-david-kuiper/ Fri, 16 Aug 2024 12:44:58 +0000 https://doodenverderf.nl/?p=26339 Ja, metal, dat lusten metalheads wel. Maar wist je dat ze ook heel goed gaan op drum 'n bass, industrial hardcore, ambient, breakcore en cybergothic? David Kuiper, programmer van de electronics-stage van Baroeg Open Air, laat horen welke elektronica werkt.

  Vond je deze aflevering tof? Abonneer je dan op de nieuwsbrief of de podcast. Ben je al fan? Geef dan een vijf-sterren-rating aan de show op je favoriete podcastplatform, zodat zoveel mogelijke andere mensen de show ook kunnen vinden. Bedankt!

  We gaan terug naar september 2015, een duistere zaterdagavond in het Zuiderpark in Rotterdam. Met open mond sta ik daar bij de electronics-stage, een van de twee grote tenten van Baroeg Open Air. Black Sun Empire, het drum ‘n bass-drietal uit Utrecht, sluit af. In die tent gaan honderden, zo niet duizenden uitzinnige mensen helemaal los op de muziek.

  Waaronder heel veel metalheads. Metalheads? Die luisteren toch alleen maar trv kvlt badkamerblackmetal, en hooguit een blokje Metallica omdat het moet? Maar nee. Ook metalheads en andere liefhebbers van zware gitaren stappen - in ieder geval tijdens Baroeg Open Air - probleemloos over naar de bonkende 909’s, zagende Juno’s en bubbelende 303’s.

  En precies over dat fenomeen, daar waar metalheads probleemloos ook hun hart ophalen bij de elektronica, gaat deze uitzending van Dood & Verderf. Samen met David Kuiper, sinds jaar en dag programmeur van de electronics-stage van Baroeg Open Air, onderzoeken we welke elektronica werkt (en welke niet), en waarom dat zo is. Zo kijken we vooruit naar de komende editie van Baroeg Open Air, op zaterdag 14 september in het Zuiderpark.

  Playlist

  1: Sinister Souls - FCKN Hostile (Zardonic remix) (Chronicles, volume 1, 2024)

  2: Combichrist - This shit will fuck you up (Everybody Hates You, 2005)

  3: Somniac One - Instigator (I hope this EP finds you well, 2023)

  4: The Silence - The Detonator (The silence of the perfect dark, 2023)

  5: Neurocore - Souvenirs du futur (The Magellan Chronicles, 2015)

  6: Enduser - 2-3 (1-3, 2016)

  7: Kryptic Minds - Six degrees (One of us, 2009)

  8: Tineidae, Access To Arasaka, Sole Massif - Power Disruption (Engage, 2022)

  Deens Aanbevolen

  Lidvall - Invalid (Prototype, 2024)

  Een unicum! Niet Zware Metalen, het online metalmagazine der Lage Landen, maar René Passet geeft vanuit zijn woonplaats Kopenhagen de muziektip voor David. René is al decennia Neerlands grootste connaisseur van elektronische muziek, onder meer voor 3voor12, Oor, DJ Broadcast en KindaMuzik. En omdat René als voormalig filelezer van de ANWB groot fan is van radio, heeft hij speciaal voor David zijn tip ingesproken. Shirts uit, dansvloer aan!

  • Bezoek René Passet op Instagram
  ]]> full 62 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/08/2024-08-david-kuiper-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/juli-2024-audiotovenaar-jb-van-der-wal-over-het-geheim-van-een-goed-klinkende-metalplaat/ Mon, 15 Jul 2024 12:51:21 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26329 Steriele badkamerblackmetalopnames zijn een vorm van de hoogste kunst. De muzikanten van nu zouden eens wat beter hun nummers moeten kennen voordat ze gaan opnemen. En clicktracks zijn helemaal prima. Dat en meer hoor je van audio-engineer JB Van Der Wal, die via zijn favoriete 7 opnames je wegwijst maakt in de wondere wereld van metalproductie.

  JB, JB van der Wal, John Bart Van Der Wal, JB…, JB v.d. Wal, JB "Lemouchi" Van Der Wal, John Bart Van Der Wahl, Stoarmbringer.

  Hoe je hem ook noemt, hoe je het ook schrijft, goed klinkt het altijd. En da’s net als zijn muziek. John Bart ken je misschien als bassist van Dool en Aborted, maar achter de coulissen speelt hij nog een veel grotere rol.

  John Bart is namelijk de audio engineer van Hewwetover Studios in Friesland. Daar zorgt hij ervoor dat metalbands kunnen opnemen, waarna hij aan het monteren, mixen en masteren slaat.

  In dit uur van Dood & Verderf komen we via de plaatkeuze en verhalen van John Bart erachter wat het geheim is achter een goed klinkende metalplaat, en waar je op moet letten om te bepalen of iets nou trve kvlt of gewoon tragisch kut is.

  Playlist

  1: Cult of Luna - Finland (Somewhere along the highway, 2006)

  2: Darkthrone - Quintessence (Panzerfaust, 1995)

  3: Pantera - Domination (Cowboys from Hell)

  4: Meshuggah - Demiurge (Koloss, 2012)

  5: Fluisteraars - De mystiek rondom de steen des hamers (De Kronieken van het Verdwenen Kasteel II: Nergena, 2023)

  6: Herder - We All Shall Suffer For What The Gods Have Given Us (Herder, 2011)

  7: Celestial Sanctuary - Glutted with Chunder (Insatiable thirst for torment, 2023)

  Zwaar Aanbevolen

  8: 200 Stab Wounds - Gross Abuse (Manual Manic Procedures, 2024)

  200 Stab Wounds. Deze band uit Cleveland, Ohio stond eerder dit jaar nog in het voorprogramma van Cattle Decapitation. Maar, zegt hoofdredacteur Maarten Ondersteijn van het online magazine Zware Metalen, de band tapt toch echt uit een ander vat op zijn nieuwe album Manual Manic Procedures. 

  “200 Stab Wounds mogen we – zeker na dit album – gewoon bij de club tellen die de kar trekt van de nieuwe lichting deathmetalbands. Manual Manic Procedures is in al zijn eenvoud een krachtig, moddervet en lekker ranzig plaatje geworden. Niet per sé anders dan het debuut Slave To The Scalpel, maar wél met een betere geluidsproductie. Lekker hoooorrrrrr.”

  • Lees de recensie op Zware Metalen
  ]]> full 61 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/07/2024-07-jb-van-der-wal-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/juni-2024-metalyoga-het-kan-gewoon-bewijst-rhea-bogaart/ Tue, 18 Jun 2024 12:56:27 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26319 Het klinkt als een paradox, maar het kan echt: metalyoga. Yogadocent Rhea Bogaart geeft sinds enkele jaren door heel het land traditionele yoga, maar dan op onvervalste metal. In Dood & Verderf neemt ze je mee tijdens een complete sessie, inclusief afsluitend hail satan.

  We beginnen met een raadsel. Welke past niet in deze rij? Aardbei en zalm. Poetin en democratie. Vaderdag en sterilisatie. Of metal en yoga. 

  Het goede antwoord, zal Rhea Bogaart zeggen, is dat laatste. De agressie, geluidsmuren en schuurgeluiden van metal gaan volgens deze yogadocent namelijk uitstekend samen met het verstilde, contemplatieve en helende van yoga. Want wat begon als een grap, is inmiddels voor haar een deel van haar leven geworden: metalyoga geven.

  In dit uur van Dood & Verderf neemt Rhea, die al jaren yoga en andere trainingsvormen geeft, jou en mij mee in een exclusieve yogametal-sessie. We worden beweeglijk, komen in een trance, raken elkaar aan, krijgen een deken over ons heen, bewerken onze ruggengraat, creëren onze eigen moshpit én ondergaan een geleide meditatie waarin we en passant Satan vereren. Namaste, motherfuckers.

  Meedoen? Je kunt de komende tijd terecht op 23 juni in De Doelen, 30 juni bij Jera on Air in Ysselsteyn, en 12, 13 en 14 juli bij Big Rivers in Dordrecht.

  Playlist

  1. Deftones - Change (In the House of Flies)

  2. Windhand - Diablerie

  3. Gojira  - Stranded

  4. Poison the Well - Botchla

  5. Parkway Drive - Carrion

  6. Killswitch Engage - My Curse

  7. Tool - Sober

  Zwaar Aanbevolen

  8: Myrath - Into The Light 

  Mierzoet, mega gepolijst en supermodern. Dat zijn de drie woorden die Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van het online magazine Zware Metalen, verbindt met Myrath. En dat is de Zwaar Aanbevolen-tip van het magazine voor jou. 

  “Myrath is afkomstig uit Tunesië en mixt sinds de start al Oosterse sferen in zijn mix van rock en metal. Voorheen zette de band buikdanseressen in tijdens optredens, maar daar zijn ze vanwege de kosten maar mee gestopt. Karma is de naam van het nieuwe album en staat vol met nummers zoals deze.”

  Maarten is erg benieuwd wat jij hiervan vindt. “De muziek is niet hard, de synthpartijen staan harder in de mix dan de gitaar, maar het resultaat is wel lekker opzwepend en passend bij yoga. Denk ik.”

  • Lees de recensie later deze maand op Zware Metalen
  ]]> full 60 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/06/PXL_20240612_140606608-ANIMATION.gif?fit=972%2C730&ssl=1 false no 58:20 No no https://doodenverderf.nl/shows/mei-2024-olympisch-shorttracker-itzhak-de-laat-over-sport-spel-en-metal/ Thu, 16 May 2024 06:55:51 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26304 Dat niet alle topsporters doodgemediatrainde lopende bewijzen zijn dat zwijgen altijd beter is dan spreken, bewijst shorttracker Itzhak de Laat als de beste. In Dood & Verderf vertelt hij welke cruciale rol metal speel voor zijn prestaties, zowel fysiek als mentaal.

  3 keer goud en 2 keer zilver op de wereldkampioenschappen, 6 keer goud, 3 keer zilver en 5 keer brons bij de Europese kampioenschappen, twee keer deelname aan de Olympische Spelen. Het moge duidelijk zijn: Itzhak de Laat is de absolute top van wat Nederland te bieden heeft op het gebied van shorttrack.

  Maar Itzhak is niet gek. Ooit, weet hij, is zijn carrière voorbij. En wat gaat hij dan doen? Het antwoord: airbrushen. Heel ziek airbrushen (of volg hem hier op Instagram).

  En daar komt de link met metal om de hoek kijken. Itzhak veroorzaakte vorig jaar een kleine Tiktok-sensatie door te shorttracken met een door hem glinsterend roze gespoten helm, met daarop prominent het logo van de Amerikaanse deathcoreband Lorna Shore. 

  In deze editie van Dood & Verder praat ik daarom een uur met Itzhak over zijn relatie, als topsporter en mens, met metal. Metal kan voor hem namelijk alles zijn: de bron van transcendente troost, een humoristische relativering, zijn epische soundtrack voor een race en de ultieme bron van vrijheid.

  Playlist

  1: Dead Kennedys - police truck (give me convenience or give me death, 1997)

  2: Dissection - where dead angels lie (Storm of the lights bane, 1995)

  3: Amon amarth - the way of viking (Jomsviking, 2016)

  4: Till lindemann - sport frei (zunge, 2023)

  5: Amenra - de evenmens (de doorn, 2021)

  6: Gloryhammer- rise of the chaos wizards (space 1992: rise of the chaos wizards, 2015)

  Zwaar Aanbevolen

  7: Cognitive - A Pact Unholy (Abhorrence, 2024)

  “Onze tip is afkomstig van Abhorrence, het vijfde album van de band Cognitive.” Dat schrijft Zware Metalen-hoofdredacteur Maarten Ondersteijn in zijn maandelijkse Zwaar Aanbevolen-tip voor Itzhak de Laat. 

  “Voorheen zat deze Amerikaanse band bij Unique Leader Records, een label dat bekend staat om veel kwalitatief goede deathcorebands”, legt Maarten zijn keuze uit. “Dit album is het eerste via Metal Blade. Cognitive verschuift daarmee nog prominenter van deathcore en slam richting techdeath, en dat is goed te horen op de eerste single, ‘A Pact Unholy’. Ik ben benieuwd of Itzhak dit kan waarderen en of we de naam van Cognitive op de volgende helm zien shinen 😉.”

  • Lees de recensie later deze maand op Zware Metalen
  ]]> full 59 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/05/2024-05-itzhak-de-laat-groot-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 59:03 No no https://doodenverderf.nl/shows/april-2024-metal-business-club-oprichter-david-brinks-over-het-belang-van-de-community/ Tue, 16 Apr 2024 08:37:48 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26293 Dat metal oneindig veel meer is dan muziek alleen, bewijst David Brinks. De mede-oprichter van de Metal Business Club laat via zes platen horen hoe harde gitaren ook kunnen leiden tot langdurige vriendschappen, nieuw werk, goede doelen, diy-festivals, en hoe dat alle clichés over de metalscene ontkracht.

  Een business club. Waar denk je dan aan? Mijn associaties: mannen in overhemden met te fleurige designs, afgetopt met opzichtige Hugo de Jonge-Mascolori-schoenen. Vrouwen die direct uit hun jaarclub weggelopen lijken en op weg zijn naar het regionale VVD-congres. Bitterballen en bier. Knullige presentaties over nog meer hyperkapitalisme, bedekt onder een dikke laag green- en ecowashing. En visitekaartjes. Véél visitekaartjes.

  David Brinks vertelt in dit uur van Dood & Verderf dat al die associaties ook anders kunnen. Hij is namelijk - als zelfstandig ondernemer én metalhead - een van de oprichters van de Metal Business Club. David laat aan de hand van zes platen horen hoe metal en een community naadloos bij elkaar passen, en waarom gitaren soms het ideale smeermiddel zijn voor de realisatie van een leukere en betere wereld.

  Playlist

  1. Merauder – Master Killer (Master Killer, 1995)

  Als je het hebt over communities, dan kun je niet om de New York Hardcore scene heen. Die hebben met een relatief kleine groep gewoon de hele wereld veroverd. Bands als Merauder, Sick Of It All en All Out War hebben bovendien de fans van hardcore en metal samengebracht. En zanger Jorge Rosado heeft zijn eigen community opgestart: Los Babas.

  Daarnaast is Master Killer de intro van onze podcast Tales From The Eastside. Rondom die podcast hebben we al jaren een community in de vorm van een appgroep met zo’n 80 mensen. Sommige mensen kenden elkaar al, maar hebben elkaar al jaren niet meer gesproken. Andere mensen kenden nog vrijwel niemand uit de groep, maar hebben nu een nieuwe vriendengroep erbij om samen mee naar shows te gaan. Zo verbinden we mensen.

  2. Testament – More Than Meets The Eye (The Formation of Damnation, 2008)

  Er bestaat een stereotiep beeld van liefhebbers van metal, punk en hardcore. Maar er zit veel meer achter. Dat stereotype is iets waar ik persoonlijk al mijn hele leven tegen aan het strijden ben. We houden dan wel van teringherrie, maar we kunnen en regelen ook echt dingen. Dat bewijzen we keer op keer. Zoals het benefiet Thrash Of The Titans in 2001, voor zanger Chuck Billy van Testament en zanger/gitarist Chuck Schuldiner van Death. Beide metalhelden leden aan kanker en dus organiseerde de Bay Area thrashscene een benefiet voor ze met een geweldige line-up, inclusief bands die al lang gestopt waren. Die vorm van brotherhood/sisterhood geeft me elke keer weer kippenvel.

  3. Hatebreed – Live For This (The Rise of Brutality, 2003)

  Noem het ‘motivational poster hardcore’ als je wilt, maar het werkt verdomme wel! Hatebreed maakt inspirerende muziek, waardoor je dingen wilt gaan doen en niet alleen maar consument wilt zijn. Jamey Jasta is ook echt een verbinder van mensen. Met zijn band, zijn label Stillborn Records, zijn festival Milwauke Metalfest, zijn periode als presentator van MTV Headbanger’s Ball en zijn podcast The Jasta Show, waar hij er al meer dan 700 van gemaakt heeft. Dus hij maakt de titel ‘Live For This’ zeker waar.

  4. No Guts No Glory benefietcover (2021)

  Ik wil Stichting No Guts No Glory graag onder de aandacht brengen. Zij maken bijzondere muzikale wensen mogelijk voor mensen met kanker en hun mantelzorgers. Zonder subsidies, compleet gefinancierd door het eigen netwerk, dat nog steeds flink groeit. De stichting is genoemd naar het gelij]]> full 58 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/04/PXL_20240410_140714503-scaled-e1713256413325.jpg?fit=1706%2C1275&ssl=1 false no 59:35 No no https://doodenverderf.nl/shows/maart-2024-zine-maker-yordi-dam-over-hoe-hardcore-en-metal-niets-en-alles-van-elkaar-verschillen/ Mon, 18 Mar 2024 19:05:08 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26281 Hardcore en metal. Wie even niet oplet, kan ze zomaar door elkaar halen. Want: overstuurde gitaren, grommend gegorgel, woedende drums en oneindig veel energie. Maar hoewel hardcore en metal elkaar sonisch overlappen, zitten ze aan de achterkant fundamenteel anders in elkaar. Hardcore-zine-maker en voormalig hardcore-bassist Yordi Dam legt uit hoe dat zit.

  Yordi neemt je mee over het hele spectrum van de hardcore (en een handvol punk) via zijn favoriete nieuwe platen uit Nederland en Vlaanderen. Bereid je voor op een tocht langs urenlange speeches, verplichte pro-palestina-standpunten, tough guy attitudes, anti-kapitalisme en -gentrificatie, de do it yourself-mentaliteit, tips om hardcore-pits te overleven, en de zegeningen van een chronisch gebrek aan geld.

  • Bekijk en bestel het magazine Hard tegen Hard

  De playlist

  1. Pressure Pact - Waste of Boredom (Scared off the Streets, 2020)

  2. Swell - Play with Fire (Primal Rage, 2023)

  3. Adversary - Pariah (Split, 2023)

  4. Wrong Man - Don’t Remind Me (Big Plans, 2023)

  5. Dogma - Smoke and Mirrors (Face of Violence, 2023)

  6. Azijnpisser - Mental Disorder (Cold Cuts, 2023)

  7. Rites - No Change without Me (No Change without Me, 2023)

  8. Mindwar - Collective Compulsion (Still At War)

  Zwaar Aanbevolen

  9. Doodseskader - I ask with my mouth, i’ll take with my fist (year two, 2024)

  De maandelijkse Zware Metalen-tip verwijst naar Year Two, de nieuwe plaat van Doodseskader. Dit Belgische duo bestaat zanger/bassist Tim De Gieter (onder meer van Amenra) en zanger/drummer Sigfried Burroughs (onder meer van Kapitan Korsakov). 

  Op Zware Metalen krijgt het album Year Two een solide 90 uit 100 punten van redacteur Joost. Zijn recensie spreekt boekdelen:

  "Een absurde mix tussen R&B, techno, hardcore punk en stemmige ballads die in de blender gaan met een grote hoeveelheid progressieve, experimentele sludge -en post-metal. We horen dan ook zachte gemoedelijke en serene stukken muziek, maar ook bikkelharde snijdende vocalen, elektronische impulsen en alles wat daar ook maar enigszins tussenin kan vallen. Het is een werk vol extremiteiten en tegenstrijdigheden voor zeer open-minded luisteraars, die naast een sombere sfeerzetting ook iets kunnen met bloeddorstig agressieve strijdbare passages verpakt in een industriële omgeving."

  • Lees de recensie op Zware Metalen
  ]]> full 57 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/03/2024-03-yordi-dam-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 56:53 No no https://doodenverderf.nl/shows/februari-2024-zangeres-janneke-de-rooy-beyond-the-pale-over-de-helende-werking-van-muziek-bij-traumas/ Mon, 19 Feb 2024 19:52:35 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26270 Soms zit het serieus tegen. In je jeugd. In je hobby's. In je werk. In je leven. Muziek kan dan helpen. Als iemand daar ervaring mee heeft, dan is het frontvrouw Janneke de Rooy van Beyond The Pale. Zij vertelt welke dalen ze betrad, welke demonen ze daar tegenkwam, en welke nummers haar er doorheen hebben gesleept.

  Let op: de eerste 6 minuten werkt mijn microfoon niet door een kabelbreuk, waardoor ik slecht verstaanbaar ben. Het is te doen, ik heb het nog enigszins luisterbaar gemaakt, maar je kunt ook direct doorspoelen naar minuut 6 als je het niet trekt, ik kan je geen ongelijk geven. Excuses!

  Het is 27 april 2022. Een woensdagavond. Het belooft een mooie avond te worden. Beyond The Pale, een deathmetalband uit Utrecht die in 2020 werd opgericht, gaat - na maanden en maanden vertraging door de coronacrisis - eindelijk zijn livedebuut maken. De band betreedt het podium van dB’s in Utrecht. De show begint, ontvouwt zich - en dan slaat het noodlot toe. Gitarist Jeroen van Donselaar zakt op het podium in elkaar. Reanimatie volgt, een ambulance rukt in allerijl aan. Te laat. Jeroen heeft een hartstilstand en overlijdt. 

  Vandaag in Dood & Verderf is Janneke de Rooy aanwezig. Zij is frontvrouw van Beyond The Pale. In deze uitzending vertelt Janneke wat muziek voor een mens kan doen die trauma’s te verwerken heeft, op het podium en in het leven.

  De playlist

  1 Slipknot - XIX (.5: The Gray Chapter, 2014)

  2 Electric Callboy - Prism (Rehab, 2019)

  3 Lamb Of God - Walk With Me In Hell (Sacrament, 2006)

  4 The Dead South - In Hell I’ll Be In Good Company (Good Company, 2014)

  5 Goo Goo Dolls - Iris (Dizzy Up The Girl, 1998)

  6 Linkin Park - Papercut (Hybrid Theory, 2000)

  7 Beyond The Pale - Payback Is A Bitch (Monument In Time, 2024)

  8 Svalbard - Faking It (The Weight Of The Mask, 2023)

  Eén van de eerste bandnamen die bij het thema ‘trauma’ opkomt bij hoofdredacteur Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van het online magazine Zware Metalen, is Svalbard. 

  “The Weight Of The Mask is op 6 oktober '23 verschenen”, vertelt Maarten, “en wat Svalbard - of specifieker frontdame Serena - zo bijzonder maakt, zijn de aangrijpende teksten die intens en oprecht worden gebracht. 

  Serena zegt daar zelf over: "“The Weight of the Mask” represents when you are going through hell internally and you’re really struggling with depression, anxiety and mental illness, and you feel this pressure and this obligation to have to wear a mask and pretend like everything’s fine"

  Redacteur Friso schrijft in zijn albumreview hierover:

  "De teksten zijn allemaal recht voor zijn raap. Het kwetsbaar opstellen siert de band en vooral Serena, die verantwoordelijk is voor de teksten. Deze kunnen voor herkenbaarheid zorgen bij mensen die in dezelfde maalstroom van gevoelens terecht zijn gekomen. Prachtplaat!"

  • Svalbard – The Weight Of The Mask | Zware Metalen
  ]]> full 56 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2024/02/2024-02-janneke-de-rooy-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 59:07 No no https://doodenverderf.nl/shows/december-2023-onderzoeker-didier-goossens-over-het-hoe-en-waarom-van-nederlandstalige-blackmetal/ Thu, 28 Dec 2023 07:42:14 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26256 Van de bokkenrijders tot de lokale alcoholist: 'metalprofessor' Didier Goossens wil de bovenste steen boven krijgen over waarom toch zoveel Nederlandse en Vlaamse blackmetalbands lokale folklore als inspiratiebron gebruiken.

  Sterf. Weerzin. Gestorven. Grafhond. Nachtwraak. Gevlerkt. Knoest. Wederganger. Willoos. Verwoed. Melancholie. Witte wieven. Ravenzang. Verval. Kastijder. De gevreesde ziekte. Vreemdeling. Asregen. Woudloper. Heidendoder. Bottenberg. Bezwering. Plaagdrager. Nevelrijk. Grauw. Kwade droes. Laster. Sagenland. Hellevaerder. Avondschemer. 

  Is het een haiku? De depressie-editie van de Dikke Van Dale? Of toch gewoon een scheldpartij uit Ex on the Beach? Nee, niets van dat alles. Het zijn allemaal bandnamen uit de zogeheten new wave of dutch black metal. Pure, rauwe blackmetalprojecten uit de Lage Landen, met teksten in het Nederlands en Vlaams.

  De opkomst van die scene fascineert me al jaren. Blackmetal, dat komt toch uit Noorwegen, met teksten rechtstreeks uit het Necronomicon? Waarom kiezen deze bands dan voor het Nederlands? Wat moeten makers van zulke mondiale, geconventionaliseerde muziek met hyperlokale verhalen en sagen? En hoe verschillen Vlaamse en Nederlandse bands daarin?

  In deze aflevering van Dood & Verderf bespreek ik al die vragen met Didier Goossens (1996). Hij is gastonderzoeker bij de Erasmus Universiteit in Rotterdam en bezig met een groot project hierover: “Gripped by the Soul of Spiritual Awakening”. Daarin onderzoekt hij samen met Christopher Thompson van Malmö Universitetet hoe blackmetalbands uit Vlaanderen en Nederland folklore, erfgoed en identiteit verwerken in hun muziek, en zo lokale verscheidenheid een mondiaal podium geven. 

  • Bestel hier het shirt van Spiritual Awakening en steun het onderzoek!

  Playlist

  Eerst de vier Belgen: 

  1. Kludde - Poesjkapelle (In De Kwelm, 2019)

  2 Rituals of the Dead Hand - Bonderkuil (Blood Oath, 2018)

  3 Gotmoor - De Witte Dame (Uit den Donkeren Grond Gerezen, 1996)

  4 Alkerdeel - Lede (Lede, 2016)

  En dan onze vier Nederlanders:

  5 Freja - Scattered Shields (Tides, 2022)

  6 Fluisteraars - Verscheuring in de schemering (Gegrepen door de geest der zielsontluiking, 2021)

  7 Wrang - De Vaendrig (De Vaendrig, 2022)

  Zwaar Aanbevolen

  9 Troll - To The Shadows (Trolldom, 2023)

  De luistertip van Zware Metalen is ditmaal van de Troll, Noorse blackmetalveteranen die met het album Trolldom eindredacteur MaartenR compleet overweldigden. Hij schrijft over het album:

  “Verwacht geen complexe songstructuren, geen groots opgezet spektakel, geen brute razernij, maar degelijke black metal, verrijkt met overheerlijke elektronica, in een meer dan geslaagde mix van vintage Troll-melodieën, geestdriftige dynamieken en een helder, modern geluid.”

  Trolldom is in geen geval banaal: daarvoor hebben Nagash, Tlaloc en Sturt te veel fijnzinnigheden en subtiele details in hun werk aangebracht. Black metal hoeft niet altijd moeilijk te zijn: Trolldom is simpelweg 37 minuten genieten.”

  • Bekijk de recensie van Troll – Trolldom op Zware Metalen
  ]]> full 55 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/12/PXL_20231220_130856502-EDIT2-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:04:17 No no https://doodenverderf.nl/shows/oktober-2023-joost-vervoort-terzij-de-horde-over-hoe-muziek-de-maatschappij-in-beweging-krijgt/ Sun, 26 Nov 2023 10:57:10 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26249 Hoe kun je door muziek leren anders naar de wereld te kijken? Dat weet Terzij De Horde-zanger en homo universalis Joost Vervoort als de beste. Het belang van Extinction Rebellion, de schoonheid van Marsman, de levenskracht van dode muziek: het zit er allemaal in. Nu inclusief indiefolk en psychedelische jazz!

  (uit: Verzamelde gedichten (1941) van Hendrik Marsman)

  De kenner weet nu al genoeg: naast mij staat Joost Vervoort, de homo universalis van de tegenwoordige tijd. Hij is gepromoveerd ecoloog, was onderzoeker in Oxford, en werkt tegenwoordig als universitair hoofddocent Transformatieve Verbeelding bij de Universiteit Utrecht. Daarbij betrekt hij onder meer games, psychedelica en de fossiele industrie. Zijn doel: de grenzen doorbreken van de manier hoe we momenteel met de toekomst omgaan. 

  Maar goed, dat is slechts het begin. Joost is ook zanger van de Nederlandse blackmetalband Terzij De Horde. Hij leidt een meditatiegroep. Vertaalt gedichten. En hij schildert, waaronder het artwork van albums. 

  In dit uur van Dood & Verderf praten we over het prisma dat al zijn denken en doen transformeert naar zijn werk en expressie: maatschappelijke verbeelding. Hoe kan deze wereld ook zijn? En hoe bereik je dat? Om daarachter te komen, beluisteren we zijn favoriete platen en bespreken we wat die betekenen voor die maatschappelijke verbeelding.

  De playlist

  Zwaar Aanbevolen

  6. Harm’s Way - Devour (Common Suffering, 2023)

  Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van Zware Metalen, spreekt van een lastige opdracht om een plaat te vinden voor een hoek waarvan Joost waarschijnlijk de ontwikkelingen wel kent. 

  “Ik ga daarom puur af op de thematiek van deze aflevering”, zegt Maarten. “Maatschappelijke problemen, technologie en de apocalyps. Dit alles staat ook centraal op Common Suffering, de nieuwe van Harm's Way.”

  Frontman James Pligge is, net als Joost, in het dagelijks leven docent en bekend van zijn running man-meme. Op Common Suffering komen de drie thema's van Terzij De Horde volgens Maarten op een vernietigende wijze aan bod:

  “Soms is een koerswijziging overbodig en weegt authenticiteit zwaarder. Harm’s Way levert al jaren het bewijs en dat is met het massieve Common Suffering niet anders. Kennelijk heb je als band vijf albums én vijf jaar pauze nodig om met de meest destructieve plaat op de proppen te komen. Wij zullen in de toekomst weer geduldig zijn. Hulde!"

  “Daarnaast zou Terzij De Horde enkele weken geleden in DB's een hardcore-setlist spelen, dus ik verwacht dat Joost niet vies is van wat hardcore en metalcore.”

  • Bekijk de recensie van Harm's Way – Common Suffering op Zware Metalen
  ]]> full 54 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/11/2023-11-joost-vervoort-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:00:06 No no https://doodenverderf.nl/shows/oktober-2023-alma-alizadeh-for-i-am-king-over-hoe-je-ook-als-vrouw-jezelf-blijft-in-de-metal/ Sun, 22 Oct 2023 11:19:52 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26235 Zwart. Dat is de kleur van metal. Toch? Niet als het aan Alma Alizadeh ligt, deathmetal-frontvrouw van For I Am King. In Dood & Verderf vertelt Alma hoe zij - als vrouw, Iraanse, roze-corpsepaint-liefhebber en Japan-fan - in de scene precies is wie ze wil zijn. Met als bonus het beste idee ooit voor een blackmetalfestival voor kinderen in Ahoy. Arigato!

  Deze zomer was ik in het jeugdhonk van Wateringen. Dit dorp van 16 duizend zielen kent namelijk zijn eigen metalfestival: Masterfest, inclusief veel te grote namen. 

  Een daarvan was For I Am King. En ik werd compleet omvergeblazen. Enerzijds omdat deze metal- en deathcore-band absurd strak speelt en energie geeft, anderzijds omdat frontvrouw Alma Alizadeh een unicum in het genre is. Vrouw, quirky, Iraans, grappig, ontwapenend: zij is alles wat metal niet is. 

  Precies die Alma is vandaag te gast in Dood & Verderf. Als frontvrouw van For I Am King draait ze al tien jaar mee in een bijna volledig door witte mannen gedomineerde scene, met drie albums, meer dan 300 optredens, en performances op onder meer Wacken Open Air, Metal Days en Jera On Air. Alma kan daarom als de beste vertellen over hoe het is om vrouw te zijn in de metalscene. 

  We draaien daarom haar 7 platen om dit thema te belichten, aangevuld met de traditiegetrouwe tip van het online magazine Zware Metalen voor Alma.

  De playlist

  1. Darkest Hour - Demon(s) (Deliver Us, 2007)
  2. Walls of Jericho - All Hail The Dead (All Hail The Dead, 2004)
  3. Amorphis & Anneke Van Giersbergen - Among Stars (Queen Of Time - Live At Tavastia 2021, 2023)
  4. Rites - No Change Without Me (No Change Without Me, 2023)
  5. Hanabie - "This Is the Year to Be a Gal" (Early Summer version) (Reborn Superstar!, 2023)
  6. Within Temptation - Mother Earth (Mother Earth, 2000)

  Zwaar Aanbevolen

  8. Dying Wish - Symptoms Of Survival

  Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van Zware Metalen, was zeer blij met wie er te gast is bij Dood & Verderf. Hij kon hierdoor direct een van zijn favorieten naar voren schuiven. Want, Alma:

  “Symptons Of Survival is het nieuwe album van het Amerikaanse Dying Wish. Het moet nog verschijnen, maar met de eerste singles weten we al dat dit niet meer mis kan gaan.

  De band levert een rechtstreekse ode aan 2000's metalcore in het straatje van onder andere Killswitch Engage en As I Lay Dying. Naast het heerlijk gitaarwerk is het geheime wapen - vandaar deze tip - de gevarieerde zang van frontdame Emma Boster. De venijnigheid in haar stem komt écht binnen, is overtuigend en vangt het gemis van Candace Kucsulain van Walls Of Jericho in alle opzichten goed op. Absoluut een aanrader dus!

  Lees de recensie van Dying Wish – Fragments Of A Bitter Memory

  ]]> full 53 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/10/PXL_20231018_121239941-ANIMATION.gif?fit=972%2C730&ssl=1 false no 59:16 No no https://doodenverderf.nl/shows/augustus-2023-de-ultieme-feelgoodmetal-volgens-baroeg-metal-health-heldin-francis-pronk/ Wed, 16 Aug 2023 05:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26223 Metal deprimerend? Niet als het aan Francis Pronk ligt, Baroeg-marketeer en licht in de duisternis van de scene in Rijnmond. Zij koos, geholpen door tientallen vrijwilligers en ambassadeurs, dé 7 harde platen om je metal health een boost mee te geven.

  Ja, formeel is Francis Pronk de marketeer van Baroeg, het befaamde podium voor metal en andere harde muzieksoorten in Rotterdam-Lombardijen. Maar wat veel buitenstaanders niet weten, is dat zij minimaal even belangrijk is als De Grote Gangmaker voor de vrijwilligers en ambassadeurs van Baroeg. De moeder die je nooit hebt gehad, de vriendin die je altijd wilde, de gedroomde dochter, de ideale sparringspartner, de persoon tegen wie je alles kunt vertellen, oftewel, dé spin in het sociale web van Baroeg.

  Met Francis duiken we vandaag in het wonderlijke thema van feelgoodmetal. Nee, da’s niet alleen maar viking- en piratenmetal, we kijken naar hoe zoiets duisters en donkers er juist voor kan zorgen dat je je beter voelt. Aanleiding was de coronaperiode, waarin veel vrijwilligers en bezoekers zowel de optredens als het sociale netwerk van Baroeg enorm misten. Dat was lang niet voor iedereen even makkelijk, en in de nasleep daarvan besloot Francis muziek te verzamelen die én Baroeg is én die je kunt luisteren om je beter te voelen.

  Voor deze editie van Dood & Verderf verzamelde zij uit de ruim 300 inzendingen van Baroeg-liefhebbers haar 7 favorieten. Antidepressiva van Ghost, energie van Violent Idols, zelfkennis van Hatebreed, puur geluk van Idles, therapie van The Young Gods: metal blijkt oneindig veel feelgood-momenten in zich te dragen. 

  (bonus: de plaat die ik wilde toevoegen, maar die we net niet haalden, staat hieronder alsnog beluisterbaar!)

  De playlist

  1. Ozzy Osbourne - One Of Those Days (Patient Number 9, 2022)

  2. Violent Idols - Unscripted Violence (Idolatry, 2020)

  3. Hatebreed - I Will Be Heard (Perseverance, 2002)

  4. Idles - Mr. Motivator (Ultra Mono, 2020)

  5.Skid Row - Youth Gone Wild (Skid Row, 1989)

  6. Ghost - Kaiserion (Impera, 2022)

  7. The Young Gods - Kissing The Sun (Only Heaven, 1995)

  Zwaar Aanbevolen

  8. Dead Heat - Endless Torment (Endless Torment, 2023)

  Het was even graven en zoeken, maar toen realiseerde Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van Zware Metalen, dat er maar één keuze de juiste was: zijn eigen keuze. Want, zo vertelt hij, tenslotte wordt iedereen blij van een ander type metal en kan Maarten slechts voor zichzelf spreken. En dus meldt hij aan jou, Francis:

  “Onlangs wist de band Dead Heat mij erg positief te verrassen met hun EP Endless Torment. Ik denk dat jullie gast dit ook wel kan waarderen. Hoewel ik absoluut geen liefhebber van thrash metal ben, is dit wel op en top genieten.”

  "Dit schijfje blaast je namelijk in een kwartier compleet uit je kisten weg. Gewoon die stinkstampers weer aantrekken en de rit opnieuw aangaan is mijn advies. Ik verplicht iedere thrasher om Endless Torment minimaal één keer te beluisteren. Je zult absoluut niet teleurgesteld zijn."

  Lees hier de recensie op Zware Metalen

  Mijn eigen five minutes of feelgood

  9. August Burns Red - The Legend Of Zelda (2019)

  ]]> full 52 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/08/2023-08-francis-pronk-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:02:07 No no https://doodenverderf.nl/shows/juli-2023-specialist-jaap-jene-langevoord-over-metalmarketingmechanismen/ Thu, 27 Jul 2023 19:36:57 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26217 Als een grunt valt in een concertzaal, maar niemand hoort hem, maakt hij dan geluid? Nee, natuurlijk niet. Metal bestaat bij gratie van luisteraars. Marketingspecialist Jaap-Jene Langevoord analyseert hoe ingenieus bands hun publiek bereiken, en waarom metal bij uitstek één groot marketingfestijn is.

  Hoe trv cvlt metal ook altijd pretendeert te zijn, ook overstuurde gitaren, dubbele basdrums, subsonische baspartijen en grommende zangers bestaan bij gratie van de mensen die ernaar luisteren. En hoe bereik je metalheads? Precies: met marketing.

  Vies woord natuurlijk. L’art pour l’art, metal pour metal, marketing is voor popartiesten!

  Nou nee. In deze editie van Dood & Verderf neemt marketingmanager, Nyenrode-alumnus en metalhead Jaap-Jene Langevoord ons mee in de wondere wereld van metalmarketing. 

  We horen hoe Black Sabbath zo’n commercieel succes kon worden, waarom Metallica goud in handen heeft met Stranger Things, wat fans betekenen voor Iron Maiden, waar de gekte van System Of A Down toe kan leiden, en wie er door algoritmen ongemerkt metalfan van Arch Enemy wordt.

  De playlist

  (inclusief liner notes van Jaap-Jene)

  1: Black Sabbath - Paranoid (Paranoid, 1970)

  De commerciële wereld, en zeker marketing, draait om lijstjes. De beste, de langste, et cetera En dan kom je uit bij een prachtig voorbeeld van commercie. Er is een redelijke consensus over de beste (commerciële) metalplaat: Paranoid van Black Sabbath. En daarmee Ozzy, met al zijn slimme en mogelijk minder slimme exploitaties. Denk Ozzfest, maar ook uiteraard de real life soap met de Prince of Darkness in slippers en ochtendjas.

  2: Metallica – Wherever I May Roam (Metallica, 1991)

  The one to define them all. Het meest commerciële metalalbum en mogelijk de definitie van metal voor de massa. En nog steeds de meest efficiënt draaiende marketing machine van misschien wel alle grote acts. Denk aan unieke opnames gelijk na een concert maar ook Stranger things.

  3: Iron Maiden – Fear of the Dark (Fear of the Dark, 1992)

  Metalfans zijn de meest trouwe fans in de wereld. Als het gaat om merchandise bezitten metal fans vaak de grootste hoeveelheid shirts en andere collectibles. Iron Maiden heeft naast de fanschare ook altijd goed ingespeeld met allerlei collectibles per land/regio maar ook door bijvoorbeeld Eddie en zijn portret op de serie albums.

  4: Led Zeppelin - Whole lotta love (Led Zeppelin II, 1969)

  1 van de orginators en 1 van de eerste bands die zichzelf goed wist te positioneren als headliner en daarmee aanzienlijk meer verdiende dan andere vergelijkbare acts.

  5: System Of A Down – Chop Suey! (Toxicity, 2001)

  Het bewijs dat onlogisch genoeg ook onbekende metal een plek kan veroveren in de hitlijsten en daarmee ‘nieuwe’ stromingen een kans geeft. Ook gepaard met een volledig opkomst van een subcultuur.

  6: Arch Enemy – War Eternal (War Eternal, 2014)

  Iets persoonlijker, maar dankzij AI en de algoritmes in onder andere Spotify verandert ons luistergedrag en is het conceptalbum, ook een metal-fundament, steeds meer aan het verdwijnen. Ik heb zo zelf Arch Enemy ontdekt omdat ik a la Alice in Wonderland een bepaalde richting werd meegenomen

  Zwaar Aanbevolen

  7: Sleep Token - Summoning (Take me back To Eden, 2023)

  Bij Maarten Ondersteijn, hoofdredacteur van Zware Metalen, komt bij het thema marketing direct één naam naar boven: Sleep Token. Want, zo legt hij aan Jaap-Jene uit:

  ]]> full 51 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/07/2023-07-jaap-jene-langevoord-scaled-e1690486710624.jpg?fit=2560%2C1600&ssl=1 false no 1:00:48 No no https://doodenverderf.nl/shows/juni-2023-gareth-de-wijk-prspct-thrasher-the-dead-cvlt-over-het-magische-raakvlak-tussen-metal-elektronica/ Wed, 21 Jun 2023 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26209 Waar Pestilence begin '90 benadrukte dat 'Spheres' geen keyboards bevatte (maar wel keytars, nog erger), is het tegenwoordig helemaal oké dat metal en elektronica elkaar liefdevol in de armen vallen. Gareth de Wijk belichaamt de symbiose van beide werelden. Hij neemt je in mee langs hoogtepunten van Atari Teenage Riot, Igorrr, Deformer en zijn eigen The Dead Cvlt.

  Mijn prille puberteit bestond uit twee werelden: de metal van Metallica, Sepultura en Gorefest, en de elektronica van The Prodigy, Holy Noise en Neophyte. 

  In deze editie van Dood & Verderf bezoeken we het magische raakvlak tussen die twee werelden. En er is in Nederland maar één iemand die die ontdekkingstocht tot een succesvol einde kan brengen: Gareth de Wijk. Enerzijds is Rotterdams trots namelijk wereldwijd bekend als dj Thrasher en eigenaar van het fameuze hardcore-, breakcore- en drum ‘n bass-label PRSPCT, anderzijds is hij sinds zijn 14e punk- en metalzanger, zoals in The Dead Cvlt. 

  In dit uur gaan we in een moordtempo langs de hoogtepunten van het onconventionele, maar vaak legendarische huwelijk tussen beukende bassdrums en basslines, radicale riffs en ravesynths, en baldadige bpm’s en blastbeats. Het resultaat? Het bewijs dat de som der delen oneindig groot is.

  Atari Teenage Riot - Speed (Delete Yourself, 1994)

  Sample: Powermad - Slaughterhouse

  Disciples of Annihilation - NYC Speedcore (DOA Muthafucking New York Hardcore, 1996)

  Sample: Type O Negative - Summer Breeze

  Lenny Dee - Fucking Hostile (The Outside Agency remix) (2012)

  Sample: Pantera - Fucking Hostile

  Deformer & Ice-T - Metal Breakdown (Inner Outcast, 2020)

  Igorrr & Bong-Ra - Pallbearer (2013)

  Counterstrike - Extreme Mutilation (VIP, 2011)

  Samples: Hatebreed, Godflesh

  TDC Inc - The Blackest Plague (2023)

  Zwaar Aanbevolen

  Von Mollestein - Zwartnacht (The order of the Fist, 2023)

  ‘Aggrotech meets black metal’. Zo omschrijven de figuren zelf hun muziek. Wat dat in de praktijk betekent? Extreme gekte met rare geluidseffecten, een drumcomputer, razende gitaren en de krijsgrunt van Mr. Cooger die ook nog een donkergekleurde bromgrunt in huis heeft. En daar dan black metal bij. Kun je hierop dansen? Als je ook kan dansen op Ministry’s Jesus Built My Hotrod wel. Muzikaal doet het mij allemaal vooral denken aan Bile, een Amerikaanse industrialmetalband wiens debuut Suckpump uit 1994 een onuitwisbare indruk heeft gemaakt.

  Qua (horror)sfeer komt hier en daar de eerste platen van Cradle of Filth opzetten, terwijl Von Mollestein muzikaal gezien tussen bands als Rammstein en Mysticum inzit. Het is gekker, extremer en klinischer (want: geen drummer van vlees en bloed) dan de Duitsers maar heeft meer sfeer dan het werk van de Noren en er wordt vaker gas teruggenomen. In de verte klopt ook The Monolith Deathcult op de kelderdeur.

  Grote vraag is natuurlijk: is dit goed? Het antwoord. Ja. Hier zit potentie in. Voor een publiek dat openstaat voor muziek die zo flink buiten de lijntjes kleurt dat de tekeningen van mijn zoontje logischer zijn in ieder geval.

  Bekijk de recensie op Zware Metalen

  ]]> full 50 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/06/2023-05-gareth-de-wijk-2023-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:03:05 No no https://doodenverderf.nl/shows/maart-2023-brulboei-monica-janssen-over-het-geheim-van-de-grunt/ Tue, 04 Apr 2023 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26197 Denk je aan metal, dan denk je aan extreme vocalen. Monica Janssen, zangeres van X-Tinxion en Downcast Collision en gruntdocent, laat via zeven platen horen welke variaties metalzang kent, hoe het wel en niet moet, en waarom echt iedereen kan grunten.

  Het is hét afhaakmoment van elke niet-metalhead die een metalplaat hoort: als de zang erin komt. En met zang bedoel ik dan vooral de extreme varianten, zoals de grunt, growl, scream of - en da’s mijn favoriete sonische rariteitenkabinet - pigsquel.

  Maar diezelfde grunt is ook een van de grote geheimen die metal zo verdomd aantrekkelijk maken. Buitenaards, apocalyptisch, opruiend, energiek, deprimerend, beangstigend: het kan allemaal.

  Daarom in Dood & Verderf: het geheim van de grunt. Onze trip leader is Monica Janssen. Niet alleen is zij zangeres van X-Tinxion en Downcast Collision, ook werkt ze als zangdocent met een specialisatie in de extreme stijlen. Je kent haar misschien als docente van Nova Grunten, de artiestennaam van de elfjarige Nova Huijben. Zij werd bekend als grunter in onder meer het Jeugdjournaal en bij Holland’s Got Talent.

  Monica legt in dit uur alles uit wat je ooit wilde weten over de grunt, aan de hand van 7 platen: welke stijlen er zijn, wat een slechte van een goede grunt onderscheidt, welke woorden lekker werken, en - dat is mijn persoonlijke queeste - hoe je het beste zelf kunt grunten. 

  De playlist

  1. Downcast Collision - Spin Doctor (Rise Up, 2017)
  2. X-tinxion - Survivors of Hell (From the ashes of eden, 2016)
  3. Crisix - Rise…then rest (Rise…then rest, 2013)
  4. Sikth - Riddles of Humanity (The future in whose eyes, 2017)
  5. Cradle of Filth - Cthulhu Dawn (Midian, 2000)
  6. Eye of the Enemy - Peace (Weight of Redemption, 2014)
  7. Lorna Shore - To the Hellfire (And I return to Nothingness, 2021)

  Zwaar Aanbevolen

  Grafhond - Verwekker (In harmonie met de dood, 2023)

  Er was bij Zware Metalen veel aandacht van de lezers voor Monica’s gruntende leerling, schrijft eindbaas Pim Kastelein. Zijn tip voor haar: Verwekker van Grafhond. 

  “Nu vind ik deze zoveelste Nederlandstalige blackmetalband zelf niet zo heel interessant, want tweede golf met een flinke hoop Motörhead-worship, maar de vocale stijl roept bij mij vragen op. In black metal is het vaak de bedoeling om zo techniekloos mogelijk achter een microfoon te hangen - onze redacteur Joris noemt het 'groezelige keelklanken met een punkachtige achtergrond' - en ik ben wel benieuwd hoe een vocal coach daar naar kijkt. Vergt dat ook oefening? Is dat ook kunstig? En is het moeilijker om in het Nederlands metalvocalen te brengen dan in het Engels?”

  • Bekijk hier de recensie van Grafhond op Zware Metalen
  ]]> full 49 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/04/2023-03-monica-janssen-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:01:53 No no https://doodenverderf.nl/shows/februari-2023-hoogleraar-mladen-popovic-over-de-wonderbaarlijke-overeenkomsten-tussen-metal-en-religie/ Fri, 24 Feb 2023 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26190 Hoewel metal in de regel zijn uiterste best doet om zich af te zetten tegen religie, hebben de twee volgens hoogleraar Oude Testament Mladen Popovic juist veel overeenkomsten. Via zeven platen maakt Mladen duidelijk hoe dat zit.

  Ja, echt: mijn gast van vandaag, Mladen Popovic, is hoogleraar Oude Testament en het Antieke Jodendom bij de Rijksuniversiteit Groningen. Mladen is gespecialiseerd in de Bijbel, Dode Zeerollen, Kunstmatige Intelligentie en paleografie, Jodendom in de Grieks-Romeinse periode, archeologie, antieke wetenschappen, astrologie, fysiognomie en magie. Oja, en hij is decaan van de Faculteit Godgeleerdheid en Godsdienstwetenschap

  En Mladen houdt van metal. Erg veel van metal. Natuurlijk voor de muziek, al sinds zijn 11e. Maar ook inhoudelijk ziet hij veel overeenkomsten met zijn expertise. Want metal, zo stelt hij, is net als religie een vat vol rituelen, verhalen, fascinaties en escapisme. 

  In deze uitzending vertelt Mladen aan de hand van acht platen hoe deze twee schijnbaar totaal diametraal verschillende werelden - die zelfs regelmatig voor elkaar waarschuwen - meer overlap vertonen dan je zou denken - en wat in vredesnaam de Bijbelse dode zeerollen en de satansbijbel necronomicon met elkaar te maken hebben.

  De playlist

  (en de aantekeningen van Mladen bij de platen)

  1. Slayer - Altar of Sacrifice (Reign in Blood, 1986)

  Samen met Anthrax, Among the Living, geleend uit de openbare bibliotheek Apeldoorn toen ik 12 was. Klassieker!

  2. Sepultura - Orgasmatron (Arise, 1991)

  Beneath the Remains was de doorbraak, Dynamo Open Air in 1990 (ik was 13), opgenomen via VARA’s Vuurwerk, met Henk Westbroek, en met Arise zette de doorbraak door ;-) ) 

  Naast de Arise plaat, kocht ik ook een single cd waarop deze cover van Motörhead stond, mooie versie van Sepultura

  3. Morbid Angel - Immortal Rites (Altars of Madness, 1989)

  Wat een opening! Terrorizer, World Downfall ook geweldig, grijs gedraaid die plaat.

  4. Death - Spiritual Healing (Spiritual Healing, 1990)

  Overgang van SBG en Leprosy naar Human en wat erna komt; de gitaren worden beter, James Murphy, maar de drum wordt pas vanaf Human echt goed, met Sean Reinert, Cynic, Focus, ook een superplaat; in dit genre trouwens ook Atheist, Piece of Time

  5. Pestilence - Out of the Body (Consuming Impulse, 1989)

  NL bands, erg moeilijk kiezen, Sempiternal Deathreign, Thanatos, Asphyx, Gorefest, the Gathering, en uit Apeldoorn shout-out naar: Morbid Vision en Pre-Mortem, en er is natuurlijk nog veel meer

  6. Vital Remains - Dechristianize (Dechristianize, 2003)

  Pas een paar weken terug voor het eerst gehoord (heb ik helemaal gemist in de jaren 2000), in de Witte Wolf, metal café in Groningen (Deicide – Sacrificial Suicide is ook geweldig).

  7. Carcass - The Devil Rides Out (Torn Arteries, 2021)

  The Devil Rides Out, mooi recent werk van hen, wat rustiger eindigen, want anders toch Symphonies of Sickness gekozen, blijft super plaat

  ]]> full 48 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2023/02/2023-02-mladen-popovic-scaled.jpg?fit=2560%2C1919&ssl=1 false no 1:03:43 No no https://doodenverderf.nl/shows/november-2022-schrijver-en-verslaafde-in-herstel-vincent-cardinaal-over-drank-drugs-en-metal/ Fri, 25 Nov 2022 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26176 Als er iets vaak geromantiseerd wordt, dan is het de invloed van drugs en drank op muziek. In deze uitzending vertelt schrijver Vincent Cardinaal wat de keerzijden van narcotica zijn aan de hand van zeven artiesten die onlosmakelijk verbonden zijn aan hun verslaving.

  Schrijver en verslaafde-in-herstel. Dat is de kortste omschrijving van gitarenliefhebber en (muziek)journalist Vincent Cardinaal. Sinds een goed jaar is hij volledig abstinent van cocaïne, drank en andere zaken die zijn leven grondig op de kop zetten. Vincent is daarom bij uitstek de persoon om dé 7 metalplaten uit te zoeken met de meest aangrijpende, tragische, hilarische en hallucinante verhalen over de invloed van narcotica op muzikanten en hun muziek.

  We bespreken onder meer John Frusciante's ultieme rehabilitatie, Phil Anselmo's onuitstaanbaarheid, James Hetfields decennialange opkrabbel- en terugvalepisodes, Chino Moreno's romantisering van het verslaafd zijn. Dat en meer, inclusief veel verhalen over verslaving met je doet en wat er bij komt kijken om in een fase van herstel te komen. Plus, natuurlijk: de Zangeres Zonder Naam.

  De playlist

  ]]> full 47 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/11/2022-11-vincent-cardinaal-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 59:49 No no https://doodenverderf.nl/shows/oktober-2022-hoe-kunstenaar-maarten-bel-harde-gitaren-inzet-voor-maatschappelijk-activisme/ Fri, 28 Oct 2022 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26170 Het havenbedrijf en de bewoners waren er niet blij mee, maar kunstenaar Maarten Bel voer in zijn tot rat omgebouwde boot moedig de Nieuwe Maas op en af, terwijl aan de over de punkband Buurtbeheer 'Rat' speelde. Ook leuk: borduren op System Of A Down. En wat zie je eigenlijk als je je ogen sluit en naar Mogwai luistert? Dat, en heel veel meer, in deze uitzending van Dood & Verderf.

  Nee, zelf zit hij in een doedelzakband en zingt mantra’s onder begeleiding van een mosselpiano. Maar activistisch kunstenaar Maarten Bel vindt harde gitaren geweldige instrumenten om de wereld mee op z’n kop te zetten. Het vormt de soundtrack bij zijn project over een enorme rat waarmee je op de Nieuwe Maas in Ratterdam kunt varen. Het is de inspiratiebron bij nachtelijke borduursessies. En het biedt materiaal om eigenaren van een kunstbeurs boos mee te maken. 

  In deze editie van Dood & Verderf vertelt Maarten Bel alles over welke rol harde gitaren spelen bij kunst en het omwentelen van de maatschappij. We lachen om Dream Theater, vullen vakken tijdens Ill Nino en borduren op System Of A Down. Bovendien geeft metal-magazine Zware Metalen zijn even intense als korte muziektip voor Maartens kunstenaarschap, waarmee de cirkel weer compleet is. 

  De playlist

  Zwaar Aanbevolen

  8. Zanjeer - Taliban Murdabad (Parcham Buland Ast, 2022)

  “Parcham Buland Ast van Zanjeer is een 7" van een crustpunkband met teksten in het Farsi, Urdu en Punjabi.” Dat schrijft Pim Kastelein, eindbaas van het metal-magazine Zware Metalen, voor zijn muziektip richting Maarten. 

  “De band heeft als doel om muziek te geven aan de frustratie, haat en boosheid die voortkomt uit constante en systematische onderdrukking van mensen die in het ‘globale zuiden’ van deze aardkloot wonen. “Let the hate flow through you”, zou keizer Palpatine zeggen.”

  Pims tip van de EP is ‘Taliban Murdabad’. Want, toegelicht in de woorden van onze redacteur Joris:

  Een minuut Taliban Murdabad is genoeg om te zeggen: Discharge. Keiharde grooves, en enthousiasme, wat mede wordt geuit door feedbackpiepjes op de gitaar vliegen rond. Niks is fijner dan dat de agressie op die manier muzikaal door de speakers blaast! 

  Het zal echter nog lastig worden om een album vol te krijgen voor deze mannen. Zanjeer is gespecialiseerd in snelle wendingen en veel schakelwerk. Het maakt de band uitermate geschikt op de korte afstand, waarin geëxplodeerd mag worden. Parcham Buland Ast maakt een erg goede indruk. Mijn eindoordeel is wat mijn vriendin gisteravond dacht: “Lekker, maar het duurde veel te kort”.

  • Lees de recensie op Zware Metalen
  ]]> full 46 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/11/2022-10-maarten-bel-scaled-e1667376991728.jpg?fit=1760%2C1280&ssl=1 false no 57:13 No no https://doodenverderf.nl/shows/september-2022-waarom-herrie-goed-is-voor-je-hoofd-met-marcel-metal-health-schop/ Fri, 30 Sep 2022 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26160 Ja, het is luid, chaotisch en opruiend, maar metal, hardcore en andere herriebronnen kunnen wonderen doen voor je hoofd. Marcel Schop, maker van de Metal Health-podcast, weet daar alles vanaf. We draaien daarom de platen die volgens Marcel het beste laten horen hoe muziek je kan helpen, bespreken waarom juist harde gitaren een zegen zijn voor je geestelijke gezondheid, en sluiten af met een absolute feestplaat om stralend de winter in te gaan.

  Depressie. Angst. Verslaving. Trauma’s. Stress. Borderline. Bipolair. Narcisme. Er kan echt van alles verkeerd gaan in je hoofd. De Amerikaanse industrial-metalband Ministry vatte het eind jaren ‘80 mooi samen: the mind is a terrible thing to taste.

  Daarom gaat deze editie van Dood & Verderf over mentale gezondheid, en welke rol harde gitaren daarbij kunnen spelen. Marcel Schop is hiervoor te gast. Marcel is strategiedirecteur bij communicatiebureau Meijers & Walters, maar vooral maker van de podcast 'Metal Health', over geestelijke gezondheid in de gitarenscene, zowel van de muzikanten als de fans. 

  In dit uur hoor je daarom zowel muziek als verhalen over geestelijke gezondheid. Over waarom je je hoofd even serieus moet nemen als je lichaam, het belang van taboes slechten rondom zaken als depressies, en de zegeningen van goede psychologische begeleiding.

  De playlist

  Biffy Clyro - Modern Leper (Tiny Changes, 2019)

  Cover van Frightened Rabbit en de enige in de lijst die stevig, maar niet echt metal is. Echter introduceert Modern Leper het onderwerp perfect. Een moderne twist aan kreupel door het leven gaan: mentaal kreupel. Met mensen die je proberen op te vangen, maar telkens bot vangen omdat je er niet in slaagt om “deze ziekte van je af te schudden”  

  Be Well - Threadless (Hello Sun, 2022)

  Een van mijn favo artiesten. Brian McTernan, nu een jaar of 46, speelt vanaf z’n 14e in hardcore bands en verliet op z’n 17e school om in Europa te gaan touren met Battery. En heeft daarna een vanuit een kelder een zeer succesvolle productiemaatschappij opgericht met megaveel vette bands. Wel een verhaal van moeilijke jeugd (mental hospitals gezeten). Heeft paar jaar geleden Be Well opgericht. Hierin gooit hij zijn emoties van weleer en van nu eruit. Threadless gaat over gebrek aan eigenwaarde. Voor Metal Health interview ik hem overigens op 6 oktober in Amsterdam. 

  August Burns Red - Back Burner (Messengers, 2007)

  ‘Angry music for happy people’: zoals deze metalcore band zichzelf omschrijft. De zanger hiervan heeft een eigen mental health gym waarin gezorgd wordt voor afleiding, maar ook waar het onderwerp spreekbaar wordt gemaakt. 

  Birds in Row - Torches (Personal War, 2015)

  Vooral een corona nabrander: onzekere tijden, isolatie en donkere gedachten die toenamen. Gold voor henzelf, maar veel mensen zouden kunnen relaten. Ze zeggen over hun nieuwe plaat: “An ode to those who keep fighting when we don’t have the energy to anymore, or never have had it, especially when facing political issues that are increasingly more visible.

  Knocked Loose - Oblivions Peak (Laugh Tracks, 2016)

  Tijdens shows vaak opgedragen aan de LGBTQIA community. Het nummer gaat over een vriend van de zanger die uit een studentenflat werd gegooid vanwege zijn seksuele voorkeur. Mensen uit die community hebben een grotere kans om mental health problemen te ontwikkelen doordat zij eerder aanlopen tegen homofobie, stigma, discriminatie, coming out stress en sociale isolatie. 

  Have Heart - Watch me rise (The Things We Carry, 2006)

  Dealing with depression, 1.000 gedachten over hoe alles tegen je is en een aanmoediging om je eruit te vechten omdat je beter verdient.

  Crivits -]]> full 45 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/10/dood-verderf-marcel-schop-2022-scaled.jpg?fit=2560%2C1665&ssl=1 false no 57:55 No no https://doodenverderf.nl/shows/augustus-2022-het-einde-der-tijden-met-eco-activist-marleen-van-de-kerkhof/ Wed, 10 Aug 2022 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26151 Marleen van de Kerkhof is én bestrijder van de klimaatcrisis én fervent metalfan. Ze laat daarom in deze uitzending haar favoriete activistische metalplaten horen, variërend van aartsdeprimerend (we gaan eráán!) tot ondanks-alles-hoopgevend.

  “Mijn hart gaat sneller kloppen bij het luisteren naar black, death en post metal. Mensen reageren behoorlijk verrast als ik daarover vertel. In het dagelijks leven werk ik namelijk als international affairs manager bij een technologiebedrijf in de spoorsector en ben ik director van een climate tech start up.”

  “Het klimaat was voor mij de reden om over te stappen van hyperloop (ik bouwde de eerste in Delft) naar spoor. Men verklaarde me voor gek, maar de trein is verreweg het meest duurzame transportmiddel en we hebben de infrastructuur al liggen. Zo kan ik een bijdrage leveren aan emissiereducties.”

  Aldus Marleen van de Kerkhof. En dus! Bespreken we, met dank aan de klimaatcrisis, in deze uitzending van Dood & Verderf een van de meest populaire onderwerpen van de metalscene: het einde der tijden.

  Marleen koos haar favoriete ‘de wereld vergaat’-metaltracks uit en vertelt aan de hand daarvan over hoe zij de wereld wil redden. Maar ook: waarom ze vegetariër werd na beluistering van Gojira. Dat Behemoths ‘Conquer all’ haar lijflied is. En hoe ze totaal faalde in haar pogingen drums en bas te spelen.

  Cattle Decapitation - Manufactured Extinct (The Anthropocene Extinction, 2015)

  • Altered climate accelerating exacerbated by our human activities / Machines to make machines fabricating the end of all living things
  • Climate tech start-up om treinen en spoorwerkmachines te verduurzamen, geen diesel meer maar hernieuwbare brandstoffen (‘The Decarbonisation Company’).
  • Spoorambassadeur Europees Jaar van de Jeugd: jongeren aansporen om met de trein te reizen en laten zien hoe betekenisvol het is om in de duurzame spoorsector te werken.
  • International Affairs Manager bij technologiebedrijf Dual Inventive om de beschikbare spoorcapaciteit te vergroten zonder fysieke uitbreidingen aan de infra.
  • Vorige week in Baroeg gezien.
  • Menselijk egocentrisme.

  Gojira - Ocean Planet (From Mars to Sirius, 2005)

  • The ocean planet is on burn
  • Je kunt niet zonder Gojira een uur radio maken over metal en het klimaat.
  • Belangrijke aandacht voor speciëcisme en de cognitieve dissonantie van de mens.
  • Gojira leren kennen als voorprogramma van Slayer in 013 acht jaar geleden.
  • Beschilderd drumvel van Mario Duplantier in de collectie.
  • Groot fan van het album From Mars to Sirius.

  Megadeth - Countdown to Extinction (Countdown to Extinction, 1992)

  • This is the countdown to extinction
  • In Nederland is de wilde dierenpopulatie al gehalveerd sinds 1990.
  • Uit Marleens geboortejaar, 1992.
  • Megadeth is de eerste metalband die Marleen live zag, in de 013. Meteen verkocht.

  Parkway Drive - Wild Eyes (Atlas, 2012)

  • A generation born to witness the end of the world
  • Gaat over hoe het menselijk ras deze planeet heeft vernietigd door zijn gierigheid, en dat wij de laatst overgebleven mensen op aarde zijn.
  • Zijn wij inderdaad de generatie die getuige is van het einde van de wereld?
  • En sowieso prachtig, Viva the Underdogs!
  • Geen begrip voor alle haat voor metalcore vanuit de scene. Metalheads hebben vaak een bekrompen geest.

  Terzij de Horde – Cheiron (In One of These, I Am Your Enemy, 2022)

  • For the breaking and making of wor]]> full 44 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/08/PXL_20220810_120345407-scaled-e1660548984302.jpg?fit=2560%2C1440&ssl=1 false no 59:09 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juli-2022-de-cthulhu-special-met-devi-hisgen-teitan-cthuluminati/ Fri, 15 Jul 2022 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26138 Als de kans zichzelf voordoet om te praten over Cthulhu, dan moet je die pakken ook. En dus is Teitan- en Cthuluminati-frontman Devi Hisgen te gast om alles te vertellen wat je moet weten over Lovecraft, inclusief zeven even verwarrende als prikkelrijke platen. "Dit is als een pijpbeurt op de maan: weird maar ook lekker."

    “We schrijven zelf ook Lovecraft geïnspireerde verhalen. Is het een idee om daar een korte passage uit voor te dragen?”

    Dat schreef Devi Hisgen vorige maand, nadat ik zijn band Cthuluminati zag spelen in Baroeg en ik hem uitnodigde om zijn favoriete platen te laten horen in Dood & Verderf. 

    Cthuluminati was namelijk niet alleen een zeer, zeer interessant voorprogramma voor Rotting Christ, maar ook een band die in woord en beeld refereert aan mijn grote voorliefde voor het mythische monster Cthulhu uit de verhalen van gothic horror-schrijver H.P. Lovecraft uit de eerste helft van de 20e eeuw én aan de illuminati, het geheime genootschap dat volgens complotdenkers achter de schermen aan werkelijk waar alle touwtjes trekt. 

    Dus eindelijk, eindelijk is het zover: een Cthulu-special van Dood & Verderf, met niemand minder dan Cthuluminati- en Teitan-frontman Devi Hisgen. We luisteren naar zijn favoriete metaltracks én verdwalen mee in de absurde wereld van Lovecraft, Cthulhu en The Great Old Ones.

    De playlist

    Deathspell Omega - Famished for Breath (the synarchy of molten bones, 2016)

    Oranssi Pazuzu - Kangastus 1968 (Muukalainen Puhuu, 2017)

    Leprous - Coma (Malina, 2017)

    Bekijk hier de video vol zieke, zieke, zieke drums

    Nero Di Marte - La Fuga (Immoto, 2020)

    Red Fang - Prehistoric Dog (Red Fang, 2009)

    Met een videoclip over Monty Python’s The Black Knight, maar dan inclusief oneindig veel drank. En larpende mensen.

    Wardruna - Lyfjaberg (single, 2020)

    Dit is al bijna 50 miljoen keer zelftherapie op Youtube. Hoe groot ook het leed: Lyfjaberg is de oplossing.

    Zwaar Aanbevolen

    Embraced by Darkness - Darkness Awaits (MMXXII, 2022)

    Devi is via Teitan onderdeel uit van de kwalitatief indrukwekkende Nederlandse blackmetalscene die werkelijk overal in het land uitstekende zwartgeblakerde bands voortbrengt die de grenzen van het genre soms ver oprekken en er af en toe overheen gaan. 

    Traditionele black metal in de stijl van de Scandinavische grootheden wordt echter ook nog gemaakt in Nederland. Bijvoorbeeld door Embraced by Darkness uit Groningen. Deze band is al actief sinds 2013, maar heeft nu pas een eerste EP uitgebracht: MMXXII.

    Slechts 17:39 minuten duurt dit schijfje, maar het is genoeg om een verpletterende indruk achter te laten. Alles klopt hier namelijk aan. Het is allesverwoestende klassieke (Zweedse) black metal wat Embraced by Darkness brengt. Luid, venijnig, afwisselend, snel waar het kan maar melodieus waar het moet, kraakhelder, bloeddorstig, blast beats, kwaadaardig maar o zo heerlijk. 

    Zanger Akse heeft een stem waarmee hij fruit ter plekke kan laten rotten: de haat spat ervan af. Achter hem wordt bijzonder smaakvol gemusiceerd. Het maakt dat Embraced by Darkness rauw maar tegelijkertijd toegankelijk is: de nummers schieten voorbij.

    De vie]]> full 43 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/07/2022-07-devi-hisgen-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 55:25 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juni-2022-van-vader-op-zoon-met-luuk-en-storm-bode/ Fri, 17 Jun 2022 11:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26124 Twee kunstenaars, twee metalheads, twee familieleden, twee mannen. Dat zijn vader Luuk & zoon Storm Bode uit Rotterdam. 

    Luuk is de beeldend kunstenaar: murals, schilderijen, installaties én een van de makers van de ​​Ode aan Marten Toonder, het beeld op Rotterdam Blaak dat de maker van Tom Poes en Heer Bommel eert. En Luuk houdt van metal.

    Storm is de muzikant: hij is gitarist bij de Rotterdamse blackmetalband Sterf. Dit voorjaar bracht de band ‘Veelvraat’ uit, inclusief de typerende, ijskoude badkamer-blackmetal-sound.

    Vandaag zijn ze beiden te gast in Dood & Verderf. Vader en zoon draaien hun favoriete metaltracks, voor zichzelf, elkaar en jou. Onheilige huisjes worden daarbij niet geschuwd, want het infameuze trio Burzum - Marduk - Gorgoroth passeert de revue. Mocht je nog een aflevering willen cancel culturen, dan is dit je kans. 

    De playlist

    1. Iron Maiden - Where Eagles Dare (Piece of Mind, 1983)
    2. Burzum - Dunkelheit (Filosofem, 1996)
    3. Mercyful Fate - The Oath (Don’t break the oath, 1984)
    4. Marduk - Panzer Division Marduk (Panzer Division Marduk, 1996)
    5. Judas Priest - Breaking The Law (British Steel, 1980)
    6. God Seed / Gorgoroth - Wound Upon Wound (Ad Majorem Sathanas Gloriam, 2006)
    7. Celtic Frost - A Dying God Coming Into Human Flesh (Monotheist, 2006)

    Zwaar Aanbevolen

    8. Wrang - De Vaendrig (De Vaendrig, 2022)

    “Laten we de Nederlandse black metal vieren! Wrang sterven, hatsa!” Dat geeft Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen, als muziektip mee aan Luuk en Storm. “Domstad swart metael”

    En dus draai ik voor jullie De Vaendrig, de titeltrack van het album van Wrang dat op Zware Metalen een dikke 9 kreeg. Recensent Joris Meeuwissen schreef daarover:

    In klassieke blackmetaltraditie wordt er duchtig over de gitaarhals geschoven, en ook zanger Galgenvot is weer erg goed bij strot. Wrang kenmerkt zich door over die meer klassieke fundamenten toch heel wat eigen karakteristieken te gooien. Priemend als de punt van een bajonet. Zo moet rasechte blackmetal gewoon klinken. Razende blastbeats, schurende keelklanken en dit ondersteund door een licht knotterende, soms wel wat te doffe, bas en een typische groezelige productie.

    • Lees de hele recensie op Zware Metalen
    ]]> full 42 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/06/2022-06-luuk-storm-bode-scaled-e1655754930534.jpg?fit=2560%2C1036&ssl=1 false no 56:41 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-april-2022-coke-adhd-en-porno-met-kunstenaar-arno-coenen/ Fri, 15 Apr 2022 12:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26106 Wie Arno Coenen niet kent, ligt sinds 2014 begraven onder een steen die begraven ligt onder een hunnebed dat begraven ligt onder een meteoriet. Arno is namelijk de geestelijk vader van de Hoorn des Overvloeds, het gigantische kunstwerk dat het dak van Markthal in Rotterdam siert. 115 bij 95 meter groot, 400.000 megapixels rijk, een van ‘s werelds grootste kunstwerken, de Sixtijnse kapel van de Lage Landen. 

    Maar er is zoveel meer te vertellen over Arno. Zijn pornovideo’s met legofiguren. Een soort-van-docu vol metal-iconen. De bizarre inrichting van zijn eigen (inmiddels overleden) bar-restaurant-podium-brouwerij Eurotrash. Artwork voor de Amsterdamse stonerdoommetalband Pendejo!. De enorme Slayer-klok in Hotel Not Hotel. En exposities met zijn werk én kickbokswedstrijden. 

    Het duizelt me. 

    Gelukkig komt Arno alles toelichten. Of niet. Dat maakt niet uit. We gaan sowieso zijn favoriete metalplaten draaien, én ik laat aan Arno horen welke muziektip het online magazine Zware Metalen voor hem heeft. Laat de chaos beginnen!

    De playlist

    1. Slayer - Angel of Death (Rudebrat Deathstep Remix) (2012)
    2. Cannibal Corpse - Inhumane Harvest (Violence Unimagined, 2021)
    3. Infant Annihilator - Cuntcrusher (The Palpable Leprosy of Pollution, 2012)
    4. Lamb of God - The Passing / In Your Word (Wrath, 2009)
    5. Ghost - Year Zero (Infestissumam, 2013)
    6. Rammstein - Kokain (Das Modell, 1997)
    7. Transformer di roboter - Walk (2008)

    Zwaar Aanbevolen

    8. GGGOLDDD - Strawberry Supper (This Shame Should Not Be Mine, 2022)

    Toen Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen, er achter kwam dat Arno verantwoordelijk is voor het plafond van De Markthal, moest hij meteen aan het eveneens kunstige en Rotterdamse GGGOLDDD denken. Onlangs verscheen daarvan het gedurfde album This Shame Should Not Be Mine, en later deze maand is de band curator van het Roadburn festival. Redacteur Michiel Hoogkamer duidt op Zware Metalen waarom dat laatste betekenisvol is:

    “Het verzoek kwam juist op een moment dat zangeres Milena Eva in de luwte van de lockdowns hard tegen haar verleden aanliep: zij is verkracht toen zij 19 was. Deze verschrikkelijke gebeurtenis en gevoelens die zij lang had weggestopt, grepen de breuk in het normale leven aan om zich aan te dienen en niet meer weg te gaan: die schaamte zou niet de hare moeten zijn! Milena zag in het aanbod van Roadburn een mogelijkheid om haar emoties op een creatieve, voor haar natuurlijke manier naar buiten te laten komen. Met GGGOLDDD schreef en bracht zij This Shame Should Not Be Mine.

    Strawberry Supper dus, van GGGOLDDD. Geen metal à la horns up, bier & tieten, into the pit, haren loswapperen, luchtgitaarsolo’s en Slayyeeeuuuuur die je wellicht had verwacht, maar de omstandigheden zijn ernaar.

    Lees de recensie op Zware Metalen

    ]]> full 41 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/04/2022-04-arno-coenen-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 58:02 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-februari-2022-smullen-met-metalchef-manuela-goncalves-tavares/ Fri, 04 Feb 2022 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26090 Tokologisch koken. Dat is in een notendop wat kok Manuela Goncalves Tavares doet. Ben je bekend in Rotterdam, dan ken je haar van restaurants Toko94, Tokotrash, Coco of Het Nieuwe Instituut. Ze leerde het vak bij Herman den Blijker, maar helpt ook in de keuken van metalpodium Baroeg.

    Maar ook: de vrouw die eind vorig jaar de Black Achievement Award won voor haar ondernemerschap. Actief is in de lhbti+-gemeenschap. Kookt voor daklozen. Vroeger in Parkzicht kwam om te hakken op gabber. Projecten leidt met tienermoeders. Oefent op de basgitaar. Praatgroepen organiseert voor jonge mensen die homoseksueel zijn. 

    En Manuela is metalfan. Gróót metalfan. Dat laat ze horen in dit uur Dood & Verderf. En dan krijgt ze in deze uitzending ook nog eens een luistertip van het online magazine Zware Metalen! God, wat een feest.

    De playlist

    Zwaar Aanbevolen

    Move BHC - Freedom Dreams (Freedom Dreams, 2021)

    “Op het gebied van de black achievement awards is Freedom Dreams van Move BHC een mooie luistertip”, vertelt Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen en aandrager van de maandelijkse tip voor onze gast. Volgens Pim gaf Move BHC de ‘dikste moshcall van 2021’: 

    We'll never stop until we find liberation, Black Excellence unstained by degradation Where freedom reigns over incarceration Where Black joy is only meant with celebration

    “Sinds de zomer van 2020 zijn er meer hardcorebands opgekomen die geïnspireerd zijn door de Black Lives Matter-beweging, dermate dat er inmiddels van het subgenre BLM-core gesproken kan worden”, legt Pim uit. 

    “Het hardcoregenre is van oudsher meer pluriform gebleken en gesynchroniseerd met hedendaagse problematiek. Qua lyriek is deze gehele EP van Move BHC smullen geblazen. Dat deze Stick To Your Guns-achtige muziek op het streetcredwaardige label Triple B Records uitgebracht wordt, is blijk dat hier geen sprake is van positieve discriminatie. Move BHC is gewoon een heel goede hardcoreband.”

    • Beluister de Osmium-podcast van Zware Metalen waarin Move BHC besproken wordt
    ]]> full 40 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/02/2022-02-manueala-goncalves-tavares-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 58:53 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-januari-2022-alles-is-zwart-wit-met-kunstenaar-anouk-griffioen/ Fri, 07 Jan 2022 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26081 Alleen al de omschrijving van het werk van de Rotterdamse kunstenaar Anouk Griffioen klinkt als een folk-blackmetalband uit het hoge noorden van Engeland. Het is dus geen verrassing dat zij heel, heel enthousiast reageerde toen ik haar vroeg mee te doen aan Dood & Verderf. Daarom: de 8 favoriete metalplaten van Anouk, inclusief tekst en uitleg, én de maandelijkse luistertip van het online magazine Zware Metalen, speciaal voor haar uitgezocht.
    1. Pantera – Fucking Hostile (Vulgar Display of Power, 1992)
    2. Orphanage - Druid (Oblivion, 1995)
    3. Death - Symbolic (Symbolic, 1995)
    4. The Gathering – Saturnine (if_then_else, 2000)
    5. Six Feet Under – Lycanthropy (Haunted, 1995)
    6. Amesoeurs – La Reine Trayeuse (Amesoeurs, 2009)
    7. Sunn O)))  - N.L.T. (Altar, 2006)
    8. Dead Shape Figure - 6 x 9 (The Grand Karoshi, 2008)

    Zwaar Aanbevolen

    Inferno - The Wailing Horizon (Paradeigma / Phosphenes of Aphotic Eternity, 2021)

    “Ik zie dat Anouk best wel houdt van die old-school black, oude Enslaved, corpsepaint enzo.” Dat schrijft Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen, dat maandelijks een luistertip geeft voor mijn gast in Dood & Verderf. “Identificeert ze zich met die chaotische wereldstructuur van Inferno, of luistert ze toch liever naar de strak gedefinieerde sound van de grondbeginselen?” 

    Want, Anouk: jij krijgt als luistertip Inferno. En wel hierom, in de woorden van recensent Tafkads: 

    “Daar waar de heren gestart waren als een traditionele blackmetalband, blijft er hier van die traditie niks meer over. Meer nog, Inferno heeft alle regels, beperkingen en conventies losgelaten en vaart nu zijn eigen koers, ergens ver weg in de leegte van het multiversum. Weg zijn de songstructuren, weg is de individualiteit van de nummers, weg is de individualiteit van de instrumenten, weg is inhoudelijke bijdrage van de vocalen. Wat overblijft is kosmische chaos, waarbinnen alle onderdelen het hogere doel dienen. Instrumenten en stemmen worden op dit album vermengd tot complexe, overweldigende, multi-gelaagde soundscapes die experimenteel, progressief, modern, bij momenten psychedelisch en een beetje post-black overkomen. Inferno schept hier een surrealistische, hypnotische droomwereld met een opvallende dualiteit: er is enerzijds veel coherentie, een symbiose tussen de instrumenten en de vocalen, maar anderzijds is er die chaos. Totale onvoorspelbaarheid. ‘Abysmal Cacophony’ noemen ze het zelf, en dat lijkt de lading wel te dekken.”

    • Bekijk de recensie op Zware Metalen
    ]]> full 39 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2022/01/2022-01-anouk-griffioen-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 55:11 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-oktober-2021-de-apocalyptische-special-met-groenlinks-kamerlid-lisa-westerveld-die-niet-wil-grunten/ Fri, 01 Oct 2021 14:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26056 Gesjeesd antropoloog. Afgestudeerd filosoof. Oud-voorzitter van de Landelijke Studentenvakbond. Voormalig woordvoerder bij de Algemene Onderwijsbond. Christen-af. Sinds 2017 Tweede Kamer-lid namens GroenLinks voor onderwijs, wetenschap, zorg, volksgezondheid, emancipatie, mediabeleid en sportbeleid. 

    En metalliefhebber. 

    Dat is in een notendop Lisa Westerveld, die haar favoriete metalplaten laat horen in Dood & Verderf op Operator Radio. Tussendoor praten over versierd worden op festivals, filosofie ondanks de kritiek van Death, Lisa's liefde voor het grootste en meeslepende, en de karakteristieken van de bugel.

    De playlist

    White Skull - High Treason (Public Glory, Secret Agony, 2000)

    Ik raakte eigenlijk bekend met metal toen mijn broertje het album Public glory, secret agony van de band White Skull mee naar huis nam. 

    In Flames - Only for the weak (Clayman, 2000)

    Tijdens mijn studententijd maakte een goede vriend me bekend met een paar geweldige albums van In Flames (Clayman, episode 666. World of promises, only for the weak), 

    Children of Bodom - Angels Don’t Kill (live) (Stockholm Knockout Live, 2006)

    mijn eerste concert was Children of Bodom (favo nummer Angels don’t kill). 

    Dimmu Borgir - The Serpentine Offering (Wacken Open Air 2012)

    Favoriete concert is Dimmu Borgir op Wacken 2012 met orkest en koor. Hele optreden was geweldig.

    Death DTA - The Philosopher (Live in St. Petersburg, 2016 / Individual Thought Patterns, 1993)

    Ik mocht in 2015 zo’n anderhalve week mee met Death DTA. Ik raakte bevriend met een aantal mensen die voor de band werkten. Favoriete nummer (vanwege de leuke herinneringen) is the Philosopher. “The philosopher. He knows so much about nothing at all.”

    Arch Enemy - we will rise (Anthems of Rebellion, 2003)

    Metal is een enorme mannenwereld, vooral óp het podium. Hoe ervaar jij dat?

    Wat zou je spelen als je muzikant was?

    Zwaar Aanbevolen

    Walg - Bring The Apocalypse (Walg, 2021)

    “Ikzelf word er nogal melig van, maar gelukkig doet mijn mening er niet toe.” Pim Kastelein, hoofdredacteur van het online magazine Zware Metalen, is er zelf geen fan van. Maar, schrijft hij erbij, voor zijn luistertip voor Lisa Westerveld: 

    “Om het jullie beiden aangenaam te maken, draai ik iets wat jullie beiden kan bekoren. Op Twitter zie ik dat Lisa Westerveld fan is van Dimmu Borgir, en jij bent ook niet vies van overtrokken theatraliteit en orkestjes die niet door de beugel kunnen. Zodoende presenteer ik: Bring The Apocalypse van Walg. Onze blackmetalspecialist Joris Meeuwissen schrijft:

    “Walg is een duo bestaande uit Robert Koning en Yorick Keijzer, die na een lange inactiviteit en dankzij de welbekende lockdown, elkaar terug muzikaal aanvoelden. Walg is de debuutplaat van dit Nederlandse tweetal. Bij een eerste luisterbeurt valt direct op dat er meer dan één knipoog richting oude helden wordt gegeven. Denk dan aan de eerste platen van bijvoorbeeld Old Man’s Child, Covenant en Dimmu Borgir. De single Bring The Apocalypse had best op één van die eerste platen kunnen staan. De heren laten horen dat hun technische rugzak helemaal vol zit en dat hun kennis en kunde, betreffende het schrijven van sterke blackmetalnummers, erg goed onderbouwd is. Het samenspel tussen gitaar en keyboard is van een uitmuntend niveau.”

    • Lees de recensie op Zware Metalen
    ]]> full 38 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2021/10/2021-10-lisa-westerveld-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 59:28 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juli-2021-de-hardcore-special-met-sp-kamerlid-peter-simpele-muziek-voor-simpele-mensen-kwint/ Wed, 21 Jul 2021 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26041 Simpele muziek voor simpele mensen. Dat is volgens SP-kamerlid Peter Kwint de definitie van zijn favoriete genres: country en hardcore. Om erachter te komen of hardcore écht zo simpel is en of dat ook afstraalt op zijn eigen identiteit, draait Peter in deze uitzending van Dood & Verderf zijn allerfavorietste hardcore- en punkplaten, voorzien van tekst en uitleg.

    We bezoeken zo Bleskensgraaf, Feyenoord, Drenthe, mixed-martial-arts-violent-dancing-zalen, en natuurlijk heel veel plaatsen in de Verenigde Staten, thuisbasis van de hardcore en punk. En, ook niet onhandig: we draaien 10 8 platen die tezamen slechts 20 minuten duren.

    De playlist

    American Nightmare - There’s A Black Hole in the Shadow of the Pru (Background Music, 2001)

    Wat is het nut van simpele mensen voor in de Tweede Kamer? Plus: Feyenoord, of het lijden van de tegenwoordige tijd

    Converge - First Light/Last Light (You Fail Me Redux, 2016)

    Een antropologisch onderzoek naar violent dancing (en het nut van aan mixed martial arts doen daarin).

    Hawser - You Can Only Hope (All is Forgiven, 2020)

    Een Rotterdamse hardcoreband! Mijn stelling is altijd dat bepaalde genres horen bij bepaalde landen: groovemetal bij de VS, blackmetal bij Noord-Europa, deathmetal bij Nederland en Duitsland, et cetera. Hoe zit dat bij hardcore? Is het enkel VS dat de klok slaat?

    Bad Brains - Pay To Cum (Bad Brains, 1992)

    Een zwarte hardcore-band, geïnspireerd door The Sex Pistols én Bob Marley, en uit elkaar gevallen door een richtingenstrijd over of ze metal of reggae moesten gaan. Wat is dit?

    Agnostic Front - Victim in Pain (Victim in Pain, 1994)

    Hoe credible is zo'n icoon nog? En waarom doet Agnostic Front dat beter dan Suicidal Tendencies?

    Mindforce - Swingin Swords, Choppin Lords (Swingin Swords, Choppin Lords, 2020)

    Ik dacht eerst, dit wordt een symfonische metalband, ook omdat een andere ep van Mindforce Excalibur heet, inclusief stemmig zwart-wit-artwork, en vanwege de Helloween-achtige gitaarriffs. Ik dacht dat hardcore alleen over sociale ongelijkheid ging, niet over magische ridderverhalen?

    Hands of God - No Mercy (Blueprint for Self Destruction, 2019)

    Is dit de meest verantwoorde hardcore-band ooit, met kleur op het podium én in het publiek? Hoe kleurrijk is hardcore eigenlijk? Metal is notoir wit (en man). 

    Terror - One With The Underdogs (One with the Underdogs, 2004)

    (deze haalde het uur nét niet)

    Skroetbalg - Skroetbalg

    ‘Drenthe Godverdomme’ heet de openingstrack van Skroetbalg, een punkband uit, eh, Drenthe. Wat heb jij hiermee?

    Zwaar Aanbevolen

    Extinguish - The Judge (Extinguish, 2021)

    0.00 - 2.44

    Luistertip! Dat stelt Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen, over zijn Zwaar Aanbevolen-tip voor jou: The Judge van Extinguish. Pim vermoedt namelijk dat jij wel zal genieten van de 'peace, love and unity'-muziek, dus Zware Metalen komt even tegenhangen met een ongegeneerd primitieve en achterbakse knaller.

    Zo schreef redacteur MaartenO: "Extinguish bewaart het lekkerst voor het laatst. The Judge is toch wel één van de meest simplistische, maar ook krachtigste tracks in dit subgenre van hardcore die de laatste maanden de revue hebben gepasseerd. Loodzwaar en volledig florerend op wat powerchords en gegrom van een sterke zanger, werkt de track langzaam richting het einde, alwaar de vocalist v]]> full 37 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2021/07/2021-07-peter-kwint-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:01:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juni-2021-de-eurovisie-songfestival-special-met-deathmetal-ambtenaar-projectmanager-dave-geensen/ Wed, 09 Jun 2021 12:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26027 Voorzitter van bestuur Baroeg Open Air. Initiatiefnemer van het Popkantoor, een nooit verrezen poppodium in Rotterdam. Redacteur bij de Feyenoord Supportersvereniging. Strategisch adviseur bij de afdeling stadsontwikkeling van de gemeente Rotterdam. Maar bovenal, en daarom is hij te gast hier: projectmanager van het Eurovisie Songfestival namens Rotterdam.

    In één uur legt hij uit wat Mayhem te maken heeft met het songfestival, of het een probleem is dat de Italiaanse delegatie wel of niet cocaïne snoof, en waarom Go_A het toppunt (en Blind Channel het absolute dieptepunt) van de afgelopen editie was. Plus: de Zwaar Aanbevolen tip, waarin viool-cutiepie Alexander Rybak samen met Keep Of Kalessin optrekt.

    De playlist

    Mayhem - A Time To Die (Grand Declaration Of War, 2000)

    Ehm. Niet echt een lgbtq++-vriendelijke band, toch? Of toch juist wel?

    Hatari - Hatrið mun sigra (2019)

    Stonden op Baroeg Open Air 2019.

    Lordi - Hard Rock Hallelujah (The Arockalypse, 2006)

    Was dit het begin van de metal op het Songfestival?

    Go_A - SHUM (2021)

    Beste inzending dit jaar. Punt. 

    Blind Channel - Dark Side (2021)

    Jezus, Dave, fucking Linkin Park, zelfs inclusief dj, dit kan toch niet meer? 

    Måneskin - Zitti E Buoni (Teatro d’ira - volume I, 2021)

    De cocaïnerel: is ophef goed of juist afleidend? Of gewoon een vast onderdeel van de show?

    Shining – Lat Oss Ta Allt Fran Varandra (V. Halmstad, 2007)

    “By all accounts, as much a therapy session as a rock band, Halmstad, Sweden's Shining was formed in 1996 by a then-12-year-old vocalist, Kvarforth, who has hired and fired numerous musicians in the years since while delivering ten full-length albums. All of these (plus a handful of EPs and split releases) obsessed over matters of personal abuse, self-destruction, and suicide in a progressive black metal style, infused with darkwave, gothic, classical, and atmospheric music elements.”

    (na ESF toch ook weer behoefte aan mijn eigen muziek ;-)

    Zwaar Aanbevolen

    Keep of Kalessin & Alexander Rybak - The Divine Land (MGP/Eurovision, 2011)

    “Wanneer de metalwereld overlapt met het Eurovisie Songfestival zijn de resultaten meestal niet om over naar huis te schrijven.” Dat schrijft Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen, ter introductie van zijn Zwaar Aanbevolen-tip voor Dave. “Toch zijn er enkele momenten geweest waarin het smaakloze showgevoel en de plaatsvervangende schaamte van beide werelden elkaar grandioos aanvulden. Het Eurovisie Songfestival laat altijd zien dat guilty pleasures bestaan! Lordi, Hatari... of deze dan: gevoelige pretty boy Alexander Rybak op viool tijdens de ‘half time show’ met de epische symphoniek van Keep Of Kalessin!”

    Under the clear night-sky Universal power unite In the dazzling starlight For the union in twilight

    Is dit power metal of Eurovisie? Allebei!”

    En voor de liefhebbers: de podcast van Zware Metalen, Osmium, stond ook volledig in het teken van het Eurovisie Songfestival, en vormt dus ideaal luistermateriaal voor na deze editie van Dood & Verderf.

    ]]> full 36 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2021/06/2021-06-dave-geensen-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 57:59 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-april-2021-vvd-kamerlid-daan-de-neef-over-schapenkoppen-pubertranen-en-tragische-blackmetaljongens/ Fri, 16 Apr 2021 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=26004 Vandaag, bij hoge uitzondering, heet Dood & Verderf eenmalig anders: Veel Verderf & Dood. Dat is ter meerdere glorie van onze gast in de uitzending: Daan de Neef. Daan is namelijk sinds 17 maart lid van de Tweede Kamer, heeft net zijn eerste schriftelijke vragen ingediend, en omschrijft zichzelf als volgt:

    ✅  Groot dierenliefhebber en strijdt voor meer dierenwelzijn en -gezondheid. ✅  Enorme liefhebber van death-, black- en doommetal. ✅  Houdt erg van filosofie. Schrijft daar boeken over.

    Maar gek genoeg zit Daan in de kamer namens de VVD, bepaald niet de meest uitgesproken vegan-deathmetal-crust-slamcore-partij die ons bestel rijk is. Hoe dat zit, hoor je in deze editie van Dood & Verderf. We draaien Daans favoriete metalplaten en komen er zo achter waarom het liberalisme en metal (en goed, dierenrechten en filosofie) prima samengaan. Plus: hoe metal is de Tweede Kamer eigenlijk?

    De playlist

    The Gathering - Subzero (Always…, 1992)

    Hoe ben jij in je jeugd met metal in aanraking gekomen? 

    Gorefest - The Glorious Dead (False, 1992)

    Kun jij ervoor pleiten dat dit ons volkslied wordt als we overstappen op een republiek?

    Celestial Season - Soft Embalmer Of The Still Midnight (Solar Lovers, 1995)

    Waarom heeft deze plaat toch zo’n cultstatus?

    Emperor - Ye Entrancemperium (Anthems to the Welkin at Dust, 1997)

    Hoe problematisch is het voor jou dat vrijwel al de bandleden in de gevangenis hebben gezeten, variërend van kerkverbrandingen tot het vermoorden van homo’s?

    Amenra - A Solitary Reign (Mass VI, 2017)

    Is België beter in vernieuwende metal dan Nederland?

    Laster - Bitterzoet (Ons Vrije Fatum, 2017)

    Waar is Cattle Decapitation eigenlijk?

    Lingua Ignota - Butcher of the world (Caligula, 2019)

    Hoe hipster mag metal zijn voor jou? Hoe trv is wenselijk?

    ]]> full 35 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2021/04/dood-verderf-2021-04-16-daan-de-neef-vvd.jpg?fit=2000%2C1502&ssl=1 false no 56:11 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-februari-2021-metal-wetenschapper-julian-schaap-erasmus-universiteit-en-sepiroth-over-racisme-en-misogynie-in-de-scene/ Tue, 23 Feb 2021 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25984 Ja, hij was de bassist en gitarist van deathmetalact Sepiroth, en is tegenwoordig bassist van het Rotterdamse metal-meets-punk-meets-breakcore-project The Dead Cvlt. Maar Julian Schaap is veel meer dan dat alleen. Als assistent-professor aan de Erasmus Universiteit Rotterdam doet hij namelijk sociologisch onderzoek naar onder meer de rol van gender en de aanwezigheid van racisme in rock en metal. 

    Samen met collega-socioloog Pauwke Berkers schreef hij ‘Gender Inequality in Metal Music Production’ en promoveerde hij op ‘Elvis has Finally Left the Building? Boundary Work, Whiteness and the Reception of Rock Music in Comparative Perspective’. Hij weet trouwens ook veel van World of Warcraft. En de rol van muziek tijdens de coronacrisis.

    In deze editie van Dood & Verderf draaien we de metalnummers die Julian vormden én praten we over al die vaak vermijde onderwerpen zoals racisme en genderongelijkheid.

    De playlist

    Sepultura - Arise (live, The Roots of Sepultura, 1996 / 1991)

    Cannibal Corpse - Disposal of the body (Gallery of Suicide, 1998)

    Altar - Throne of Fire (live, Until Heaven Forbids, 2010 / 1994)

    Sinister - Creative Killings (Creative Killings, 2001)

    Suffocation - Catatonia (Human Waste, 1991)

    Laibach - Die Liebe (Nova Akropola)

    Zwaar Aanbevolen

    Bikini Kill - Rebel Girl (Pussy Whipped)

    Pim Kastelein, eindbaas van het online magazine Zware Metalen, geeft geen luister- maar een onderwerpstip. 

    “We hebben net een aflevering van onze podcast Osmium opgenomen over Marilyn Manson, scheiding tussen kunst en artiest, seksueel geweld en genderverhoudingen in de punk- en metalscene. Dit gevoelige onderwerp hebben we serieus besproken met Koen de Gussem, een redactielid die een afstudeerverslag heeft geschreven over hoe de journalistiek omgaat met #MeToo. Hij heeft in een artikel voor OneWorld ook het onderzoek van Julian Schaap genoemd.

    Zijn luisterip: Rebel Girl van Bikini Kill. Ook tipt hij Girls go BOOM, een feministisch collectief uit Rotterdam en Gent dat de representatie van vrouwen en LGBTQ+ in de scene vergroot door onder andere een boekingskantoor. Op 27 en 28 februari doen ze een aantal do it yourself-livestreams om initiatieven te ondersteunen. Girls putting girls on stage.”

    • Beluister de Osmium-podcast over Marilyn Manson
    ]]> full 34 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2021/03/2021-02-julian-schaap-studio-1.jpg?fit=1080%2C1080&ssl=1 false no 57:47 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-januari-2021-alleskunner-jason-kohnen-bong-ra-celestial-season-bluuurgh-over-cthulhu-20-jaar-leed-en-het-songfestival/ Thu, 28 Jan 2021 12:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25975 The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, Mount Fuji Doomjazz Corporation, Bong-Ra, Voodoom, Celestial Season, Servants of the Apocalyptic Goat Rave, The Thing With Five Eyes, Wormskull, Bluuurgh…, Glowstyx, Orphanage…

    Dat, in een notendop, is Jason Köhnen. De producer slash bassist slash zanger slash drummer slash designer is sinds 1989 op alle mogelijke manieren bezig met extreme muziek, van deprimerende doommetal tot allesvernietigende breakcore-ragga-industrial-hardcore-terror. Zijn nieuwste project is Metaal, een documentaire over de Nederlandse extreme metalscene tussen 1985 en 1995.

    Daarom, vandaag in Dood & Verderf: de favoriete nummers van Jason Köhnen én alles over Metaal.

    • Ga direct naar de crowdfundpagina van Metaal voor een donatie

    De playlist

    Celestial Season - The Secret Teachings Of All Ages (The Secret Teaching, 2020)

    Bong-Ra - Hidden Chamber (Antediluvian, 2019)

    Bluuurgh… - Deceived (In My Embrace, 1992)

    Thy Catalfaque - Embersólyom (Naiv, 2020)

    Cathedral - Ebony Tears (Forest of Equilibrium, 1991)

    Mayhem - De Mysteriis Dom Sathanas Alive (De Mysteriis Dom Sathanas Alive, 2016)

    Asphyx - The Nameless Elite (Necroceros, 2021)

    Zwaar Aanbevolen

    Ihloosuhree - Niets Als Bodem (In De Fleur Van De Sleet, 2021)

    “Op het nummer Niets Als Bodem hoor je progressief aandoende blackmetal met door basgitaar aangedreven psych(edel)ische passages, nerveuse postmetalarpeggio’s, doomblackmaterie die vergelijkbaar is met wat Greg Chandler in zijn nevenprojecten soms laat horen, The Deathtrip-achtige psychoses en old-school occulte deathmetalvocalen (nu en dan ook suïcidale heliumgebruik-screams), vermengd in een angstbrein en vervolgens netjes op plaat gezet. Dissonant, dof, dreigend, terug de bron van de PTSS in. In ieder geval weer een bewijs dat de lokale scenes in bloei staan!”

    • Lees de recensie op Zware Metalen
    ]]> full 33 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2021/02/2021-01-jason-kohnen-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:01:39 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-december-2020-drummer-ed-warby-gorefest-hail-of-bullets-ayreon-over-snoeihard-slaan-touren-met-death-en-geen-karikatuur-worden/ Thu, 10 Dec 2020 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25959 Een uitzending die ik maak met mild knikkende knieën. Want naast mij staat Ed Warby, een van Nederlands beste metaldrummers, bekend van onder meer Gorefest, Ayreon, Hail of Bullets, Vuur en Orphanage. En ik ben verdikkeme opgegroeid met Gorefest! Erase, uit 1994, was mijn eerste échte zware metalplaat die ik goed vond, en The Glorious Dead staat nog altijd in mijn top-10 beste metalnummers ooit. In dit uur van Dood & Verderf hoor je alles over Ed Warby, zijn muzikale invloeden én het werk dat hij vroeger en nu maakt.

    De playlist

    Kiss - Love Gun (Alive II, 1977)

    Rainbow - Kill The King (On Stage, 1977)

    Manowar - Metal Daze (Battle Hymns, 1982)

    Death - Zombie Ritual (Scream Bloody Gore, 1987)

    Gorefest - The Glorious Dead (False, 1992)

    Hail Of Bullets - Red Wolves Of Stalin (Of Frost And War, 2008)

    Heads For The Dead - At The Dead Of Night (Into The Red, 2020)

    Niet in de uitzending, wél relevant

    Zwaar Aanbevolen

    (dit was de luistertip van Zware Metalen voor Ed, maar door tijdsgebrek viel ie buiten de boot, wat zonde is, want het is een heerlijke plaat, dus hierbij alsnog)

    Cadaver - Reborn (Edder & Bile, 2020)

    Het Noorse Cadaver bracht onlangs bij Nuclear Blast het heerlijke comebackschijfje Edder & Bile uit. Minstens zo oldschool als Gorefest! Redacteur Maarten Ondersteijn schrijft erover:

    “Nog steeds vinden we Anders Odden terug in de gelederen, maar op Edder & Bile laat de Noor zich vergezellen door niemand minder dan de Belgische drummer Dirk Verbeuren, onder andere bekend van Megadeth en Soilwork. Dat we de heren niet hoeven uit te leggen hoe death metal in een oud jasje gestoken dient te worden, blijkt al vanaf seconde één. Zo puur, rauw en intens hoorden we death metal namelijk nog niet eerder dit jaar.“

    “Natuurlijk weten we wat Anders Odden allemaal kan met zijn muziekinstrumenten, maar dat veel van zijn tremoloriffs ook memorabel klinken en daadwerkelijk goed blijven hangen, onderstreept de consistente lijn van kwaliteit op Edder & Bile nog vetter. Als je dan ook nog een beestachtige drummer weet te strikken die zijn vellen raakt op zo’n manier dat er werkelijk geen speld tussen te krijgen is, dan weet je dat je als liefhebber gebakken zit.”

    Bekijk de recensie op Zware Metalen

    Baroeg Gaat Live: Oudejaarsbingo met Inge en Erik

    (ik doe dit jaar nog eenmaal een editie van de metalbingo voor Baroeg, hieronder de aankondiging van Baroeg, doe mee, gezellig!)

    666 – The bingo of the beast #4 (de geannuleerde 2020 edition)

    Laten we wel wezen: 2020 was live een episch slecht jaar. Tientallen grote, kleine, interessante, obscure, vage en onheilspellende namen zouden Baroeg aandoen, maar moesten worden geannuleerd. Om dat leed weg te nemen, draaien quizmasters Erik de Boer (voorzitter van Vrienden van Baroeg) en Inge Janse (maker van het radioprogramma Dood & Verderf) op derde kerstdag (dus 27 december, om 19.00 uur) weer aan satans bingomolen. Ditmaal correspondeert elk bingonummer met een geannuleerde act. Op je digitale bingokaart vind je namen van de bands. Herken je de muziek (of wordt je geholpen door de niet al te obscure tips van Erik & Inge)? Dan mag je de band wegstrepen en ben je één stap dichterbij een van de vele prijzen.

    We streamen via Twitch: https://www.twitch.tv/baroeg

    Kijk voor meer]]> full 32 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/12/2020-12-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 59:11 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-november-2020-zware-metalen-hoofdredacteur-pim-kastelein-over-trv-cvlt-ariane-grande-en-online-fora/ Thu, 12 Nov 2020 18:33:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25944 Nog nooit kende ik zó weinig nummers op de setlist van deze editie van Dood & Verderf. Want te gast in de uitzending is Pim Kastelein, “currently performing research on the interactions between pensions and housing markets, and the implications of these interactions on a macroeconomic level.”

    Nou, dan weet je het wel.

    Oja: Pim is ook eindbaas van Zware Metalen, het online magazine over metal waar Dood & Verderf elke maand mee samenwerkt. Of, in zijn termen: de hangplek voor metalliefhebbers. Pim weet dus aaaaaaalles van de wonderbaarlijke scene die metal heet.

    Daarom, in deze uitzending: zijn favoriete metalreleases, variërend van Kiss tot Converge. Plus: hoe gaat het met de metalscene? Hoe overleef je dag in dag uit metal luisteren? Hoe ga je om met homofobie, misogynie en rechtsextremisme van bands die je goed vindt? En wat heeft hij precies met Kanye West en Ariane Grande?

    PS Ja, we claimen in de uitzending dat het geluid niet in orde is. Dat was het ook niet. Maar het klonk bij het terugluisteren zó brak dat ik de 11khz-mono-karaoke-kraak-tracks uit de originele uitzending vervangen heb door de hoogpolige 44-khz-stereo-edities. There's a limit to my trv cvlt-love hoor.

    De playlist

    Converge - Concubine (Jane Doe, 2001)

    Trapped Under Ice - Reality Unfolds (Demo 2007, 2017)

    Zwaar Aanbevolen

    Behemoth - Ora Pro Nobis Lucifer (The Satanist, 2014)

    Inception to the max: Zware Metalen geeft een tip aan Zware Metalen. Remco Faassen, hoofdredacteur van dit online magazine, wil namelijk héél graag nóg een Behemoth laten horen aan Pim, want Remco is Behemoth-fetishjist:

    “Of The Satanist van Behemoth de beste plaat van de laatste 20 jaar is, zal genoeg discussies opleveren voor de komende 20 jaar. Maar dat het één van de beste metalplaten ooit is, staat buiten kijf. En dat dit het magnum opus van de Poolse band is, zal ook weinig discussie opleveren. 

    The Satanist is het slotstuk van een muzikaal avontuur dat bandleider Nergal aan het begin van de eeuw inzette en waarbij Behemoth zich ontwikkelde van het zoveelste op Scandinavische leest geschoeide blackmetalbandje, tot een opvallende blackened deathmetalband. De nummers kregen meer melodie en er kwam meer ruimte voor de gitaar, zonder dat er aan agressiviteit werd ingeboet. 

    Wat tijdens de ontwikkeling van Behemoth aanwezig bleef, is de enorme afkeer van Nergal voor de katholieke kerk, een instituut met veel invloed in Polen. Toen hij in de zomer van 2010 werd getroffen door een zeldzame vorm van leukemie, ging in katholiek Polen de vlag uit: hun aartsvijand werd eindelijk gestraft door God. Maar mede dankzij een beenmergtransplantatie overleefde Nergal, en zette hij zijn woede over de blijdschap van anderen over zijn ziekte om in een furieus klinkende plaat, zonder dat de band zich verliest in snelheid. 

    Het maakt The Satanist tot een album dat zowel extreem als toegankelijk klinkt, dreigend maar ook kalm, en boeiend van de eerste tot de laatste seconde. The Satanist bevat geen vullers en geen gaten. De nummers zijn stuk voor stuk krachtig en zelfstandig genoeg en vormen samen een boeiend geheel. Het is extreme metal in een toegankelijke vorm waar een grote doelgroep mee uit de voeten kan. Het deed Behemoth definitief de underground ontstijgen en zalen als Patronaat inruilen voor Ziggo Dome."

    Have Heart - Armed with a Mind (The things we carry, 2006)

    Orchid - New Jersey vs Valhalla (Chaos is Me, 1999)

    Kiss - Strutter (Kiss, 1974)

    Death Grips - Giving bad people good ideas (Bottomless Pit, 2016)

    Trash ]]> full 31 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/11/2020-11.jpg?fit=2304%2C1728&ssl=1 false no 54:06 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-oktober-2020-baroeg-directeur-leon-van-rijnsbergen-over-corona-baroeg-open-air-en-de-mosh-sit/ Thu, 08 Oct 2020 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25927 Niets is meer Dood & Verderf dan de herfst. En om het feest compleet te maken, is ditmaal Leon van Rijnsbergen te gast. Leon is directeur en programmeur van Baroeg, het Rotterdamse poppodium voor metal en andere harde muziek. Want wat doet een mens als door een virus heel je podium gesloten moet worden, inclusief het bijbehorende Baroeg Open Air-festival? En wie is eigenlijk die man die Rotterdams enige échte metalpodium bestiert en programmeert?

    In deze editie van Dood & Verderf draaien we daarom Leons favoriete platen en leren we alles over hem. Bovendien heeft het online magazine Zware Metalen een zwaar aanbevolen-tip voor Leon (en jij, de luisteraar) én kies ik zelf één nummer, omdat - jawel - ik geprogrammeerd sta in Baroeg :)

    • Doe 18 oktober online mee met 666 - the bingo of the beast
    • Bezoek de mosh sit van Voidcrawler op 24 oktober
    • En herken je de riff van Atari Teenage Riot met Speed? Mail het goede antwoord naar inge@doodenverderf.nl en win de eerste vrijkaart voor Baroeg Open Air 2021?

    De playlist

    Napalm Death - Backlash Just Because (Throes of joy in the jaws of defeatism, 2020)

    Atari Teenage Riot - Speed (Delete Yourself, 1994)

    Thanatos - The Silent War (Violent Death Rituals, 2020)

    Zwaar Aanbevolen

    Carnation - Iron Discipline (Where Death Lies)

    Pim Kastelein: “Nu het ijzer nog heet is, kom ik meteen met een luistertip voor Leon. Leuk om deze kruisbestuiving van verschillende scene-spelers te zien. We hebben een historie met Baroeg die twee decennia de geschiedenis in reikt. De allereerste Zware Metalen Fests speelden er zelfs af! Tegenwoordig hebben we nog steeds een intieme samenwerking met het podium en een hoop redactieleden zijn ook lid van Vrienden Van Baroeg, dus het is leuk om een nummertje te mogen kiezen voor Leon!””

    Onlangs bracht het Belgische Carnation haar nieuwste plaat Where Death Lies uit en dit vind ik echt zo’n band die je live aan het werk wil zien in de Baroeg. Lokaal, zwaar talent een podium bieden is waar Zware Metalen en Baroeg allebei voor staan en daarom lijkt me dit een album om iets van te draaien. Om mijn collega Maarten Ondersteijn te quoten:

    “Where Death Lies staat als een huis met het kenmerkende en logge HM-2 gitaargeluid en de vlotte acceleraties in tempo. De death metal beukt, duwt en het trekt, maar is nergens overdreven uit balans. De Belgen bouwen op indrukwekkende wijze verder op het stabiele fundament dat met Chapel Of Abhorrence is gelegd. Er is vooral op het gebied van songwriting en instrumentbeheersing hoorbaar progressie geboekt. De landgenoten van Aborted mogen weliswaar een brutere en technischere variant maken van death metal, met prestaties zoals deze zet Carnation de achtervolging in. Het touren heeft de band goed gedaan en het zal mij verbazen als we Where Death Lies niet in menig jaarlijst terug zullen zien.”

    Ross The Boss - Denied by the Cross (Born of Fire, 2020)

    Stake - Catatonic Dreams (Catatonic Dreams, 2020)

    Buiten in Baroeg

    Nekroglobikon - Chop Suey! (2020)

    18 oktober: 666 - the bingo of the beast

    Bingo-fans opgelet! Wederom nemen quizmasters Erik de Boer (voorzitter van de Vrienden van Baroeg) en Inge Janse (maker van het radioprogramma Dood & Verderf) plaats achter satans bingomolen voor de derde editie v]]> full 30 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/10/2020-10.jpg?fit=2304%2C1728&ssl=1 false no 56:15 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-september-2020-40-jaar-metalmuziekgeschiedenis-met-mike-redman/ Thu, 10 Sep 2020 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25917 Drie jaar lang maakte ik Dood & Verderf moederziel alleen. Maar wat blijkt: het is veel gezelliger met gasten erbij! Ditmaal is Mike Redman te gast. Tot mijn eigen verbazing trouwens, want ik kende Mike alleen als producer van breakcore, jungle en drum ‘n bass. Maar opeens was daar het nieuws dat er een metal-klassieker uit eigen contreien opnieuw wordt uitgebracht: Bewildering Thoughts, uit 1995, van de Schiedamse deathmetalband Threnody - op Redrum Recordz, het label van Mike!

    In deze editie van Dood & Verderf deelt Mike daarom zijn fascinatie en liefde voor metal. Hij praat je bij tijdens bijna 40 jaar metal, legt uit waarom juist hij de re-release van Threnody heeft opgepakt (inclusief het artwork), waarom hij óók van DJ Paul Elstak houdt, en hoe zijn gloednieuwe eigen metal-breakcore-plaat tot stand is gekomen.

    • Koop Threnody - Bewildering Thoughts
    • Koop Deformer - Inner Outcast
    • Beluister de playlist op Spotify

    PS Mike Redman draait op 9 oktober (metal)plaatjes tijdens een livestream van Baroeg.

    PS 2 En op 18 oktober mag ik weer metalbingo spelen voor Baroeg! Details volgen, datum kun je alvast noteren :)

    De playlist

    Metal Church - Metal Church (Metal Church, 1984)

    Slayer - Read between the Lies (South of Heaven, 1988)

    Pestilence - Out of the Body (Consuming Impulse, 1989)

    Exhorder - Death In Vain (Slaughter In The Vatican, 1990)

    Deicide - Lunatic of God’s Creation (Deicide, 1990)

    Death - Together As One (Human, 1991)

    Cannibal Corpse - Staring Through The Eyes Of The Dead (The Bleeding, 1994)

    Threnody - Profanation (Bewildering Thoughts, 1995)

    Deformer - Metal Breakdown (Inner Outcast, 2020)

    ]]> full 29 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/09/2020-09-mike-redman.jpg?fit=2304%2C1728&ssl=1 false no 1:03:34 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juli-2020-de-beste-releases-van-het-eerste-halfjaar-volgens-to-the-teeth-samensteller-peter-van-der-ploeg/ Thu, 16 Jul 2020 19:16:48 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25896 De studio van Operator Radio is weer open! Om te vieren dat Dood & Verderf weer auditief af mag dalen naar de zwavelpitten van de sonische hel die metal heet, nodigde ik - een unicum! - Peter van der Ploeg uit om de playlist samen te stellen en toe te lichten.

    Peter is - naast muziekredacteur bij NRC, druk Twitteraar en gastheer bij de Zes Losse Tanden-podcast - samensteller van de To The Teeth-playlist. In deze Spotify-lijst selecteert hij wekelijks de beste nieuwe metal en aanverwante harde stromingen, variërend van obscure-holle-vaten-klankschaal-esoterica tot ijs- en ijskoude blackmetal die urenlang je ziel verpulvert.

    In de nieuwsbrief van To The Teeth presenteerde Peter deze maand zijn halfjaarlijst. Aha, dacht ik toen, iemand die wél smaak heeft! En dus vertelt Peter in deze uitzending van Dood & Verderf waarom dit zijn 8 favoriete metalplaten van 2020 tot dusver zijn. Van Nederlandstalige blackmetal tot Finse psychostonermetal via camp-gothic-metal richting onvervalste powermetal: Peter draait alles wat ik nooit zou draaien.

    Ondertussen bespreken we hoe je metal luistert in een gezin met jonge kinderen (geef iedereen een tablet met Frozen en investeer in een goede koptelefoon), hoe racistische en misogyne bands geweerd worden uit To The Teeth (bij twijfel altijd verwijderen), waarom Nightwish tóch het beluisteren waard is (niet) en hoe leuk Baroeg Open Air was geweest als het doorging met alcoholverbod en verplichte zitplaatsen (ook niet).

    De playlist

    ]]> full 28 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/07/2020-07.jpg?fit=2304%2C1728&ssl=1 false no 58:21 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-februari-2020-berzerker-legion-konvent-torture-chain-en-alle-andere-duisternis/ Tue, 25 Feb 2020 10:56:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25847 Het moet gezegd worden: de weergoden creëren al weken de ideale sfeer voor deprimerende, apocalyptische metal. Ik zie het daarom als een voorrecht om in dit uur Dood & Verderf daar de soundtrack voor te verzorgen. Dus: blackmetal, deathmetal, doommetal, hardcore, en al het andere dat sip stemt. Gelukkig zijn er de vaste onderdelen die lichtpunten in de duisternis geven. De Buiten in Baroeg-tip introduceert goo’ ol’ hardrock, en de Haatplaat blijkt een synthwave-zaagplaat.

    Berzeker Legion - A World In Despair (Obliterate The Weak)

    Ik heb een oneindig zwak voor all star metal bands. En dus raakte mijn hart direct zwartgeblakerd toen ik hoorde over Berzeker Legion, een Europees massavernietigingswapen met ammunitie van onder meer Hypocrisy (god, wat hou ik van Hypocrisy), Dark Funeral, Vader, én het Nederlandse Asphyx, namelijk gitarist Alwin Zuur. 

    Obliterate The Weak, het debuutalbum van deze supergroep, is gelijk één van de beste metalplaten die ik dit jaar hoorde. Normaal vind ik 1, hooguit 2 nummers van een metalalbum echt interessant, maar bij deze jongens staat de teller al op een hand vol. Dat komt natuurlijk door al die zeer fijne associaties met Hypocrisy, At The Gates, Dark Tranquility, het Nederlandse Bodyfarm, en al die andere melodieuze deathmetalbands die Noord-Europa rijk is. 

    Daarom, met trots, als opener van dit uur Dood & Verderf: ‘A World In Despair’ van Berzeker Legion. 

    Leeched - The Grey Tide (To Dull The Blades Of Your Abuse)

    Aaah, nihilistische deathmetal-hardcore op z’n leegst, waar zelfs Nietsche zijn vraagtekens bij zou zetten. Bij Leeched uit Manchester is het niet de vraag óf de wereld vergaat, maar hoe lang die periode van verlies en leed nog blijft duren. De merchandise bestaat dan ook uit hoodies met guillotines, dode bloemen en gemuteerde mensen, terwijl de band zo hard onder de tatoeages zit dat het soms onduidelijk is waar hun kleding stopt en hun lichaam begint. Als het huidige weer één themanummer verdient, dan is het zonder twijfel ‘The Grey Tide’.

    Zwaar Aanbevolen

    Konvent - Ropes pt. II (Puritan Masochism)

    Ik was deze maand even in Kopenhagen, de beste stad van Europa om te wonen. En inderdaad: veel groen, veel ruimte, veel schoonheid, veel rust. Zeer idyllisch. En da’s niet alleen Kopenhagen he? Heel Denemarken staat al, sinds Adam & Eva het paradijs uitgeknikkerd werden, in de top-5 van de beste landen om te wonen. 

    Wel een tikkie saai trouwens. Dus ik kan me voorstellen dat je als muzikant dan graag ergens tegenaan schopt. 

    Terecht merkt Michiel Hoogkamer van Zware Metalen dan ook op dat dit intrinsieke levensgeluk het Deense Konvent totaal is ontgaan. “Niets frivool geluk”, schrijft hij in zijn recensie, “maar diepe troosteloosheid is de overheersende emotie op het debuut van de band, Puritan Masochism.”

    Wat ons brengt bij de maandelijkse albumtip van dit online metalmagazine: Konvent, een all-female deathdoomband uit Kopenhagen. Van Puritan Masochism hoor je Ropes pt. II. Recensent Hoogkamer merkt terecht op dat daarop “de doomdeathriffs wat worden losgelaten ten faveure van losjes uit de pols aangeslagen, soms meer naar post/black neigende, akkoorden. De desolate postpassage die ‘Ropes’ tot een droef einde brengt, laat nog maar eens horen dat Konvent geen ‘one trick pony’ is en diep kan gaan.”

    Die droefenis van Ropes heeft de band zelf ook opgemerkt. Want, zo vertellen deze levensgenieters: “We chose to in]]> full 27 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/02/2020-02-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:00:58 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-januari-2020-my-dying-bride-lorna-shore-en-helleborus-plus-jim-carrey-over-napalm-death/ Thu, 16 Jan 2020 14:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25829 Een nieuw jaar, een schone lei. Weg met alle vooroordelen over Amerikaanse metal, is mijn goede voornemen. Daarom in dit uur van Dood & Verderf op Operator Radio: veel Amerikanen. En omdat het winter is, ook heel veel zeer deprimerende doom, waaronder - bij hoge uitzondering - de Zelfhaatplaat, voor de betere mentale of fysieke automutilatie. Daarnaast de Zwaar Aanbeloven-tip van Zware Metalen en hét concert dat je de komende tijd moet zien in Baroeg.

    Helleborus - Celestial Grave (Saprophytic Divinations)

    Ik begin 2020 gewoon met iets dat ik niet verwacht had: een blackmetalact uit de Verenigde Staten die ik goed vind. Sterker nog: pas toen ik het opzocht, kwam ik erachter dat Helleborus geen Noren, Zweden of Finnen zijn, maar een viertal uit Colorado. Daar gaan mijn vooroordelen over Amerikaanse metal! Nog even en ik ga cleane vocalen leuk vinden.

    ‘Celestial Grave’ is een een even vlotte en als interessante plaat, afkomstig van Saprophytic Divinations, dat nog meer van dat moois bevat. En die verklaring die erbij hoort he? Helleborus is ”Named after a gorgeous but poisonous flower that blooms in winter”, en “Saprophytic is a term given to fungus or plants whom grow or eat from decaying matter. The band explore the concept of prophecy or divine communications blooming from the macabre.” Plus: “We are one step closer to the Poison Path. It will kill us or liberate our soul. We keep treading forward though darkness, myth, folklore and spirit embracing faith, fire and devotion.” Geen idee wat dat allemaal betekent, maar muzikaal helemaal goed dus.

    Algebra - Inner Constraints (Pulse?)

    Wat. Is. Dit. Cool. ‘Inner Constraints’ begint als Sepultura, lijkt opt Slayer, neigt naar Megadeth en flirt met Death. Oftewel: al je favoriete thrashmetalgeluiden uit de jaren ‘80 in één plaat. Of, zoals dat heet in 2020: progressive thrash metal. En dat is Algebra, een band die klinkt alsof ze uit Amerika moeten komen, maar stiekem gewoon wortel staan te schieten in Zwitserland. Tuurlijk, het album Pulse? is niet doorheen te komen omdat thrash metal al snel te veel wordt, hun cover van de Sepultura-klassieker ‘Dead Embryonic Cells’ uit 1991 voegt ook weinig toe. Dat maakt ook niet uit. ‘Inner Constraints’ is geweldig.

    Zwaar Aanbevolen

    Sun Of The Sleepless - The Lure Of Nyght (Sun Of The Sleepless / Cavernous Gate)

    Ha, een Duits eenmansblackmetalpoëzieproject, da’s altijd extra trve cvlt-punten! Die gaan ditmaal naar Markus Stock en zijn Sun Of The Sleepless. De beste man (die actief is in 7 projecten, waaronder het prachtige The Vision Bleak) weet met zijn alterego Ulf Theodor Schwadorf op ‘The Lure Of Nyght’ klassieke romantiek (met inspiratie uit gedichten van Hermann Hesse) te verweven met folk- en blackmetal tot een tamelijk deprimerend en atmosferisch geheel. 

    Ook recensent Cor de Vos van Zware Metalen is fan, blijkt uit zijn recensie van bijbehorende EP: “Met maar liefst vijf nummers sterk, brengt Ulf een interessant pallet aan atmosfeer, droomachtige sequenties en hoog atmosferische blackmetal. De uit Duitsland afkomstige alleskunner draait inmiddels al twintig jaar mee in de muziekbranche en dat is te horen aan de uitstekende kwaliteit van de productie. Het heeft het allemaal: melancholie, droomachtige momenten, een hoge dosis atmosfeer, cleane vocalen, brute high-pitched screams en een hoop bruut gitaar- en drumgeweld. Laat je meesleuren in een trance met Wovon Wölfe Träumen of ga verloren in de magie van het intense The Lure of Nyght, tevens hoogtepunt van dit project.”

    <]]> 26 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2020/01/2020-01-doodverderf.jpg?fit=1600%2C1200&ssl=1 false no 58:05 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-december-2019-vredehammer-blood-incantation-efteling-blackmetal-en-metallica-klonen/ Thu, 19 Dec 2019 14:27:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25819 Het einde van het jaar! De duisternis is gearriveerd! Het einde is gestart! Daarom in dit uur Dood & Verderf veel, veel deprimerende, gitzwarte metalreleases uit alle hoeken van de wereld. Plus: de Zwaar Aanbeloven-tip van Zware Metalen, het niet te missen Buiten In Baroeg-concert, en een dubbele haatplaat, omdat twee artiesten proberen iets toe te voegen aan Metallica’s Master Of Puppets.

    Vredehammer - Aggressor (Viperous)

    Het is nog wachten tot maart 2020, maar dan heb je ook wat. Dan verschijnt Viperous, het nieuwe album van het Noorse Vredehammer, een band die het dianegatief vormt van alles wat kut is aan Amon Amarth. De eerste single, Aggressor, is namelijk net zo soepel als al dat suffe vikingwerk van Amon Amarth, alleen dan met echte ballen, echte agressie, echte grunts en echte riffs. En die drummer he! Die drummer! Mijn god. Dat lijkt me zo’n jongen die je elke minuut weer een lijn speed bij moet voeren. 

    (en ja, de trouwe luisteraar weet dat ik precies 2 jaar geleden met een soortgelijke intro startte, toen bracht Vredehammer het nog altijd geweldige ‘Suffocate all light’ uit)

    Wednesday 13 & Calico Cooper - Films (Necrophaze)

    Wat? Is dit níet Gary Numan met Cars? Nee, dat is het niet! Maar je zit er vlakbij, want het is wél een cover van Gary Numan, alleen dan van ‘Films’ uit 1979. Laat dat je associatiepret niet drukken: ik weet met bijna 100% zekerheid dat Gary Numan (en dus ook Wednesday 13 & Calice Cooper, de artiesten die deze track hebben gecovered) gewoon het akkoordenschema van Cars achterstevoren heeft afgespeeld om tot het idee voor ‘Films’ te komen. Of omgekeerd, want Cars kwam tegelijkertijd uit. 

    Afijn. Die Wednesday 13 is een soort van Alice Cooper-kloon, en het is dus niet helemaal verwonderlijk dat de dochter van Alice, Calico (I see what you did there!), mee mag zingen (hoewel ze hooguit 4 woorden te horen is). 

    Zwaar Aanbevolen

    Blood Incantation - Slave Species Of The Gods (Hidden History Of The Human Race)

    Allemachtig. Wat Billie Eilish is voor de popmuziek, dat is Blood Incantation voor de deathmetal: de redder, de verlosser, de revelatie. Werkelijk waar elke zelfverklaarde deathmetalrecensent kwam woorden, bloed en zwavel tekort om te beschrijven hoe Belangrijk en Goed en Langverwacht Hidden History Of The Human Race is.

    Sterker nog: zelfs het online magazine Zware Metalen stapt van zijn traditie af om in Dood & Verderf een kleine band de broodnodige aandacht te geven, en voor de grote deathmetal te gaan. 

    Want, schrijft redacteur Michiel Hoogkamer: “Soms weet je niet eens dat je – in dit geval al lang – naar iets op zoek bent tot je er tegenaan loopt. Die ervaring had ik toen ik nietsvermoedend op ‘play’ drukte voor de eerste luisterbeurt van het tweede album van kosmische deathmetalband Blood Incantation. De eerste dertig seconden deden me verbijsterd naar de geluidsapparatuur kijken: Morbid Angel ten tijde van Altars Of Madness in een moderner geluid! Meesterlijk Sandovaliaans drumwerk (Pete Sandoval is de drummer van Morbid Angel - red.), snel wisselende ingewikkelde patronen en gierend geniale duikbomriffs. Het zijn dertig ongebreideld agressieve/primitieve seconden die de haren overeind doen staan en zelfs wat kriebel in de borstkas geven. Briljant!

    Maar, zoals ze bij Tell Sell zouden zeggen: ‘er is nog veel meer Jim!’. ‘Slave Species Of The Gods’ ontvouwt zich als een afwisselende én pakkende song. Ja, we horen een onverwachte combinatie van smaakvolle spaceleads, knisperfrisse thrashriffs en loodzware basdrops, maar nergens hebben we het gevoel dat de band dit doet om te ‘showboaten’.”

    full 25 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/12/2019-12-doodverderf-scaled.jpg?fit=2560%2C1920&ssl=1 false no 1:02:15 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-november-2019-sepultura-nile-necronautical-en-veel-symphoprogsynthfolkgothic/ Thu, 14 Nov 2019 13:00:00 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25802 Ik geef het gewoon direct toe: dit wordt een gek uur Dood & Verderf op Operator Radio. Enerzijds draai ik absoluut verantwoorde black-, doom- en deathmetal, maar daar tegenover staat een klein leger sympho-prog-synth-folk-gothic-platen. De rode draad: de beste nieuwe metalreleases, aangevuld met de maandelijkse tip van Zware Metalen, de concerttip van Baroeg, en 2 Haatplaten die het allebei nét niet zijn.

    Dawn Of Disease - Procession of Ghosts (Procession of Ghosts)

    Ik begin maar gewoon heel hard, want ik ga dit uur véél metalplaten draaien die in de periferie van het genre zitten. Daarom: Dawn of Disease, naar eigen zeggen “A German heavy metal unit that specializes in lethal, double blastbeat-fueled, Gothenburg scene-influenced melodic death metal”. Let vooral op die drummer. Soms ben ik tijdens mijn hardlooptraining het intervallen helemaal zat, maar dan realiseer ik me dat ik in ieder geval niet de drummer van Dawn Of Disease ben, want nog oneindig veel zwaarder moet zijn.

    Cvlt Ov The Svn - Whore Of Babylon

    Hahaha! Dit is prachtig, prachtig! Occult Murder Pop, zo noemt Cvlt Ov The Svn deze combinatie van blackmetal, pop en stoner uit Finland. Het is als Ghost op speed, of darksynth-jongens als Perturbator en Carpenter Brut mét gitaren. Whore Of Babylon komt van de fascinerende EP Luna In The Sky Forever. Het zal ongetwijfeld gevoelig liggen, maar ik ga hier superhard op. Meer synthesizers! Meer!

    Zwaar Aanbevolen

    Stake - Catatonic Dreams (Critical Method)

    Stake, weet eindbaas Pim Kastelein van het online magazine Zware Metalen, is de voortzetting van Steak Number Eight. “Wat toegankelijker, maar weergaloos dynamisch en even pakkend.” En daarom is Critical Method, het nieuwe album van de Belgen, de Zwaar Aanbevolen-tip van deze maand. 

    Redacteur Michiel Jorissen, die onlangs nog een pilsje deed met zanger Brent Vanneste in Vooruit te Gent, schrijft over Critical Method:

    “STAKE is een band die keer op keer kwaliteit levert en beter wordt met de jaren. Elke stap in de discografie voelt organisch aan en Critical Method is de beste plaat die de band heeft uitgebracht tot heden. Er zijn minder atmosferische momenten te vinden, maar dat is geen enkel probleem omdat de kwaliteit zo hoog ligt. Qua sludge en harde riffs is de verhouding hetzelfde gebleven. Enkel staan er hier kleppers van formaat tussen, nog meer dan voorheen. Neem bijvoorbeeld Catatonic Dreams. De band trekt hier zo hard van leer en weet hier zo’n epische riff neer te leggen dat ik elke keer, ook na dertig keer luisteren, nog steeds even hard mee ben. Lang leve STAKE!”

    Nile - Long Shadows Of Dread (Vile Nilotic Rites)

    Het Amerikaanse Nile is nogal een cultband. Als je makkelijk en snel aan de buitenwereld wilt laten weten dat je van extreme, technische deathmetal met gekke mystieke invloeden houdt, dan trek je lekker een hoodie of muts van deze band aan. Zelf noemen ze hun genre ‘Ithyphallic Metal’, vanwege het gedweep met Egyptische thema’s. Dat zal wel, je verstaat er toch niets van. Het is vooral fascinerend hard, snel en onverwacht rammen met Nile, in de beste traditie van mede-techdeathmetalbands Suffocation, Decapitated en Immolation. Het nieuwe album, Vile Nilotic Rites, is natuurlijk met geen mogelijkheid uit te zitten, omdat je na 4 minuten al hersendood bent door het oneindige aantal prikkels. Maar als hapje tussendoor is Long Shadows Of Dread zeer plezierig.

    (ik draai dit ook om te compenseren voor het nummer dat ik hierna afspeel - red.)

    Voyager - Colours (Colours in]]> full 24 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/11/doodverderf-2019-11.jpg?fit=1600%2C800&ssl=1 false no 59:42 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-oktober-2019-mayhem-apocalyptica-fvneral-fvkk-en-iets-dat-op-marco-borsato-lijkt/ Thu, 24 Oct 2019 11:00:28 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25794 Het is herfst! Het ultieme seizoen voor verderf. En de dood! Daarom een uur lang auditieve Dood & Verderf met héél véél doom, van cello-dramatiek tot slowmotion-Metallica. En een unicum: mijn Haatplaat, de ergste release van de afgelopen maand, valt samen met de Zwaar Aanbevolen-tip van Zware Metalen. Gelukkig is de concerttip van Baroeg wél zeer luisterwaardig.

    Bodyfarm - Rites of Damnation (Dreadlord)

    Drie jaar geleden zag ik Bodyfarm op Baroeg Open Air, en ik was direct verkocht. Hoewel de deathmetalact uit Amersfoort om om 2 uur ‘s middags aan de bak moest, vond het publiek (en ik!) het prachtig, inclusief - voor mij nooit eerder vertoonde en daarna nooit meer geziene - massale op-de-maat-roei-exercitie, als variatie op die eeuwige wall of death / circle pit-onzin.

    En nu heeft Bodyfarm dus een nieuw album: Dreadlord. Natuurlijk, de 11 nummers die samen 40 minuten vullen, zijn op een gegeven moment echt te veel van het goede om nog met interesse naar te luisteren. Maar er staan een paar absolute parels op, waaronder het altijd gezellige Rites of Damnation. 

    Mayhem - Falsified And Hated (Daemon)

    Mayhem. Oh Mayhem. De band van de zanger die zichzelf doodschoot, waarna de gitarist foto’s nam voor een albumcover, zijn hersenen opat, en zijn opgeblazen hersenpan gebruikte om er halskettingen van te maken voor de rest van de band (wat later niet waar bleek, of juist weer wel, het is verwarrend). De band van de bassist die de gitarist doodstak, omdat ie niet trve kvlt genoeg was. De band van de gitarist die antisemitisch genoeg was om erover te klagen dat in de verfilming van de bandgeschiedenis hij door een Joodse acteur gespeeld wordt. 

    Mayhem, de band die black metal zeer groot maakte door a: nieuwe sonische wegen in te slaan en b: in Noorwegen veel kerken te verbranden (en c: een leuke cd-winkel te beginnen met een dubieuze kelder). 

    En Mayhem, de band die sinds de oprichting in 1984 nog steeds moedig doorgaat, met van de originele line-up alleen nog de bassist in de gelederen. Dat is gelukkig op geen enkele manier te horen op de nieuwe single ‘Falsified and Hated’, dat zeker vanwege zijn zeer prominente synthesizers zeer, zeer interessant klinkt. En er is ook een special edition van het bijbehorende album Daemon, in een zwarte doos inclusief twee rode kaarsen vol moeilijke mystieke tekens en een boekwerk vol satansvriendelijke tekeningen. Oh Mayhem. 

    Lionheart - Burn (Valley Of Death)

    Ja ja ja jaaaaa, ik heb Lionheart al vaker gedraaid, het is geen metal, ik weet het, ik weet. Maar hoe fucking cool is deze hardcoreband uit Californië? Nou dan. Denk Madball, denk Hatebreed, denk alle boze hardcore-acts uit Amerika. Natuurlijk, zo vertelt de bio, “Backed by a combination of blistering metallic hardcore and heavy west coast groove, front-man Rob Watson offers a window into a life of torment, violence, and an unrelenting will to overcome.” Dus let maar niet op de teksten. Maar die muziek he? Hup, straight-edge-kruis op je hand en violent dancen maar.

    Zwaar Aanbevolen & Haatplaat

    Muddler - Tentakels (Niets Leef Zonder Wonden)

    Een unicum, lieve luisteraar van Dood & Verderf! De Zwaar Aanbevolen-metaltip van het online magazine Zware Metalen is ditmaal ook de maandelijkse Haatplaat! Gefeliciteerd, hoofdredacteur Remco van Zware Metalen, je hebt officieel een zéér slechte keuze gemaakt. 

    Want, om met de woorden van Zware ]]> full 23 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/10/doodverderf-201910.jpg?fit=1600%2C1000&ssl=1 false no 1:00:34 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-september-2019-opeth-life-of-agony-stop-nou-necronomicon-en-meer/ Thu, 19 Sep 2019 11:00:36 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25779 Jawel: het derde (!) seizoen van Dood & Verderf is begonnen! Om dat te vieren, draai ik in dit uur heel veel nieuwe releases uit alle mogelijke hoeken van het metal-spectrum, inclusief - jawel - darksynth en progmetal. Plus: als altijd de Zwaar Aanbevolen-tip van het online magazine Zware Metalen, 2 (!) concerttips van Baroeg, én de haatplaat, waarvoor we ruim 25 jaar terug de tijd in, om met tranen in onze ogen terug te keren en ons af te vragen waarom ze er weer zijn.

    • Bron foto: Operator op Instagram

    Une Misère - Sermon (Sermon)

    Zwarte kruizen op de handen, zwarte kleren, Vans, kort haar: het IJslandse Une Misère doet alles goed wat een veganistische blackened-hardcore-band goed moet doen. Deze zomer zag ik ze in V11, waar Baroeg de band had geprogrammeerd. Het was zeer, zeer kort en zeer, zeer goed, met absurd veel energie, prachtige ideeën en oprechte emoties. Goed nieuws: er komt een nieuw album uit van Une Misère, op niets minder dan Nuclear Blast. Sermon, de openingssingle van het gelijknamige album, belooft veel, veel goeds. 

    Opeth - Svekets Prins (In Cauda Venenum)

    Ja, ik hoor het: Dignity, de nieuwe single van Opeth, begint zoals Bicycle van Queen, en wordt daarna best precaire progmetal. Maar, en dat is ook altijd zo met Opeth: als je even alle hammond-orgels, folkgitaren, tempowisselingen en psychedelica voor lief neemt, word je geconfronteerd met een zeer plezierige progmetaltrack van de Zweedse aanvoerders van dit genre.

    Fun fact van Dignity is dat de single in twee versies is uitgekomen: de Engelse én de Zweedse variant. De Zweedse versie klinkt enorm folk in de oren, dus hee, als we dan toch progmetal draaien, dan doen we het ook goed. Gek genoeg heet de single in het Zweeds Svekets Prins, oftewel Prince of Betrayal, terwijl de Engelse versie Dignity heet. Het bijbehorende album is in het Latijn, In Cauda Venenum, oftewel ‘het vergif zit in de staart’. Afijn. Progmetal he? Het kan allemaal. 

    Zwaar Aanbevolen

    Memoriam - Shell Shock (Requiem For Mankind)

    Een dubbele boeking als Zwaar Aanbevolen-tip van het online magazine Zware Metalen. Want terwijl het album een zeer aimabele 8,5 krijgt, hoort bij de band die op 29 september in Baroeg staat. 

    Ik heb het over Memoriam met Requiem For Mankind, het derde album van deze deathmetalbulldozer uit Birmingham met ex-leden van Bolt Thrower én Benediction in de line-up. Yep, zo’n band waar je dode hart nog trager van gaat kloppen. 

    “Eerste track Shell Shock is in het begin niet veel meer dan een degelijke track”, noteert recensent Michiel Hoogkamer op Zware Metalen, “waarop vooral de donderende drums en ruige zang van Willets het werk opknappen. Halverwege worden we echter geraakt door een break waarna een pakkende midtempo riff het nummer een paar divisies hoger tilt. Hier zijn grote meneren aan het werk!“

    Goed nieuws: Memoriam staat 29 september in Baroeg, waar ze ongetwijfeld ook Shell Shock spelen. Het zal een doods en meeslepend moment opleveren.

    GosT - Wrapped In Wax (Valediction)

    Het blijft gek, maar nu ik eraan gewend ben, ga ik er oké op: zowel door blackmetal als door jaren-80-horrorfilms geïnspireerde synthwave, wat je soms ook darksynth mag noemen (geloof ik, genrenamen liggen altijd gevoelig). Er is sinds een paar jaar een heel leger aan metal-muzikanten die er een synthwave-project naast doen of op een andere manier hun synthesizers laten voeden door satan, zoals Carpenter Brut, Pertubator en Dan Terminus. 

    En GosT, inclusief dat pathetische gedoe me]]> full 22 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/09/dood-verderf-2019-09.jpg?fit=1600%2C1000&ssl=1 false no 1:01:21 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juli-2019-korn-wat-slipknot-nee-metallica-bijna-flub-en-meer/ Thu, 11 Jul 2019 13:00:03 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=25755 In dit uur opmerkelijk veel metal uit de VS: 6 van de 10! Laat niemand mij ooit meer van racisme jegens Amerika beschuldigen. Plus: de Buiten in Baroeg-bijna-Metallica-tip, een zéér dubieuze Zwaar Aanbevolen-release, en de Haatplaat. Nee, zelfs twéé haatplaten. Omdat nu-metal.

    Yellow Eyes - Warmth Trance Reversal (Rare Field Ceiling)

    Soms, heel soms, hoor je iets en weet je meteen: ja, dit is voor mij. Yellow Eyes, een blackmetalband uit - godbetert - New York (er is hier met usbm zelfs een term voor, zo trots zijn Amerikanen erop dat ze ook iets kunnen), is daar deze maand het ultieme voorbeeld van. Al 5 albums maakte dit viertal sinds 2012, onder leiding van de broers Will en Sam Skarstad, met wisselende ontvangsten. Maar in 2018 stonden ze op Roadburn in Tilburg, de facto het ultieme bewijs dat je Groots en Meeslepend en Trve Cvlt bent. 

    En nu is er dus Rare Field Ceiling, met die bizarre openingstrack ‘Warmth Trance Reversal’ (inclusief opname van een Russisch mini-koor), een ratjetoe van ideeën, opgenomen in de beste blackmetaltraditie (dus in een badkamer, vrieskist of kartonnen doos, op een zo krakkemikkig mogelijke 2-sporen-recorder), en beangstigend as fuck. 

    Glare Of The Sun - II (Theia)

    Symfonische doom uit Oostenrijk! Met een line-up die al sinds de oprichting in 2013 stabiel is! Daarmee is Glare Of The Sun de meest atypische metalband ooit, ook omdat het album Theia het hele spectrum aan stijlen bestrijkt, van ambient, prog en folk tot sludge, death en doom. 

    Gelukkig klinkt ‘II’ zo deprimerend als het einde der tijden van ons verlangt, en tegelijkertijd zo episch als de eindstrijd tussen de Transformers, X-Men, Avengers, Dementors en Nazgul. Glare Of The Sun kan daarom zonder problemen overleven in de metalscene.

    Zwaar Aanbevolen

    Brymir - Ride On, Spirit (Wings Of Fire)

    Dubieus. Uiterst dubieus. En kitscherig. Zo omschrijft Pim Kastelein, hoofdredacteur van het online metalmagazine Zware Metalen, zijn maandelijkse keuze voor Zwaar Aanbevolen, namelijk ‘Ride on, Spirit’ van Brymir. 

    Redacteur Bart Al Foet weet het magistraal te verwoorden: “Onwerkelijk wat hier gebeurt. Brymir heeft van het beste genomen wat er te vinden is in Finland en er vervolgens iets merkwaardig moois van gemaakt: Ensiferum-paganerie, Mors Principium Est-virtuositeit, Stratovarius-power metal en Wintersun-composities. Doe daarbij nog wat SepticFlesh-techniek en Dimmu Borgir-syntherese en je hebt een fenomenaal lekker plaatje. ‘Ride On, Spirit’ is een niet normaal sterk melancholisch pagan nummer met een pakkende tekst en mannelijke koorzang die epischer dan episch is.”

    ‘Ride On, Spirit’ dus, van Brymir. En mocht je het niks vinden, vrees niet. Zware Metalen belooft: “De volgende keer doen we gewoon weer black hoor 😉”

    • Lees de recensie op Zware Metalen

    Gatecreeper - Anxiety

    Ik probeer een strikt ‘1 nummer per band’-beleid te hanteren in Dood & Verderf, dus feitelijk is Gatecreeper niet welkom. Maar goed, maart 2018 is alweer zó lang geleden, dat ik nogmaals val voor de brute oldschool deathmetal van het Amerikaanse Gatecreeper. Denk Obituary, denk Bolt Thrower, denk At The Gates, denk alles waar je agressief-gelukkig van wordt: Gatecreeper heeft het. 

    Stormlord - Mediterranea (Far)

    Vo]]> full 21 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/07/doodverderf-2019-07.jpg?fit=2120%2C1200&ssl=1 false no 56:10 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juni-2019-batushka-hate-rammstein-apocalypse-en-meer/ Thu, 13 Jun 2019 11:00:14 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=24083 Dit, lieve mensen, waren zes zware weken. Er kwam zo absurd veel toffe nieuwe metal uit, dat ik het nooit eerder zo moeilijk vond om de playlist terug te brengen naar een uur muziek. Het goede nieuws is daarbij gelukkig dat echt élke plaat in dit uur Dood & Verderf snoeihard raak is, van Amerikaanse elektronische metalcore via Poolse verboden blackmetal tot Rotterdamse punk-hardcore-metal-gabber-breakcore. Plus: de Buiten in Baroeg-tip, de Zwaar Aanbevolen-release. En de Haatplaat. Oh, de haatplaat. Laat dit een goede les zijn voor élke metalband ooit: nooit meer covers opnemen. Nooit meer. Nooit. Meer.

    Hate - Seventh Manvantara (Auric Gates of Veles)

    Het is natuurlijk ook niet leuk om in Polen te wonen. De eeuwige invloed van de katholieke kerk, een conservatieve regering, een geschiedenis waarin je altijd gepest bent. Nu kun je met die woede veel naars doen, maar het Poolse Hate dacht vermoedelijk: weet je wat, we gaan uit therapeutisch oogpunt absurd agressieve metal maken. Dat doen ze sinds 1991, Auric Gates of Veles is alweer hun elfde album, en sinds kort zitten ze comfortabel in de het Slavische mysticisme als inspiratiebron voor hun teksten. Tsja, je moet toch wat, als je al dik twintig jaar niet meer overheerst wordt door andere landen. En je verstaat er toch niets van.

    Sevent Manvantara, de 2e single van het album, is vooral enorm bruut en melodisch zéér interessant. Of, in de woorden van zanger & gitarist Adam "ATF Sinner" Buszko: “When it comes to guitar sound, it was meant to be a wall of sonic destruction with dark ambient elements in the background.” Sonische vernietiging, mij heb je.

    Brand Of Sacrifice - Divinity (Godhand)

    Nee, nee, nee, natuurlijk kan dit niet. Dit is een metalband die niet echt metal is, want ze spelen deathcore. Op het discussieforum van The Metal Archives was iemand zo dom om te vragen ‘hey guys why is Brand of Sacrifice blacklisted? i can't hear any reason for it’, waarna het antwoord van een van de regulerende kampbeulen nogal voor zich sprak: “It's pretty much straight up deathcore, the kind we don't accept.”

    Maar goed! Divinity is gewoon een erg, erg brute tech-deathcoreplaat voor alle getormenteerde pubers - en ik! - die soms gewoon even boos willen zijn en een auto willen optillen, om daarna gewoon weer het verzameld werk van Dostojewski te lezen, vrees niet.

    Lastig punt voor deze - Amerikaanse & Canadese, wat anders? - band is dat ze erg door de manga-serie Berserk geïnspireerd is, en daar zijn manga-puristen dan weer boos over, onder meer omdat Brand of Sacrifice in zijn merchandise karakters uit Berserk gebruikt. Sterker nog: zelfs de bandnaam is een concept uit Berserk. “The Brand of Sacrifice marks those anointed for the Invocation of Doom, a sacrificial ceremony in which those consecrated by the laws of causality transcend their humanity, resulting in the creation of an apostle or God Hand, as well as severing an apostle's last ties to humanity.”

    Zwaar Aanbevolen

    Full of Hell - Burning Myrrh / Haunted Arches (Weeping Choir)

    “Het is de beurt aan Full Of Hell.” Wat je hoort, is de stem van Pim Kastelein, promovendus bij de economische faculteit van de Universiteit van Amsterdam, maar vooral hoofdredacteur van het online metalmagazine Zware Metalen. En hij is lyrisch. Ly-risch. Let op. “Voor het eerst in onze samenwerking stel ik voor om twee in elkaar overvloeiende nummers te draaien: Burning Myrrh en Haunted Aches.”

    Want, zo vervolgt hij zijn vitriolen lofzang: “Ik volg Full of Hell nu al bijna een decennium, en ben van ]]> full 20 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/06/doodenverderf-2019-06-header.jpg?fit=2667%2C2000&ssl=1 false no 1:01:10 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-mei-2019-belzebubs-baroness-darkthrone-en-meer/ Wed, 01 May 2019 13:00:21 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=21715 In de mei-editie van Dood & Verderf hoor je de beste nieuwe extreme metal, variërend van Rotterdamse hardcore tot zéér energieke groovemetal. Plus: de Buiten in Baroeg-tip voor het optreden van Officium Triste, de Zwaar Aanbevolen-release van Zware Metalen uit Domstad Svart Metael, en de Haatplaat, waarin wéér een jeugdheld definitief door het ijs zakt. Want wie was er vroeger géén fan van Fear Factory? Nou dan. Plus: als je voor 14 mei intekent, dan kan je bestelling van zo'n prachtige shirt van Dood & Verderf (met design van Nozzman!) nog nét op tijd mee.

    Belzebubs - Blackened Call (Pantheon of the Nightside Gods)

    Allemachtig. Niet alleen had Dimmu Borgir zijn ziel (nogmaals) aan satan verkocht om anno 2019 nog zulke muziek te kunnen maken, ook heeft het Finse Belzebubs de beste back story ooit. De melodische blackmetalband is namelijk ontstaan uit de gelijknamige webcomic van de Finse auteur J.P. Ahonen, over een disfunctioneel blackmetalgezin. En omdat blackmetal zowel true als funny as fuck is, bereikt hij daar (zelfs de Volkskrant schrijft erover) miljoenen lezers mee.

    Ahonen zinspeelde in Belzebubs al eerder op het bestaan van een band, en in 2018 verscheen opeens de single ‘Blackenend Call’ van de band, waarvan de leden onbekend zijn  (maar het gerucht gaat dat de zanger van Insomnium er iets mee te maken heeft).

    Nu, een jaar later, is er de langspeler Pantheon of the Nightside Gods, die niet alleen absurd positief ontvangen is, maar ook een paar hilarische videoclips van Ahonen kent, waaronder Blackened Call, inclusief opblaaspop, speeltuin en bladblazer. Je moet het zien om het te begrijpen.

    Darkthrone - The Hardship of the Scots (Old Star)

    Toegegeven: ik ben geen groot fan van oldschool heavy metal. Kom op, denk ik dan, het is 2019, niet 1992, get on with it. Maar voor ‘The Hardship of the Scots’, de nieuwe single van het Noorse Darkthrone maak ik een uitzondering. Ik bedoel, soms zijn er redenen om terug te grijpen op vroeger, en deze Black Sabbath-meets-Celtic Frost-achtige metalplaat laat er daar heel veel van horen. Plus: het album Old Star komt uit op het legendarische Peaceville-label, waar vroeger Paradise Lost, My Dying Bride en Anathema hun zo vrolijk-suïcidaalmakende doommetal op uitbrachten. Plus 2: ze bestaan al dertig jaar, dat moet ook gevierd worden.

    Zwaar Aanbevolen

    Laster - Vacuüm ≠ behoud (Het Wassen Oog)

    Zware Metalen, hét online magazine over metal, geeft in ‘Zwaar Aanbevolen’ zijn maandelijkse tip van dé nieuwe release voor Dood & Verderf. En niet voor het eerst betreft het hier blackmetal van eigen bodem, alhoewel het ditmaal een stuk experimenteler, progrockeriger en jazzier klinkt. Hoera!

    We hebben het over Vacuüm ≠ behoud van het experimentele blackmetalgezelschap Laster uit Utrecht (‘Domstad Svart Metael!’, aldus hoofdredacteur Pim Kastelein), afkomstig van het onlangs uitgebrachte album Het Wassen Oog.

    Want, in de woorden van recensent Alwin Voets: “De drie heren spelen en experimenteren ver buiten de grenzen van de conventionele black metal. Melodische zang wordt afgewisseld door de kenmerkende schreeuwvocalen: een soort gedempte, fluisterschreeuw die opvallend fijn te verteren is. Vacuüm ≠ behoud is een wisselwerking tussen black metal en rustige avantgarde intermezzo’s, afgetopt met een vleugje jazz. Deze combinatie]]> full 19 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/05/2019-05-webcam-rotterdam.jpeg?fit=1496%2C844&ssl=1 false no 59:29 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-april-2019-hecate-enthroned-rammstein-amon-amarth-la-la-laaa-en-meer/ Wed, 03 Apr 2019 13:00:16 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=20170 April betekent de start van anti-cyclisch muziek draaien. Want hoe meer zon, hoe donkerder ik mijn platen kies. Welkom dus bij de auditieve salpeterpoel van Dood & Verderf! Voor je klaar staat een uur lang de beste nieuwe extreme metal, inclusief de maandelijkse concerttip van Baroeg (uit Wales), de Zwaar Aanbevolen-release van Zware Metalen (Friesland de gekste) en de Haatplaat (vikingen, vikingen, tra la la la laaaa). En, voor de liefhebbers: de intekenlijst voor de prachtige shirts, met het logo van Nozzman, staat open. Nog een paar te gaan, en er kan besteld worden!

    Met dank aan Ronnie Deelen voor het prachtige hoofdbeeld

    Antropomorphia - Womb ov Thorns (Merciless Savagery)

    Categorie ‘checks all boxes death metal’. Want: onleesbaar bandlogo. Trve kvlt gebruik van de ‘v’. Corpsepaint. Tilburg. Actief sinds 1989. Plus: in 2013 dreigde in Duitsland een ban op het album Evangelivm Nekromantia, vanwege het vermeende ‘necrofiele, satanistische en sadistische karakter van de plaat’ die ‘geestenbezwering en necrofilie verheerlijkt en de jeugd schaadt’.

    En nu is er dus Womb ov Thorns, de eerste single van Merciless Savagery dat deze maand uitkomt. Een ideale lenteplaat om de april-editie van Dood & Verderf mee te openen.

    Aephanemer - The Sovereign (Prokopton)

    Ja, ik weet het. Dit klinkt als de intro van elke film van Michael Bay, waarin een komeet/zeemonster/Duitser/schoonmoeder het leven van alle mensen op aarde bedreigt. Nu is het ook weer niet zo dramatisch, maar Aephanemer is niet vies van grote gebaren. En da’s best knap, want het is a: een Franse en b: 50% vrouwelijke band, wat niet al te prototypische eigenschappen voor een melodieuze metalband zijn.

    Het moet ook gezegd worden: de Efteling-vibe is erg, erg groot bij The Sovereign, de populairste track van Prokopton. Maar goed. Ik hou van de Efteling, dus ik vind het allemaal prima. En ongegeneerd transponeren, tot 4 noten aan toe! Dat durfde zelfs Amorphis nooit aan, en die zijn toch echt officieel wereldkampioen nummers transponeren.

    Zwaar Aanbevolen

    Ûngrûn - De Oanstjit Ta Hjar Ûngerjuchtichheit (demo)

    Elke maand schuift het online metalmagazine Zware Metalen aan bij Dood & Verderf voor Zwaar Aanbevolen: dé tip van een nieuwe release, meestal uit de meest obscure hoeken van het metallandschap. Ditmaal haalt Zware Metalen de diabolische mosterd uit Friesland, uit de fabriek van het tweekoppige Ûngrûn, vertelt redacteur Bart Al Foet.

    “Een demo van een onbekende Friese blackmetalband, bestaande uit leden van Verwoed, Dool, Lugubre en Kjeld; stuk voor stuk bands die het vernoemen waard zijn. Het “Fries” staat centraal op deze release, en dat gaat veel verder dan het taalkundige. Neen, Fries is een cultuur, een geldingsdrang temidden van de eindigheid van het bestaan en de tegenstand van anderen. Een erfenis van Friese legendes en mythen, die het best overgedragen wordt vanuit Oudfriese vertalingen van runen.

    Ûngrûn vertelt over de mythen rond het ontstaan van Frisia, verteld in de taal die wordt gebruikt in de Oera Linda, een verzameling van oude legenden. De mythologische melancholie en het verlangen naar ‘iets overstijgends’, naar meer dan wat we zien binnen onze realiteit, is in deze nummers verwerkt. Black metal, vermengd met het gevoel van door wind bewogen velden en troebel water, de taal van verzet en het bestaan.”

    En dus zetten we bij Dood & Verderf ‘De Oanstjit Ta Hjar Ûngerjuchtichheit op’. Meezingen mag altijd.

    full 18 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/04/2019-04-webcam-londen.jpeg?fit=1600%2C1200&ssl=1 false no 58:44 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-maart-2019-samael-fleshgod-apocalypse-phlebotomized-myrath-hihi-en-meer/ Wed, 13 Mar 2019 12:00:56 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=19052 Het is maart! We hebben die teringwinter overleefd en mogen vol goede moed de lente in. Dus welkom bij Dood & Verderf! Je hoort niet alleen de beste metal uit Rozenburg, Zwitserland, Zweden en Rusland, maar ook de maandelijkse concerttip van Baroeg (geen metal!), de Zwaar Aanbevolen-release van Zware Metalen (hoor ik daar De Efteling?) én de - episch hard te haten - Haatplaat.

    Samael - In The Deep (Lux Mundi)

    Ja, daar gaan we weer: een extreme metal-band uit Zwitserland. Ditmaal is het Samael, de industrial-metalband die al 30 jaar (!) actief is. En dat blijf ik gek vinden, want Zwitserland staat al jaren in de top-5 van de World Happiness Report van de Verenigde Naties. Waarom dan zoveel woede, jongens?

    Afijn. In The Deep dus. Dat is absoluut geen nieuwe single, want deze komt uit 2011 en is afkomstig van het album Lux Mundi. Maar! Lux Mundi komt dit jaar opnieuw uit, en In The Deep is zo’n absurd kicke single waar ik al weken mijn tientallen kilometers op hardloop, dat ik deze re-release als prima argument gebruik om het nummer te draaien. Bovendien gaat de nieuwe Lux Mundi een stuk beter klinken, want het is opnieuw afgemixt door de man achter Rammstein en Within Temptation, met bovendien 7 bonustracks op de plaat.

    PS Mijn favoriete detail rondom Samael blijft natuurlijk hoe de oprichters ervan heten. Ik citeer de onvolprezen Metal Archives: “Xy and Vorph are brothers. Up to 1991, Vorph was known as Vorphalack, and Xy as Xytraguptor. Later on, Vorphalack shortened his name to Vorph, while Xytraguptor became Xytras and then Xy.”

    Phlebotomized - Chambre Ardente (Deformation of Humanity)

    Phlebotomized, da’s Dark Tranquility uit Rotterdam Rozenburg! Nu snap ik dat ook wel, want wie midden in Mordor woont, in de vorm van het immense industrieterrein vol raffinaderijen, chemiefabrieken en andere wereldvreemde entiteiten, die kan weinig anders dan atmosferische, deprimerende en agressieve muziek maken.

    En het mooie is ook dat ik Phlebotomized niet alleen draai omdat ze uit Rotterdam komen. ‘Chambre Ardente; doet soms denken aan de mooiste momenten van de Zweedse melodeathgiganten van Dark Tranquility, soms aan de majestueuze doommetal van Orphanage, en soms gewoon helemaal eigen klinkt.

    Heel het album Deformation of Humanity is trouwens een aanrader, want Phlebotomized (dat te boek staat als, jawel, avant-garde deathmetal) durft het probleemloos (en meestal zelfs tamelijk succesvol) aan om trancesynthesizers, beats en cleane vocalen erin te gooien. Het moet gezegd: voor een band die al actief is sinds 1990 (en nooit vies was van het experiment), is dat een prestatie van formaat. I have to change to stay the same, zei een kunstenaar daar ooit over. Precies dat.

    Zwaar Aanbevolen

    MZ. 412 - Ulvens Broder (Svartmyrkr)

    Deze maand was ik op een nieuwjaarsborrel van Zware Metalen, het online metal-magazine van Nederland en België. Daar sprak ik veel van de schrijvers. Dus ik kan nu eindelijk hun stemmen normaal nadoen!

    En dat is fijn, want in de maandelijkse Zwaar Aanbevolen-tip citeer ik één recensent en het album dat hij of zij waardevol genoeg vindt om te draaien in Dood & Verderf.

    De Zwaar Aanbevolen van deze maand is ‘Ulvens Broder’ van Mz. 412 aan, kort voor  Maschinenzimmer 412). Hoofdredacteur Pim Kastelein omschrijft deze filmische dark industrial-aanbeveling als een die de brede smaak van de redactie reflecteert, of, in de woorden van redacteur Marko Bok:

    ]]> full 17 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/03/dood-verderf-2019-03-huilen-lachen.gif?fit=972%2C730&ssl=1 false no 58:51 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-februari-2019-hecate-enthroned-sisters-of-suffocation-swallow-the-sun-en-meer/ Wed, 06 Feb 2019 12:00:03 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=16963 De meest deprimerende maand van het jaar verdient een dito geluid. Vrees niet: dat krijg je in dit uur Dood & Verderf dubbel en dwars. Bong-Ra, Hecate Enthroned, Swallow The Sun, Darkspace, Mist Of Misery: de afgrond wacht op je. Gelukkig zijn er ook lichtpunten, zoals de bijna-Haatplaat (Spaanse metal! \o/), dream thrash (het bestaat!) en absurd toffe stonerrock uit Brussel.

    Hecate Enthroned - Temples That Breathe (Embrace the Godless Aeon)

    Februari is natuurlijk een deprimerend tranendal, maar met een plaat zoals van Hecate Enthroned komen we er wel doorheen. Deze symfonische black-deathmetalhelden hakken en zagen sinds 1995 aan de weg richting de hel, even speelde oprichter Jon ook mee met Cradle Of Filth (ja, precies, daar moest je aan denken, opeens valt alles op z’n plek), sinds 2013 gebeurde er niks meer.

    En nu, boem, is daar opeens de nieuwe plaat: Embrace The Godless Aeon. Dat klinkt als Cradle Of Filth op z’n best, alleen dan anno 2019, en dat is zeer, zeer plezierig. En, fun fact: volgens de liner notes zijn de vocalen opgenomen in de hel. Blijkbaar hebben die salpeterpoelen een prima akoestiek. En, ook niet onbelangrijk: op 20 april staat de band in Baroeg.

    Bong-Ra - Aton / Mind Machine (Antediluvian)

    Oh Bong-Ra. De kenner kent hem als breakcoreproducer uit Rotterdam, de fanaat als bassist van Celestial Season in begin jaren ‘90. Maar Jason Kohnen heeft nu besloten dat alles weer anders moet, zoals hij zo vaak besloot, als hij weer een atmosferische doomjazzband oprichtte. De nieuwe Bong-Ra mengt - grofweg - zijn bascarrière met zijn liefde voor breakcore, en verdrinkt deze drone-doommetal in een bad vol Lovecraftiaanse horrorgeluiden.

    Hoe dat klinkt? In mijn recensie voor de Rotterdamse Popunie omschreef ik dat als volgt: “Dit vierkoppige monster stormt je kamer binnen, vreet je huisdieren op, pist over de kamerplanten, krabt het behang van de muur, slaat je partner bewusteloos en gaat dan hoogst intimiderend voor je zitten, je constant aanstarend, de vuige adem in je gezicht blazend, diep grommend, om een ruim half uur later te vertrekken, jou half bewusteloos, geheel uitgeput achterlatend, gespeend van welk gevoel van vreugde dan ook, alsof een Nazgul en een Dementor hun wedstrijd zielezuigen in jouw lichaam speelden.”

    Zwaar Aanbevolen

    Astronoid - I Dream In Lines (Astronoid)

    “Met de aanbeveling voor februari gaan we gewoon ferm op een omstreden hype zitten, wellicht nog voordat hij goed en wel bestaat”, vertelt hoofdredacteur Pim Kastelein van Zware Metalen. “Dream Thrash. Je moet de genretypering maar op je eigen muziek durven plakken. Astronoid durft het, en bracht onlangs haar tweede album uit.”

    Redacteur Niels Kreijveld omschreef het album in zijn recensie als ‘een verworven smaak’. “Ik betwijfel of het zal resoneren bij de doorgewinterde luisteraar die aan de zwaardere zijde van het spectrum leeft. Mocht je echter niet vies zijn van wat lekker in het gehoor liggende, instant bevredigende melodieën, stap dan in het fluweelzachte bed dat Astronoid voor je spreidt, en laat je mee de droom invoeren, terwijl je wordt gedrapeerd in hemelse walmen en wordt voortgestuwd door verheffende krachten. Mocht je de exosfeer die dit album creëert kunnen omarmen, dan zou dit wel eens jaarlijstmateriaal kunnen zijn.”

    Sisters Of Suffocation - Little Shits (Humans Are Broken)

    Oké. Omdat Sisters Of Suffocation uit Eindhoven zo expliciet uitdraagt dat het een (bijna) all female death]]> 16 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/02/2019-02-mengpaneel-e1549492364271.jpg?fit=4032%2C2469&ssl=1 false no 1:02:58 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-januari-2019-rotting-christ-dream-theater-august-burns-red-en-meer/ Wed, 16 Jan 2019 13:00:03 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=15747 Buiten is grijs, koud, nat en duister. Deze editie van Dood & Verderf is minimaal even deprimerend, met werk van Vanha, Rotting Christ en A Pale Horse Named Death. Maar er zijn ook lichtpunten, zoals de eenmalige editie van de Hyrule Plaat, het gruwelijke gebeuk van Deserted Fear en Lorna Shore, en zélfs muziek van Dream Theater en Soilwork. Tel daar de voormalig zanger van Biohazard en Belgische post-blackmetalgekte bij op, en je weet wat je te wachten staat.

    Vanha - Storm of Grief (Melancholia)

    Het is vandaag mijn verjaardag. Hoera. 38 jaar. Dat het nog maar lang moge duren. Wat een feest. Dit leven is het waard om te leven.

    Nee, natuurlijk is het geen feest! Het is misère! Een tranendal! Een eindeloze salpeterpoel voor geknars der tanden.

    En dat is maar goed ook, want Jan Johansson maakt de soundtrack van deze ondermaanse depressie. Als Vanha maakt hij moederziel alleen zijn zeer deprimerende muziek, vol invloeden van Paradise Lost, Amorphis en My Dying Bride. Tragedie, tragedie, tragedie.

    Heerlijk!

    (zelfs de videoclip is er wat sip van geworden en toont geen enkele beweging :( )

    Deserted Fear - Welcome To Reality (Drowned by Humanity)

    Old! School! Death! Metal! Uit! Duits! Land! Woooeeeeehooooeeeee!

    Prachtig dit. Prachtig. Half februari komt Drowned By Humanity uit, en de openingssingle Welcome To Reality is zeer, zéér plezierig. Wie dit opzet tijdens het paintballen of lasergamen, schiet net zolang door tot iedereen appelmoes is. Want alles moet dood, met dank aan Deserted Fear.

    (ik snap echt niet waar deze videoclip over gaat; over varen en vaten kwijtraken en daar heel boos bij kijken en onversterkt deathmetal op het strand spelen?)

    Zwaar Aanbevolen

    Soul Grip - Grand (Not Ever)

    Zware Metalen, hét online magazine over metal vol recensies en interviews, tipt maandelijks dé nieuwe release van dit moment in Dood & Verderf. Ditmaal kiest dit prachtige, gitzwarte platform voor het Belgische Soul Grip, dat voor de langspeler Not Ever een keurige 8 ontving. Cor Vos, beter bekend als Corpus Corrie, werd tijdens het recenseren vooral tamelijk wild van Grand, volgens hem het meest succesvolle nummer op het album vanwege het hoge melancholische gehalte.

    “De smaak van wanhoop ligt al bij de eerste tien seconden op de tong en doet een druppel kwel veranderen in een ware waterval van gruwel. Het nummer klinkt bij de eerste luisterbeurt nog wat chaotisch, maar na meerdere luisterbeurten ontdek ik de verschillende lagen en daarmee de logica die erachter schuilt. Woorden als ‘gadverdamme’, ‘hè?’, ‘gekkenhuis’, ‘kippenvel’, ‘nice’ en ‘wat de neuk’ spoken door mijn hoofd tijdens elke luisterbeurt. Als een album dat met mij kan doen, dan gebeurt er iets goeds.”

    De hele recensie vind je op www.zwaremetalen.com

    (en zoals altijd bij (post)blackmetal snap ik weer helemaal niks van de videoclip die erbij hoort)

    Dream Theater - Fall Into The Light (Distance Over Time)

    Ja, lach maar. Ik draai gewoon Dream Theater. En met trots he! Ik vond Dream Theater vroeger al bijna niks, omdat ik ze niet metal genoeg vond. ‘Harder’, dacht ik de hele tijd, ‘make it fucking louder!’. Nu ik 20 jaar ouder ben en de 2e single hoor van Distance Over Time, die half februari uitkomt, denk ik: verdikkeme, da’s eigenlijk best prima te doen, progmetal. Maar wat ik vooral denk: mijn hemel, wat maken die gasten goede nummers. Dat ref]]> full 15 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2019/01/20190116_171750-ANIMATION.gif?fit=1017%2C763&ssl=1 false no 55:22 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-december-2018-diabolical-m-laibach-ja-echt-arch-enemy-sorry-en-meer/ Wed, 12 Dec 2018 15:31:16 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=14140 De laatste uitzending van het jaar, en als het meezit nog op tijd voor het einde der tijden. Dat vieren we met episch kicke platen van Diabolical en Jonestown, het-laatste-concert-voordat-de-wereld-vergaat in Baroeg van Pungent Stench, de superzware Zwaar Aanbevolen-deathmetal, én een verschrikkelijk slechte uitvoering van een op zich goed karaoke-idee - van Tears For Fears!

    Diabolical - We Are Diabolical (Eclipse)

    Het is bijna oud & nieuw! Hoera! Want dan vergaat de wereld! Toch? Ik hoop het altijd stiekem. En nu is de soundtrack ook nog eens beschikbaar! Dit wordt een prachtig einde.

    Deze maand rende ik de Bruggenlooop. Da’s 15 kilometer door Rotterdam rennen, met hier en daar een Brienenoord die beklommen moet worden. Klinkt zwaar, maar met We Are Diabolical van - jawel - Diabolical ben je na een paar minuten al zes keer klaar. Dat moet ook wel, want tijdens dit nummer hoor je ook zes keer de wereld vergaan.

    Deze Noord-Zweedse lachebekjes gaan al dik twintig jaar mee, met Eclipse als vijfde langspeel-wapenfeit. Grand, intense, ominous and dark, omschrijft Diabolical het album. Daar lijkt me weinig aan gelogen, getuige ook de stemmige zwart-wit-videoclip.

    https://www.youtube.com/watch?v=repKhh998Io

    (gezelligheid alom)

    An Evening With Knives - Fade Out (Fade Out)

    Eindhoven de gekste! En de depressiefste ook! Tenminste, als het aan An Evening With Knives ligt, een niet al te vrolijk stemmende post-sludge-metalband uit de hoofdstad van Nederland onder de rivieren.

    Die auditieve depressie komt trouwens niet uit de lucht vallen, want het bijna 10 minuten lange ‘Fade Out’ gaat over het aan Alzheimer overlijden van de vader van Marco Gelissen, de zanger en gitarist van de band. Geen gezellige materie dus. Maar als je dan toch heen moet gaan, dan is deze soundtrack de beste begeleiding ooit.  

    Zwaar Aanbevolen

    Obliteration - Cenotaph Obscure

    Zware Metalen, hét online magazine over metal vol recensies en interviews, tipt maandelijks dé nieuwe release van dit moment in Dood & Verderf. Ze houden het deze maand simpel met ‘Cenotaph Obscure’, van het gelijknamige album van het Noorse Obliteration, vol heerlijke oldschool death met inventief gitaarwerk. Dienstdoende recensent Michiel Hoogkamer noteert hierbij de volgende passende kerstgroet:

    “Is de ‘gezelligheid’ van december niets voor jou (geloof me, ik ken het gevoel)? Dan biedt Obliteration uitkomst. Cenotaph Obscure staat vol creatieve, soms atonale death metal waarbij het ‘old school’-gevoel nooit verloren raakt. Het is het antigif voor eender welk met bekende Nederlanders gevulde RTL 4-programma - en bovendien een heel goed album.”

    De hele recensie vind je op www.zwaremetalen.com

    Laibach - Climb Ev’ry Mountain (The Sound Of Music)

    Jaaaaaaa. Dit is geen metal. Ik weet het, ik weet het. Maar mijn hemel, wat klinkt Milan Fras van het Sloveense Laibach 100% als Till Lindemann van Rammstein, alleen dan misschien wel nóg dieper! Menigmaal zal de band gedacht hebben: wat als we gewoon metal waren gaan maken, dan waren we Rammstein voor en waren we rijk! Maar ja.

    En wat zou deze - jawel - cover van The Sound Of Music perfect werken in een metal-uitvoering! Maar ja.

    Fun fact: het bijbehorende album, The Sound Of Music, werd voor het eerst gespeeld toen Laibach in 2015 speelde in, jawel, Noord-Korea, waar ze de eerste buitenlandse rockband ooit waren die daar mocht optreden. The Sound Of Music is bovendien razend populair als instrument om de jonge Kim Jong-un’s]]> full 14 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/12/2018-12-blij.jpg?fit=4608%2C3456&ssl=1 false no 1:00:39 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-november-2018-rammstein-slipknot-warrel-dane-en-meer/ Wed, 14 Nov 2018 14:48:38 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=12634 Laat je niet in de luren leggen door de bands in de titel van deze uitzending: we gaan ouderwets hard rammen, met allesvernietigers als The Order Of Apollyon, Evoken en Vanhelgd. Maar Rammstein, daar ben ik gewoon heel boos over. Slipknot viel best mee. En Warrel Dane is niet voor niets overleden. Tel daar wat progmetal en sludge bij op, een unicum uit Zuid-Afrika én de concerttip van Baroeg, en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een vrolijk uur verse metal tijdens Dood & Verderf.

    The Order Of Apollyon – The Lies Of Moriah (Moriah)

    Soms, als ik muziek hoor, ongeacht het moment, wil ik theatraal nederzijgen op de knieën, mijn gebalde vuisten bloedend ten hemel richten, het manische hoofd in de nek leggen, en enkel kannibalistisch de goden van weleer aanschreeuwen. Wie goed oplet op de Maasboulevard in Rotterdam ziet me dat soms ook doen, tijdens het hardlopen, want de subliem-diabolische aansporing is dan sterker dan mijn geest of lichaam.

    En dat, precies dát gevoel, dat heb ik bij dit nummer van The Order Of Apollyon. Bereid je dus voor. Dit is Dood & Verderf met ‘The Lies Of Moriah’.

    De band bevatte in zijn tienjarige bestaan ooit onder meer leden van grootheden als Carcass en Cradle Of Filth, maar doet het tegenwoordig met een Franse line-up met pakkende namen als B.S.T., S.K., S.R. en A.K. Dat houd je met blackmetalbands. Ook de referenties aan Lord of The Rings (Moriah ken jij – want geef maar gewoon toe dat je LOTR-fan bent, je luister naar metal, dat kan niet anders – natuurlijk ook als Khazad-dûm, de mijnen van de dwergen onder de bergen van mist waar het volk van Durin woonde, het grootste koninkrijk ooit gebouwd door dwergen).*

    Maar laat je niet in de luren leggen door de clichés: dit album is serieus duister en serieus kicke.

    * Fuck, mijn fout. Ik hoor net van de band dat mijn aanname niet klopt:

    Btw not a big deal but there is actually no Tolkien reference in this album. The Moriah we refer to is the one from the Old Testament (Abraham’s story in Genesis)

    Haken – Puzzle Box (Vector)

    Progmetal-alert! Ja, ik weet het, dit is voor systeembeheerder-metal die een emotionele breakdown te verduren hebben vanwege een mislukte migratie naar Windows 10 van het serverpark, maar dat neemt niet weg dat Puzzle Box van Haken erg, erg indrukwekkend is. (dat vinden de systeembeheerders trouwens ook, het album Vector krijgt overal absurd hoge cijfers)

    Natuurlijk komen ze uit Londen (dit is niet ironisch bedoeld, Londen kent blijkbaar veel systeembeheerders die metal maken, plus dat ik niet zeker weet of Haken niet stiekem gewoon Arcane Roots is), natuurlijk spelen ze polyritmisch, natuurlijk hebben ze per nummer net iets meer ideeën dan tijd, en natuurlijk stapelen ze vocalen. En toch vind ik het kicke, al was het maar vanwege de superdikke productie en ongegeneerde fusion-synthesizers.

    Zwaar Aanbevolen

    Evoken – The Weald Of Perished Men (Hypnagogia)

    Elke maand geeft het online metal magazine Zware Metalen zijn Zwaar Aanbevolen-tip voor Dood & Verderf. Ditmaal is het redacteur Joost Aarts die het diabolische offer brengt. Aarts gaf maar liefst een 9,5 aan de nieuwe plaat van Evoken, een Amerikaanse band die al dik 25 jaar de religie van funeral doom & death predikt. Dat betekent: tergend lange nummers, zoals afsluiter The Weald Of Perished Men.

    Aarts schrijft daarover: “Na beluisteren ben je rijp voor een dikke vitamine D-shot (of een upliftin]]> full 12 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/11/IMG_20181114_150547.jpg?fit=4608%2C3456&ssl=1 false no 58:04 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-oktober-2018-deicide-bloodbath-sick-of-it-all-en-meer/ Wed, 10 Oct 2018 13:54:49 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=10643 Satan heeft ze weer voor het uitkiezen in dit uur van Dood & Verderf. Deicide grossiert in omgekeerde kruizen, meerdere bands uit Noord-Europa roepen hel en verdoemenis aan, en zelfs satanisten uit Gelderland en Overijssel laten zich niet onbetuigd. Dat en meer hoor je in de oktober-editie van Dood & Verderf, je maandelijkse overzicht van de beste nieuwe metalreleases.

    Bloodbath – Bloodicide (The Arrow Of Satan Is Drawn)

    Oldschool Scandinavische demonische deathmetal. Dat is wat Bloodbath belooft – en mijn hemel, wat weten die jongens hun belofte na te komen. Bloodicide is de openingssingle van het later te verschijnen The Arrow Of Satan Is Drawn (als dat geen kicke titel is, dan weet ik het ook niet meer).

    Bloodbath is bovendien – en daar gaan metalheads hard op – een allstar-band, met leden van legendarische acts als Paradise Lost, Opeth, Katatonia en Hypocrisy. Dat doen ze al 20 jaar, maar nog steeds klinken deze jongens zo urgent als een epipen bij een anafylactische shock.

    Leuk detail: op Bloodicide zingen naast Nick Holmes (Paradise Lost) ook Jeff Walker (Carcass), John Walker (Cancer) en Karl Willets (Bolt Thrower) mee. En het album komt ook nog eens uit op Peaceville, zonder twijfel één van de belangrijkste metallabels ooit. Hoe episch wil je het hebben?

    Deicide – Defying the Sacred (Overtures of Blasphemy)

    In de vorige uitzending van Dood & Verderf maakte ik er al melding van: er is een constante strijd in de metalscene tussen twee bands over wie nou eigenlijk het hardst gaat op Satan. Die strijdt woedt tussen enerzijds het Poolse Behemoth, die ik vorige maand draaide, en anderzijds het Amerikaanse Deicide.

    Het geheime wapen van Deicide is zanger & bassist Glen Benton, die – ik vermoed elke 666e minuut – een verhit omgekeerd kruis in zijn voorhoofd zet om toch vooral goed duidelijk te maken wie Satans favoriete homeboy is. Ook offerde hij vroeger regelmatig dieren tijdens optredens, wat onder meer bomaanslagen op Deicide opleverde. Never a dull moment met satan dus! Échte satanisten zetten trouwens hun vraagtekens bij hoe true Glen is, want volgens hen is het meer show dan innerlijk salpeterzuur.

    Dat neemt niet weg dat op Overtures Of Blasphemy Deicide héél veel superkicke deathmetalriffs neerzet, met Defying The Sacred als absoluut kopstuk. Als dit de soundtrack van de hel is, dan geeft dat een heel ander perspectief op de mogelijkheden van het hiernamaals.

    Zwaar Aanbevolen

    Kwade Droes – Misdaad Loont (De Duivel en zijn gore oude kankermoer)

    ‘De Duivel en zijn gore oude kankermoer’. Dat is de welluidende titel van het debuut van Kwade Droes, een obscure blackmetalgroep uit, jawel, Gelderland, uitgekomen op het even trv kvlt-label Ván Records. En dat is ook meteen de Zwaar Aanbevolen-tip van deze maand, uit de koker van het online metalmagazine Zware Metalen.

    Want, zo schrijft recensent Bart Al Foet, “Kwade Droes is satansgespuis, donkere proleten vol hellepus. Vunzige kinkels die de kunst der Zwarte Metalen laat heropbloeien in al zijn smerigheid. Onbeschaafd atavisme vol venijn. Verklankte chaosmagie door loodvergiftiging en delirium tremens, probeer het je voor te stellen. Nochtans is het niet experimenteel of avant-garde, dit is gewoon bijzonder zieke black met fluctuerende frequenties die ranzig ronken en ruisen tot je met een rottig gevoel achterblijft. Sinds juni 2018 staat deze op repeat in het Vagevuur.”

    En dus krijg je van ons, namens Zware Metalen, dit stukje esthetiek uit het zevende niveau van de hel: Kwade Droes met Misdaad Loont.

    De hele recensie vind je op https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/10/2018-10-animated.gif?fit=972%2C730&ssl=1 false no 58:56 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-september-2018-behemoth-fleddy-melculy-aborted-en-meer/ Wed, 05 Sep 2018 14:00:43 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=8891 Een haatplaat met gabber en hiphop, een Baroeg-tip met humor, een vocabulair beperkte Zwaar Aanbevolen-tip, en zeemonsters die lijken aan hun tentakels rijgen: dit is de september-editie van Dood & Verderf, je maandelijkse overzicht van de beste nieuwe metalreleases.

    Exocrine – Hayato (Molten Giant)

    Ja, dat klinkt verdacht Amerikaans he, met die synthesizers, melodieuze refreinen en overdreven focus op techniek? Vrees niet: Exocrine is een tech-death-band uit Bordeaux, die met langspeler Molten Giant vrolijk in de categorie Obscura en The Faceless komen. Lees: zestien ideeën per minuut, en de manager vermoordt een kitten als als er niet elke tien seconden een tempowisseling plaatsvindt.

    Aborted – TerrorVision

    Of het nou Amen-Ra, Deus of Technotronic is: ik heb al jaren een zwak voor Belgische bands. Ze lijken wat minder conventioneel te denken dan Nederlanders, meer ruimte te hebben voor het experiment, en niet bang te zijn om boven het maaiveld uit te komen.

    Aborted is ook zo’n mooi voorbeeld daarvan: grindcore uit Oost-Vlaanderen. Al twintig jaar maakt de band, in wisselende samenstellingen, gruwelijke metal, met TerrorVision als laatste wapenfeit. Alleen al de hoes is prachtig: Cthulhu-achtige zeemonsters die de lijken van de mensheid vrolijk aan hun tentakels rijgen. Mocht het ooit zo ver komen, dan lijkt Aborted me de uitgelezen band om deze apocalyptische ondergang van de aarde van een gepaste soundtrack te voorzien.

    Zwaar Aanbevolen

    The Spirit – Cosmic Fear (Sounds from the Vortex)

    Ik dacht: ik stop er deze editie toch nog één Scandinavische band bij, gewoon, omdat een zichzelf respecterend metalprogramma niet zonder kan. Blijkt The Spirit uit Duitsland te komen! Da’s best gek, want Cosmic Fear klinkt echt op alle mogelijke manieren als een van de honderden Dissection-klonen uit Zweden. Nouja, wat ze misschien verraadt, is het nogal gebrekkig gesproken en gevonden Engels, maar verder? Wat allemaal niet wegneemt dat Cosmic Fear een absoluut kicke melodieuze deathmetaltrack is met veel goede ideeën en erg toffe tempo’s, van een band die welgeteld één release heeft.

    Die kwaliteit viel ook op bij de recensenten van Zware Metalen, het metal-magazine van Nederland en België. Corpus Corrie, ja echt, schreef namelijk over Sounds from the Vortex:

    “Het ware geweld barst los met de tweede track Cosmic Fear. Een knaller van een plaat vol brute blastbeats, strakke gitaarrifs en een heerlijk old-school gevoel. De zang mag er zeker zijn en doet lichtelijk denken aan de kunsten van Shagrath van Dimmu Borgir. Ook de tempowisselingen in het nummer zijn ijzersterk. Na ongeveer een minuut volgt een ritme waar ik met mijn vuist in de lucht wil stoten. De vingers en voetjes bewegen mee op dit pakkende stuk en mijn nekspieren krijgen het zwaar te verduren tijdens het headbangen.”

    De hele recensie vind je op www.zwaremetalen.com

    Hangman’s Chair – Naïve (Banlieue Triste)

    In de jaren ‘90, ten tijde van giganten als Machine Head, Fear Factory en Biohazard, vormde een andere Amerikaanse metalband een vreemde buitenbeen: Type O Negative, een oneindig sarcastische doommetalband met prachtige zinnen als ‘loving you was like loving the dead’ en ‘for her lust, she’ll burn in hell, her soul done medium well’. De bijzonder charismatische frontman, Peter Steele, schopte het zelfs tot de Playgirl (niet alleen zijn basgitaar was heel lang), maar overleed in 2010 aan hartklachten.

    Maar nu is er dus Hangman’s Chair, een band die zo ]]> full 11 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/09/2018-09.jpg?fit=4608%2C3456&ssl=1 false no 58:56 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juli-2018-anaal-nathrakh-runemagick-shylmagoghnar-en-meer/ Thu, 26 Jul 2018 10:00:33 +0000 https://www.doodenverderf.nl/?p=6679

    • Welkom bij een nieuwe editie van Dood & Verderf op Operator Radio
    • Waarin ik de beste nieuwe metalreleases van de afgelopen maand voor je draai
    • Inclusief de maandelijkse concerttip van Baroeg, de Zwaar Aanbevolen-release van Zware Metalen, en de Haatplaat, die ditmaal even hilarisch als pijnlijk is.
    • Uitzendingen terugluisteren, alle tracklists, afspeellijst op Spotify, maandelijkse nieuwsbrief en bijbehorende podcast: je vindt het allemaal op www.doodenverderf.nl

    Anaal Nathrakh – Forward! (A New Kind Of Horror)

    Al sinds 1999 hebben de 2 leden van het nogal dubieus klinkende Anaal Nathrakh slechts 1 doel: een soundtrack maken voor de apocalyps. Nou is de wereld nog steeds niet vergaan, dus al bijna 20 jaar maken Dave Hunt, de zanger van Benediction, en Mick Kenney de wereld enkel auditief onveilig. Het nieuwe album, A New Kind Of Horror, verschijnt eind september, terwijl Anaal Nathrakh (dat gewoon ‘adem van de slang’ betekent, niks meer dan dat) begin november in Baroeg staat. Hiep hiep hoera voor het einde van de wereld!

    Mire – The Suffering (Shed)

    Hee, Gojira! Een nieuwe single van Gojira! Waarop ze weer een beetje als zichzelf klinken! Maar nee, zo’n feest is het niet. Dit is slechts Mire, uit Colorado. De band is zelfs nog zo onbekend, dat zelfs Metal-wikipedia The Metal Archives ze niet kent, terwijl ze op Spotify slechts duizend luisteraars per track hebben. Het moment bij uitstek dus om in te stappen bij Mire.

    Zwaar Aanbevolen

    Vein – Doomtech (Errorzone)

    Maandelijks geeft het Nederlandse online magazine Zware Metalen een Zwaar Aanbevolen-tip. Deze maand kiest redacteur Niels Kreijveld voor Vein met Doomtech, een meedogenloze hardcore-track van het album Errorzone.  

    “Tering Jantje wat is dit een zieke plaat. En dan bedoel ik niet het type “ik heb een kuchje en last van mijn keel” ziek. Nee, ik doel hier op het volledige hepatitis alfabet. Onder woorden brengen wat er muzikaal gebeurt is lastig, gezien het werkelijk alle kanten in schiet, maar wellicht dat de omschrijving “een gewelddadig bukkake ritueel waarbij The Dillinger Escape Plan, Deftones, Korn en Converge aan de donerende zijde staan  en Code Orange op de knietjes mag ontvangen” de lading (pun intended) nog het meeste dekt. Pure nostalgie-core dus, maar desondanks niet vastgeroest in het verleden. (…) Een bak knakenharde, ziekelijk abrasieve takkenherrie je schedel in laten torpederen was zelden zo aangenaam.”

    De hele recensie vind je op www.zwaremetalen.com.

    Orgy featuring Crichy Crich – Army to Your Party (#newmusic)

    Ja, fuck. Eigenlijk wil ik dit niet tof vinden hoor. Echt. Ik wil gewoon trv en kvlt en alles. En ja, er zit zelfs een heel slechte rapper op, Crichy Crich, en de track zit bomvol heel erg foute EDM-samples. Ik weet het, ik weet het. Maar omdat het a: op Rammstein lijkt en b: een geweldig refrein heeft, ben ik toch fan van deze synthesizer-nu-metalplaat. There is no light without darkness, en als je dan toch in de duisternis moet zitten, dan het liefst in eentje die een beetje feestelijk is. Zoals deze van Orgy, Army to your Party!

    Runemagick – Evoked from Abysmal Sleep (Evoked from Abysmal Sleep)

    In Finland heb je Hooded Menace, een doom-death-metalband waar ik mezelf regelmatig ‘s nachts voor wakker maak. Nu blijkt Zweden zijn evenknie te hebben, in de vorm van Runemagick! ‘Darkness. Death. Doom’, https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/07/2018-07.jpg?fit=4293%2C2917&ssl=1 false no 1:00:47 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-juni-2018-madball-obscura-ghost-en-meer/ Wed, 06 Jun 2018 18:16:56 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4756 Grá – Till Sörjerskorna (Väsen)

    “The dark aspects of ancient Scandinavian spirituality.” Dat klinkt als een omschrijving van elke mogelijke Scandinavische metalband. En dat is het ook! In dit geval gaat het om Grá, een Zweedse band die sinds 2011 blackmetal maakt. Nouja, niet zomaar een Zweedse band, want het is het experimenteerverhikel van Dark Funeral-zanger (kuch) Heljarmadr. Zijn nieuwste album, Väsen, zal nooit erg hard opvallen in de middelmaat, behalve openingssingle en prijsdier ‘Till Sörjerskorna’. Want daar klopt bijna alles aan.

    God Is An Astronaut – Mortal Coil (Epitaph)

    God Is An Astronaut is natuurlijk geen échte metalbands. Postrock, heet dat in het genre: lang uitgesponnen geluidsmuren, veel sfeer, geen zang. Iets meer distortion, en je hebt post-metal zoals van Cult Of Luna, en dan is het opeens weer wél metal. Afijn, Satans wegen zijn ondoorgrondelijk. God Is An Astronaut doet vooral denken aan Mogwai, komt ook uit Ierland, maar klinkt alleen net iets harder en agressiever. Ik zag ze ooit op ruim 120 decibel in de kelder van wijlen Nighttown, en dat was een life changing event. Mortal Coil zou prima in die set gepast hebben.

    Zwaar Aanbevolen

    Sleep – Marijuanaut’s Theme (The Sciences)

    Zware Metalen is hét online magazine over metal uit Nederland. De redactie kiest daarom elke maand haar favoriete nieuwe release voor Dood & Verderf. Ditmaal kiest Zware Metalen bij monde van hoofdredacteur Usurperofthetyrants (nee, zo heet ie echt!) voor The Sciences van Sleep. En hij kiest er niet zomaar voor: nee, het stoner-album krijgt 99 van de 100 te verdelen recensiepunten. En wel hierom:

    “Als een per ongeluk te diep geïnhaleerde hijs uit de bong sloeg het de metalgemeenschap om de oren: dit jaar op twintig april, werd twintig jaar na het uitkomen van Dopesmoker het nieuwe album van Sleep uitgebracht. Als bongslag bij nuchtere toestand werden stoners wereldwijd omver geslagen door de meest massieve riffs sinds de processie naar Jeruzalem wereldkundig werd gemaakt.”

    Bovendien weet Sleep ook nog eens de prijs te krijgen voor het beste optreden van, zeg, de afgelopen 6 miljoen jaar, dit jaar in TivoliVredenburg, schrijft redacteur Pim Kastelein. “Dat specifieke, grommende gitaargeluid is verbluffend goed en een spaarzame verfysiekering van een genrefundament. Er schiet een elektrische sfeer door de zaal die hoort bij een genredefiniërend optreden, evenals de realisatie dat de vertoning legendarisch is.”

    Obscura – Diluvium (Diluvium)

    Technische deathmetal! Hoera! Het ultieme genre waar elk bandlid per nummer 100 ideeën mag opschrijven, die vervolgens echt allemaal terugkomen in de muziek, alleen dan hooguit 5 seconden. Obscura is sinds 2002 één van de vaandeldragers van dat genre. Natuurlijk is het nieuwe album dat in juli uitkomt, Diluvium, een conceptalbum, want alle ideeën die alsnog niet in muziek pasten, kun je op die manier alsnog kwijt in de teksten, hoezen, boeken en wat dies meer zij.

    Obscura heeft het trouwens lekker met zichzelf getroffen, want de Duitsers omschrijven Diluvium als ‘an album that will go down in the annals of metal history as one of the most astonishing performances the genre has to offer’. Toe maar. Dat neemt niet weg dat de openingssingle ook écht heel tof is.

    Skogen – När Solen Bleknart Bort (Skuggorna Kallar)

    Even een spoedcursus Zweeds, om het aangename van melodische deathmetal te combineren met het nuttige van taalles. We beginnen bij het begin. Héél lang is er niet nagedacht over deze bandnaam, ben ik bang, aangezien Skogen Zweeds is voor ‘bos’. Doe dan mörkt skogen (duister bos), skog f]]> full https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/06/dood-verderf-ingejanse-18-06-06.jpg?fit=4608%2C3456&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-mei-2018-zeal-ardor-candlemass-elfsgedroch-en-meer/ Wed, 09 May 2018 21:15:05 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4836 Zeal & Ardor – Waste (Stranger Fruit)

    Nee, op metal-wikipedia Metal Archives doet elke moderator net alsof zijn neus bloedt, maar Zeal & Ardor is toch écht wel een metalband, zij het één met exotische invloeden. De Zwitser-Amerikaan Manuel Gagneux had eerder een kamerpopproject én legt zich met Zeal & Ardor toe op ‘negro-spirituele avant-gardemetal’, dus dat is bidden in de satanskerk.

    Bovendien staat Zeal & Ardor op Lowlands, dus hij is officieel de metalscene ontgroeit. Nog gekker: Zeal & Ardor staat, samen met Gojira, op het Montreaux Jazz Festival in Zwitserland. Laat dat de pret niet drukken: Waste, de tweede single van het in juni verschijnende Stranger Fruit, is geweldig. Bovendien staat Zeal & Ardor ook gewoon op Wacken Open Air en Graspop Metal Meeting, dus je mag dit gewoon te gek vinden hoor!

    Lik – Celebration of the Twisted (Carnage)

    Ja, natuurlijk is dit Zweeds! Net te gruizig en te oldschool deathmetal voor het Gotenburg-geluid, dus ze komen uit Stockholm, onze vrienden van Lik, een gezellig Zweeds woord voor ‘lijk’. En hoewel ze klinken alsof ze rechtstreeks uit de jaren ‘80 komen, inclusief solo’s met te veel echo en een drummer die te hard in de productie is gezet, is Lik nog maar 4 jaar actief. Is het vernieuwend? Nee, natuurlijk niet, gekkie. Is het tof? Absoluut!

    Zwaar Aanbevolen

    Just Before Dawn – Bombs Over Bremen (Tides of Blood)

    Zwaar Aanbevolen is de maandelijkse keuze van het metalmagazine Zware Metalen. Ditmaal draagt redacteur Ghostwriter zijn favoriete release van de afgelopen tijd aan: Bombs Over Bremen van Just Before Dawn, een deathmetalrammer zonder poespas, speciaal voor alle fans van Bolt Thrower en Hail of Bullets. De hele recensie vind je op Zwaremetalen.com. In een notendop:

    “Binnen het metalgenre komt het wel eens voor dat je als luisteraar iets aantreft wat álle knoppen op precies de juiste manier indrukt. Deze keer in de vorm van death metal zonder poespas, old-school zoals Bolt Thrower en Hail Of Bullets het bedoeld hadden, uitgebracht op het Nederlandese Raw Skull Recordz.

    Bombs Over Bremen bevat geen jazzy loopjes, geen technisch gepriegel op de vierkante millimeter, geen postrockhipstershoegazevegan-uitstapjes en vooral geen momenten om even het gas terug te nemen. Gewoon echte, originele old school death metal voor echte, originele old school metalheads die hompen vlees roosteren op de barbacue en bier zuipen uit grote blikken.”

    Candlemass – House of Doom (House Of Doom)

    Ja, iedereen had het er afgelopen maand over: Rats, de nieuwe single van de Zweedse culthypemetalact Ghost, inclusief nieuwe frontman. Daarom ga ik voor het reële alternatief uit Zweden met dezelfde cultstatus. Het is misschien wat minder theatraal, maar muzikaal stiekem een stuk interessanter. Plus: een band die al 33 (!) jaar bestaat, mag af en toe wel een voorkeursbehandeling krijgen. Oftewel: House of Doom, de nieuwe single van Candlemass!

    Het enige serieus verneukeratieve aan deze single is dat het onderdeel is van een gelijknamige soundtrack voor een online fruitmachine. Ja, er zitten doodshoofden in, ja, Satan speelt mee, maar toch. Een online gokspel? Met muziek van Candlemass? Dat voelt een beetje als kids voor heroïne interesseren door er een gratis EP van Slayer bij te geven. Ik snap dat je geld wilt verdienen, maar kom op hee! Fruitmachines? Reeeeaaalllly?

    Skeletonwitch – Fen of Shadows (Devouring Radiant Light)

    Zeer glad ijs natuurlijk, b]]> full 7 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/05/2018-05.jpg?fit=1600%2C1600&ssl=1 false no 58:55 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-april-2018-amorphis-sepultura-between-the-buried-and-me-en-meer/ Wed, 11 Apr 2018 15:10:04 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4918 Between The Buried And Me – House Organ (Automata I)

    We beginnen dit uur van Dood & Verderf zónder metal. Want volgens The Metal Archives, de Wikipedia voor metalbands (inclusief even NSB’erige moderatoren), is Between The Buried And Me géén metalband. En juist van die band hoorde je House Organ, een track van zijn nieuwe album, Automata I.

    Op zich is die discussie wel te begrijpen. Amerikaanse progressieve metal, da’s vragen om problemen, want vaak schieten die jongens mijlenver door en belanden ze in een plek van het universum waar ook polonaises gelopen worden. Between The Buried And Me blijft gelukkig op ‘House Organ’ net binnen wat acceptabel is, en excelleert daarbinnen als een malle.

    Tuurlijk, het is zo groot als Muse en zo breed als Genesis, maar de metalvariant van die twee klinkt heel erg oké. En mocht je dit leuk vinden: de album is een dubbelaar, waarbij deel 2 in augustus uitkomt.

    Nekrogoblikon – Dressed As Goblins (Welcome To Bonkers)

    Feitelijk is het onmenselijk wat ik je aan doe, want dit nummer blijft echt uren in je hoofd rond gonzen. Ik heb nachten gehad dat ik niet kon slapen en enkel ‘dressed as goblins’ in mijn hoofd voorbij hoorde komen.

    Maar ja. Het is wel fucking hilarisch én de track zelf zit heel goed in elkaar. Want als Amerikanen iets nadoen, in dit geval Scandinavische melodieuze deathmetal, dan doen ze dat ook heel goed. De bijbehorende videoclip maakt het volledig af, want daarin krijg je een prachtige mini-soap over een geadopteerde goblin die na het overlijden van zijn adoptievader de rest van de familie vermoordt. En gelijk heeft ie.

    Zwaar Aanbevolen

    Carpenter Brut – Beware The Beast (Leather Teeth)

    Help! Help! Help! Waar is Satans Supertip? Nou, lieve mensen, die is weg. Sinds deze editie werkt Dood & Verderf namelijk samen met Zware Metalen, de grootste website over metal van Nederland & België. In hun eigen woorden: ”Van bluesrock tot depressive suicidal black metal, Zware Metalen weet ervan, beschrijft het en beoordeelt het. Onafhankelijk, eerlijk en belangeloos.”

    Kijk, da’s goud. En de experts van dat platform dragen maandelijks hun eigen Satans Supertip aan, alleen dan onder de noemer Zwaar Aanbevolen. Sorry satan. Jij komt vanzelf wel weer aan de beurt.

    De eerste editie laat gelijk horen dat Zware Metalen in ieder geval niet vastzit in de trve-kvlt-cultus, want de eerste Zware Aanbeveling is voor Carpenter Brut met Beware The Beast. Maar waarom, vraag je je af? Waarom? Dat vertelt Pim Kastelein van Zware Metalen:

    “Iets meer ‘out of the box’ is Beware The Beast van Carpenter Brut. Onze recensie van deze duistere synthwave werd op onze site opmerkelijk vaak gelezen. Daarin veel aandacht voor verwondering over het genre: hoe kan iets dat zo niet metal klinkt, toch zo metal zijn?”

    “Carpenter Brut beukte er als eerste dwars doorheen en heeft je als een cultleider geleid naar een nieuwe wereld, een nieuw paradigma. Een luisterbril waarin de opgevoerde AC/DC-riffs van Hairspray Hurricane prima naast ADHD-elektronica kunnen bestaan. Deze trip is geen hallucinatie, maar voor eeuwig. Metal zal nooit meer hetzelfde zijn.”

    Ilsa – Nastry, Brutish (Corpse Fortress)

    Heerlijke, heerlijke, heerlijk vuige, vieze, smerige sludge. Dat is Corpse Fortress, het nieuwe album van het Amerikaanse Ilsa. Of, om met de woorden van de altijd gezellige band te spreken:

    “Horror-obsessed, underground cult ILSA weave together tales of depravity and devil ]]> full 6 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/04/2018-04.jpg?fit=1080%2C1080&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-maart-2018-dimmu-borgir-caliban-at-the-gates-en-meer/ Wed, 14 Mar 2018 15:18:29 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4920 Dimmu Borgir – Interdimensional Summit (Eonian)

    Doe eens gek: we beginnen Dood & Verderf met een hit. Want voor het eerst in acht jaar zijn ze er weer: Dimmu Borgir, dé Noorse metalband die met Enthrone Darkness Triumphant uit 1997 in één keer black metal zo toegankelijk maakte als popmuziek. Daar werden door vele tru kvlt-metalmensen voor gehaat, maar nog heel veel meer mensen waren vooral absoluut en voor eeuwig verslaafd aan de metal-met-hitpotentie-machine.

    In de twintig jaar daarna groeide Dimmu Borgir uit tot epische proporties, waarbij zij de grens met keiharde kitsch vaker dan wenselijk overstaken. Nu is er dus nieuw werk, met misschien wel de grootste hoeveelheid kitsch ooit. En hoewel de satan in mij eerst moest huilen, veranderden die tranen langzamerhand in euforisch brandend salpeterzuur. Kijk, op 4 mei komt langspeler Eonian uit, die moet hier niet vol mee staan, maar als losse single is dit heel erg prima.

    En we gaan meer bands uit Scandinavië horen in dit uur Dood & Verderf op Operator Radio, afgewisseld met wonderbaarlijk werk uit onder meer Oekraïne, de VS én Suriname. Inclusief de vaste onderdelen: Buiten in Baroeg (de concerttip van metalpodium Baroeg), Satans Supertip (van een Britse band die hard gaat op naaktslakken) en de Haatplaat (wat een persoonlijke boetedoening is die ik voor het gemak externaliseer naar Duitsland).

    Mijn naam is Inge Janse, en de afgelopen maand sleepte ik me door honderden nieuwe releases om de beste tracks voor je te selecteren.

    Uitzendingen terugluisteren, alle tracklists, afspeellijst op Spotify, maandelijkse nieuwsbrief en bijbehorende podcast: je vindt het allemaal op www.doodenverderf.nl

    En dan gaan we nu rammen!

    Gatecreeper – War Has Begun (Split)

    Heerlijk. Heerlijk! Amerikanen die oldschool deathmetal maken, dat voelt altijd alsof het een voorrecht is om te leven. Gatecreeper doet denken aan Obituary, nog zo’n fenomenale deathmetalband uit de VS, maar dan net wat frisser en pakkender. Het gekke is dat War Has Begun is uitgekomen op een split-ep met Iron Reagan, een trashmetalband die met geen mogelijkheid op Gatecreeper lijkt. Gekke Amerikanen.

    Demonical – From Nothing (Chaos Manifesto)

    23 maart. Dan komt Chaos Manifesto uit, het album dat hoort bij deze echt absurd kicke openingssingle van Demonical. En ja, From Nothing is zo absurd kicke omdat de track verdacht veel lijkt op Hypocrisy’s Roswell 47, misschien wel ‘s werelds beste melodische deathmetalplaat ooit. Het zal geen toeval zijn dat beide bands Zweeds zijn, een zanger hebben die door te schreeuwen werelden kan laten ontploffen, en in de platenbak ‘brutal, melodic, old-school death metal’ thuishoren. Enige verschil: Hypocrisy al wat jaren klinisch dood is, terwijl Demonical springlevend is, met Chaos Manifesto als vijfde album.

    Satans Supertip

    Slugdge – War Squids (Esoteric Malacology)

    Als ik een geit bij me had, dan zou ik deze nu offeren, puur uit feestvreugde over deze band. Tering, wat doen deze Britten van Slugdge het lekker zeg. War Squids is een soort Spheres van Pestilence na een bak speed in je mik. En dat is heerlijk!

    Dat komt natuurlijk ook door het geweldige verhaal rondom de plaat die hierbij hoort, Esoteric Malacology. Ik citeer: “Delve into the the mephitic melodies of Molluscas malodorous minions once more with Esoteric Malacology, the latest gastropodean gospel from Slugdge. Journey through the annuls of Slishic history; through the death and rebirth of the supreme cosmic overlord, and unlock mental gateways to even more horrendous and nonsensical realit]]> full 6 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/03/2018-03-liggend.jpg?fit=1080%2C798&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-februari-2018-machine-head-watain-brojob-en-meer/ Wed, 07 Feb 2018 15:21:23 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4922 Welkom bij Satan’s Light, het nieuwe poezieprogramma op Operator Radio. Mijn naam is Inge Janse, en ons eerste gedicht heet ‘in vuur en vlam’.

    Vlammen om je heen Gekrijs door merg en been Giftige salpeterpoelen Enkel haat zul jij nog voelen

    Dit is het einde van de tijd Je lichaam van zijn geest bevrijd Geen verleden, geen bestaan Voor eeuwig in het vuur vergaan

    Nee, voor jou geen ochtendgloren Elke dag in leed geboren Geknars der tanden, gruwelijke pijn De vlam van wraak zal in je zijn

    Harakiri For The Sky – Heroin Waltz (Arson)

    Ik heb vaak grappen gemaakt over metalbands uit Oostenrijk, maar over Harakiri For The Sky niks dan lof. Deze band mengt de atmosferische blackmetal van Winterfylleth met de epische postmetal-geluidsmuren van Cult Of Luna, en doet dat op volledig eigen wijze. Heroin Waltz is één van de voorlopers van langspeler Arson, wat gezien de singles misschien wel één van dé metalplaten van 2018 wordt.

    En dat is gelijk onze openingsplaat voor de februari-editie van Dood & Verderf, hét metalprogramma van Operator Radio, gemaakt door Inge Janse. Zoals elke maand draai ik in een uur tijd de beste nieuwe metalreleases van de afgelopen tijd. Daarnaast is er de concerttip van metalpodium Baroeg én draaien we misschien wel mijn favoriete item van Dood & Verderf: de haatplaat. En ik zeg het maar alvast: die is van Machine Head, en die is episch kut.

    Gelukkig is er ook goed nieuws, want sinds dit jaar heeft Dood & Verderf zijn eigen website. Op www.doodenverderf.nl kun je alle uitzendingen terugluisteren, je abonneren op de podcast, je inschrijven voor de nieuwsbrief én de playlist volgen via Spotify.

    Maar eerst even een kleine 3 minuten de pit in en rammen. Komt-ie!

    Brojob – We Are The Boyfriend Stealers (Talk Shit Get Kissed)

    Brojob is slang voor ‘Oral sex between two allegedly heterosexual male friends, particular when said friends are wasted’. Dat deze band zo heet, is ook geen toeval. Brojob uit Los Angeles valt namelijk in de geweldige niche die ‘homo-deathcore’ heet. Hun langspeler, Talk Shit Get Pissed, is verder niet heel veel spannender dan de gemiddelde deathcore-release, behalve het geweldige ‘We Are The Boyfriend Stealers’.

    En de songteksten natuurlijk, waaronder ‘You have the perfect heart shaped ballsack, and I want you to smash it against my forehead.”

    Sinistro – Nuvem (Sangue Cassia)

    Portugese fado-geïnspireerde doommetal. Ach ja. Als gay deathcore bestaat, dan lijkt me dit genre ook geen probleem. En dat is het ook niet, want Sangue Cassia van Sinistro (of, voor de experts, Sieniesjtroe) uit Lissabon is een wonderbaarlijk mooie doommetalplaat onder leiding van zangeres Patricia Andrade. De overige bandleden steken daar wat schril bij af, wat ook door hun namen komt: Y op bass, P op drums, R op gitaren en F op keyboards. Ach ja.

    Hooded Menace – In Eerie Deliverance (Ossuarium Silhouettes Unhallowed)

    Als ik een item had dat ‘Satans Supertip’ heette, dan koos hij deze maand voor Hooded Menace. Deze aartsdepressieve Finnen weten op heerlijke wijze het beste van de doommetal uit de jaren ‘90 naar 2018 te verhuizen, alsof die prachtig-deprimerende tijd van Paradise Lost, My Dying Bride en Anathema nooit voorbij is gegaan. En hoewel het album Ossuarium Silhouettes Unhallowed nogal een complexe partij Scrabble-woorden biedt, waaronder Sempiternal Grotesqueries en Cathedral of Labyrinthine Darkness, biedt Hooded Menace véél moois.

    Buiten In Baroeg

    The Midnight Ghost Train – Red Eyed Junkie Queen (Cypress A]]> full 5 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/02/2018-02-1600.jpg?fit=1600%2C1600&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-januari-2018-the-faceless-serj-tankian-pestilence-en-meer/ Wed, 03 Jan 2018 15:25:01 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4924 King Goat – Flight of the Deviants (Conduit)

    We starten het jaar met 8 minuten deprimerende progressive doommetal. Uit Engeland. Natuurlijk. Deze 5 jongens uit Brighton bestaan al zes jaar, maar hebben nu pas hun eerste langspeler uitgebracht: Conduit. Nouja, nu pas: het album kwam begin 2016 al uit, maar is nu ook verkrijgbaar als deluxe editie met bonustracks, op stemmig blauw-zwart vinyl.

    Aetherian – Dark Earth (The Untamed Wilderness)

    Griekse melodische deathmetal! Nu snapt Aetherian ook wel dat je dan altijd moet opboksen tegen de grote namen uit Scandinavië, en dus schrijft de band op zijn Bandcamp-pagina: “Melodic Death Metal does not necessarily has to come from Scandinavia. AETHERIAN are one of those bands that stand any competition with the genre pioneers from the North with ease.” Klinkt nogal pathetisch, maar de recensies voor The Untamed Wilderness bewijzen hun gelijk.

    Cultura Tres – Waiting For You (La Secta)

    Wauw. Wat heeft deze band een geweldige oldschool Sepultura-vibe, vermengd met dikke stonerrock. Die referentie komt natuurlijk ook omdat Cultura Tres uit Venezuela komt, en dus vlakbij de Cavelera’s is opgegroeid. Ook herkenbaar: de thematiek waar de band over zingt op zijn vierde album, namelijk de latijns-Amerikaanse wereld van onderdrukking, slavernij en religieuze gekte. Zelf noemen ze zich ook ‘Zuid-Amerika’s donkerste cultband’.

    The Faceless – Digging The Grave (In Becoming A Ghost)

    Ik dacht altijd: The Faceless, dat zijn die te hippe Amerikanen uit Los Angeles die Scandinavische metal nadoen. Da’s ook wel een beetje waar, maar het nieuwe album In Becoming A Ghost bevat serieus kicke referenties aan de helden uit Noorwegen, Dimmu Borgir en Covenant. Je moet dan even vergeten dat de band op Wikipedia een compleet schema nodig heeft om bij te houden hoeveel muzikanten er allemaal in gespeeld hebben (spoiler: 22!) en dat ze regelmatig hun optredens annuleren door interne conflicten.

    Buiten In Baroeg

    Pestilence – Multi Dimensional (Hadeon)

    Vermoedelijk de eerste metalband ooit die het label ‘jazz fusion’ aan zijn omschrijving toevoegde. De Nederlanders begonnen halverwege de jaren ‘80 als prototype trashmetalband, toen nog met Martin van Drunen van Hail Of Bullets en Asphyx als grunter. Niks aan de hand, tot Martin wegging, Patrick Mameli de zang overnam, en ze op Spheres gingen experimenteren met jazz, fusion en keytars. Fans boos, label boos, en toen was het over en uit. Tot ze in 2008 weer bij elkaar kwamen en ouderwets gingen beuken. Van de oude line-up is alleen Patrick Mameli over, en die kun je op zondag 28 januari beluisteren (in een classics-only-set) in Baroeg tijdens In The Grip Of Winter Fest, samen met meer obscure namen als Rebaelliun, Execration, Craven Idol, Reptilian en Silenxce. Dit jaar komt ook Pestilence’s nieuwe album uit, Hadeon.

    Eldamar – Return of Darkness (A Dark Forgotten Past)

    Ja, deze atmosferische blackmetalband is er een die bestaat uit één grote bak cliché’s. Absoluut. Eldamar is afkomstig uit Lord Of The Rings (het is Elfs voor ‘elvenhuis’, de kustregio van Aman), de muziek lijkt direct gekopieerd van Dimmu Borgir’s Enthrone Darkness Triumphant uit 1994, Eldamar komt uit Noorwegen, en de band bestaat natuurlijk uit slechts één bandlid, Mathias Hemmingby. Zijn doel? “The whole reason behind Eldamar is that the listener can connect with the music in a very emotional way and combine it with nature. Then you will drift away in Your own dreams.”

    Arcane Roots – Matter (Melancholia Hymns)

    Niet schrikken he? Het is geen Queen ofzo. Het is ook niet per se metal, maar het heeft wel serieuze ballen om op deze manier progressive metal te combineren met pop. Beetje Muse op speed, zeg maar. Het driekoppige Arcane Roots doet di]]> full 4 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/01/2018-01.jpg?fit=1080%2C1080&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-december-2017-in-flames-rolo-tomassi-myrkur-en-meer/ Wed, 06 Dec 2017 09:49:33 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4988 Rolo Tomassi – Rituals

    Ojee, denk je eerst: te jonge, boze mensen die experimentele metal maken. Maar de nieuwe single Rituals is echt heel goed. Dat mag ook wel, want Eva Spence en haar broer James Spence oefenen al sinds hun 13e op de vocalen. Rolo Tomassi zag in 2005 het licht, Time Will Die and Love Will Bury It is hun vijfde album en verschijnt begin volgend jaar.

    Mourning Ashes – American Dream

    Chapter III: Oblivion (11 november) / 41 luisteraars per maand / Phoenix, VS / sinds 2011

    Jason Knez doet alles zelf. Jammer genoeg ook het poseren voor de fotografie, want als je hem ziet, dan denk je: ojee, metalcore, laten we hier niet aan beginnen. Dat verklaart ook de slechts 41 luisteraars per maand op Spotify. En dat terwijl American Dream best een oké, zij het wat eentonige, melodische deathmetalplaat is.

    Taake – Intrenger

    Kong Vinter, heet de 7e langspeler van Taake. Alle mogelijke blackmetalcliché’s gelden voor deze jongen: hij noemt zich Hoest, komt uit uit Noorwegen (Bergen zelfs, da’s pluspunten), doet alles in z’n eentje, klinkt alsof de opnames in de betegelde badkamer zijn vastgelegd, en heeft vastgezeten. En omdat Taake uit zo’n enorm true kult-scene komt, zijn de fans ook per definitie lovend of hatend. Om met Demiror Moritur op Encyclopedia Metallum te spreken: ”The instruments all sound weak and powerless, and the vocal work is simply atrocious. An uninteresting, boring release overall.”

    Lionheart – Still Bitter Still Cold

    Jahoor: hardcore! Het bestaat gewoon nog! Wie net als ik opgroeide met Biohazard, heeft altijd nog een zwak voor dit soort sportschoolhardcore die vooral in Duitsland en Amerika absurd populair is. Welcome to the West Coast II is alweer de zesde plaat van deze jongens uit Oakland, Californië. En, zoals het Amerikaanse hardcorebands betaamt: iets niets serieus nemen is onmogelijk. Lionheart noemt het album dan ook ‘a gut-wrenching look into a life of torment, violence, and an unrelenting will to overcome’.

    Baest – Crosswhore

    Als je label Goatboil heet, je band Beast, en je nieuwe single Crosswhore, dan heb je mijn hartje al met pakpapier en een lint ingepakt. Sinds 2016 voert het Deense Baest zijn oldschool deathmetal-truc uit. Niks vernieuwends, maar wat zal Satan hier blij mee zijn!

    De Haatplaat

    In Flames – Wicked Games

    Je denkt natuurlijk: what the fuck is dit nou weer, Dood & Verderf? Dit is niet true en niet kult! Goed nieuws: dat denk ik zelf ook. Dit is namelijk de eerste editie van De Haatplaat, een nieuw item waarin Voorheen Geweldige Bands bewijzen afgedaald te zijn tot het meest lamlendige niveau denkbaar. Aan jou de vraag: wie zijn dit?

    Uitgekotst? Mooi. Dit was namelijk In Flames, u weet wel, die Gotenburg-sound-melodische-metalband uit de jaren ‘90 die met Whoracle één van de beste metalplaten ooit maakte. Op de internets zijn ze anno 2017 de meest uitgespuugde metalband ooit, ze treden zelfs op met Five Fingers Death Punch in de Afas, en daar bovenop gooien ze de slechtste cover ooit. Chapeau!

    Andere kanshebber was absoluut Machine Head, die een soort hybride van Pantera, Metallica en System Of A Down maakte, maar dan zonder goede ideeën. Soort metalballad. Rob Flynn is een fijne, zichzelf tegen racisme uitsprekende vent, maar de beste ideeën zijn er wel een beetje doorheen.

    In Vain – Seekers Of The Truth

    Toegegeven: dit nummer start zeer, zeer matig. Maar dan, opeens, na 35 seconden, besluit het Noorse In Vain alles goed te maken wat In Flames de afgelopen 17 jaar verkeerd heeft gedaan. Natuurlijk, perfect is het niet, want die extra vocalen in het refrein zijn om te janken, evenals die zevenkwarts-progrock-intermezzo’s. Maar als dit het niveau wordt van langspeler Currents uit 2018, dan gaan ]]> full 3 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/01/2017-12.jpg?fit=1080%2C1080&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-november-2017-vredehammer-hooded-menace-a-perfect-circle-en-meer/ Wed, 01 Nov 2017 09:55:36 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=4990 Vredehammer – Suffocate All Light

    Ik heb het echt met de drummer te doen. Dit is niet vol te houden. Man man man. Gelukkig duurt het nummer maar vier minuten. Maar hij moet maar verder! Geef die man wat gratis amfetamine.

    All-star-band met bandleden van Abbath en Sepultura. Het vorige album, Violator, was al geweldig, vooral voor mensen zoals ik die Amon Amarth niet meer trekken en gewoon willen rammen. Maar wat in 2016 nog een band was, is nu een eenpersoonsproject van Valla, met daar omheen de nodige experts. Het album verschijnt later dit jaar, openingssingle Suffocate All Light doet het beste vermoeden. Of, zoals Valla het poëtisch verwoordde: “They say music is all about emotions, so a while back I was thinking about trains, then I started thinking about what it would feel like being hit by one. Then I wrote ‘Suffocate All Light’.”

    Iron Monkey – 9-13

    Britse sludge! Want Britten, en dan vooral zij uit het altijd florissante Nottingham, weten wat traag lijden is, met die eeuwige regen, kolenmijnen, Brexits en schraal bier. Dat hoor je ook terug, want 9-13 van Iron Monkey bestaat uit drie akkoordenschema’s die schijnbaar oneindig achter elkaar geplakt zijn.

    Iron Monkey bestond al in de jaren ‘90, stopte in ‘99 vanwege de dood van de zanger, maar dacht dit jaar: de wereld heeft meer liefde nodig. In hun eigen woorden: “9-13 is an all-out assault of violent hatred and nightmarish negativity. Recommended listening for fans of pain, suffering, and misanthropy.”

    Samael – Angel of Wrath

    1987. Toen dachten 4 jongens uit Zwitserland: weet je wat, we gaan oldschool blackmetal maken. Alsof er in Zwitserland redenen zijn om blackmetal te maken, afgezien van de deprimerende saaiheid.

    De namen van de bandleden zijn trouwens geweldig: je hebt de broers Xy en Vorph, maar die heetten eerst Xytraguptor en Vorphalack. Door de tijd heen besloot dat magische duo ook de overstap te maken naar meer elektronica en symfonie, waardoor ze anno 2017 klinken als Dimmu Borgir rond een kaasfondue. Gezellig.

    And So I Watch You From Afar – A Slow Unfolding Of Wings

    Asiwyfa voor vrienden, And So I Watch You From Afar voor mensen die niet uit hun thuishaven Belfast komen. Ze doen een soort combinatie tussen Mogwai en God Is An Astronaut. Oftewel: enorme muren van gitaargeluid, geen vocalen te vinden. Is het metal? Nee. Is het kicke: absoluut. En hoewel ze live te gek schijnen te zijn, is erbij zijn geen sinecure meer: hun twee toekomstige optredens in Nederland vinden plaats in, jawel, Groningen en Maastricht. Succes.

    Ame Noire – The Tree That Bears Rotten Fruit

    Australische melancholische deathmetal! Dat neemt niemand serieus, in ieder geval op Spotify niet, want daar heeft deze track nog geen duizend plays. Ame Noire, Frans voor ‘zwarte ziel’, doet het gelukkig stukken beter op Facebook en Youtube, waar deze debuutsingle al tienduizenden views kreeg. En terecht. Mijn advies: gelijk fan worden en over twee jaar zeggen dat je de band vroeger beter vond.

    The Black Dahlia Murder – Kings of the Nightworld

    Ja, inderdaad, je denkt terecht: hee, In Flames maakt weer superkicke muziek! Maar, oh deceptie, da’s niet waar. Dit zijn geen Zweden, maar Amerikanen. En dit is geen 1996, maar 2017. The Black Dahlia Murder probeert al bijna twintig jaar Scandinavische bands te imiteren, en is inmiddels retepopulair, getuige de miljoenen streams van hun nieuwe langspeler Nightbringers. Dat bevat vooral ongeïnspireerde melodische deathmetal die Amerikanen per strekkende kilometer produceren, met uitzondering van deze track, het geweldige Kings of the Nightworld.

    Second to Sun – We Are Not Alone

    Je kunt veel zeggen over Russen, maar niet dat ze geen metal k]]> full 2 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/01/2017-11.jpg?fit=1080%2C1350&ssl=1 false no 0:00 No no https://doodenverderf.nl/shows/dood-verderf-september-2017-cradle-of-filth-paradise-lost-abhorrent-decimation-en-meer/ Wed, 06 Sep 2017 05:28:42 +0000 http://www.doodenverderf.nl/?p=5066 Cradle of Filth – You Will Know The Lion By Its Claw

    Nieuwe single van het aankomende album. Dani heeft er weer zin in, met zo’n 600 ideeën in ruim 7 minuten. Steampunk-lovecraft-horror op z’n best. True zijn ze blackmetaltechnisch niet, maar muzikaal des te meer. Het citaat is afkomstig van een wiskundestrijd uit 1697, waarin de natuurkundige Isaac Newton anoniem zijn oplossing instuurde. Johann Bernoulli, die de wedstrijd uitschreef, herkende niettemin Newton als de inzender vanwege zijn gebruikte procedure en schreef tanquam ex ungue leonem, Latijsn voor ‘we know the lion by his claw’.

    Ascendant – At Wit’s End

    Gloednieuwe deathcoreband uit België. Nog maar 1 single, maar klinken nu al alsof ze jaren en jaren meegaan. Hun eerste optreden was op het veelzeggende Frietrock in het Belgische Retie. Wees hip, word hun eerste fan.

    Ghost & Alison Mosshart – He Is

    Nu eindelijk het grote geheim opgelost is wie toch die mysterieuze man achter de skeletpakken van Ghost B.C. is (namelijk Tobias Forge), kan de band annex eenmansproject ook lekker losgaan met niet al te metal-eske platen. Stadionklassieker ‘He Is’ is door een remixmolen van Health en The Haxan Cloak gehaald, plus dat er een soort countryversie gemaakt is met Alison Mosshart van The Kills. Never a dull moment bij Ghost.

    Septicflesh – Enemy of Truth

    Grieken die episch-symfonische deathmetal maken. Da’s natuurlijk vragen om problemen, maar op Enemy Of Truth gaat het nog goed ook. Plus: het is geen incident, want ook hun vorige plaat was te gek. Misschien wel één van de meest gehypte releases van dit jaar. Met goede redenen, al was het maar omdat alle koren en klassieke partijen van tevoren zijn opgenomen, en de metal pas achteraf erbij kwam.

    Leprous – Stuck

    Wie oud genoeg is, denkt bij het horen van Leprous direct: hee man, Face Tomorrow maakt weer muziek! Ben je jonger, geen probleem, dan vermoed je gewoon dat Muse een heel gekke nieuwe zanger heeft aangenomen. Beide mis dus. Leprous is een Noorse band die zichzelf omschrijft als combinatie van Porcupine Tree, Radiohead en Behemoth.

    The Lurking Fear – Teeth Of The Dark Plains

    Zeer, zéér gruizige death/doommetal van een nieuwe naam, maar met een oude achtergrond, waaronder bandleden van all time heroes At The Gates uit Zweden. En ja, natuurlijk is de bandnaam gebaseerd op een kort verhaal van H.P. Lovecraft, net zoals de Lovecraftiaanse albumtitel ‘Ouf of the voiceless grave’. Als langspeler is het nogal een zit, maar de losse singles zijn een feest.

    Satyricon – Deep Calleth Upon Deep

    Nog zo’n Noorse blackmetalband uit 1991 die lekker iets anders is gaan doen. Ja, het is wel een beetje blackmetal, maar het is vooral een vrolijke rockplaat die klinkt alsof ie opgenomen is in de badkamer van zanger, gitarist, basgitarist en keyboardspeler Satyr. Het gelijknamige album volgt later dit jaar.

    Abhorrent Decimation – Conspire

    Uit Londen: bij verre de stoerste deathmetalband van dit moment. Strakker en bozer dan dit krijg je ze niet. Zelf elitekrant The Guardian was er enthousiast over. Langspeler The Pardoner is natuurlijk niet 50 minuten lang vol te houden omdat het zo bizar intens is, maar de hoogtepunten geven voldoende energie om met blote handen een Pools oerbos om te zagen.

    Paradise Lost – Blood In Chaos

    De altijd vriendelijke britten, die in de jaren ‘90 de doommetal – samen met My Dying Bride en Anathema – definitief populair maakten, hebben weer een langspeler. En ja: elke metalband uit de jaren ‘90 gaat door een symfonische rock-periode, maar die is bij Paradise Lost allang weer voorbij. ‘Medusa’, hun vijftiende langspeler, is weer ouderwets rammen, met Greg Mackintosh die zijn gita]]> full 1 https://i0.wp.com/doodenverderf.nl/wp-content/uploads/2018/01/2017-09.jpg?fit=1080%2C1080&ssl=1 false no 0:00 No no